Bon Jovi - What About Now (2013)

Bastiaan: Ik ben blij dat je These days een prachtige plaat vindt! Ik ben dat helemaal met je eens. Keep the faith vind ik eerlijk gezegd iets minder. Maar wat je daarna zegt, vind ik vreemd. Ik respecteer je mening uiteraard, maar ik zie vergelijkingen met These Days. Eerste nummer is idd te commerciaal en zal het vast live erg goed doen, maar vanaf nummer 2 vind ik het erg afwisselend en 'kakt' het nergens in.
En net zoals toendertijd met these days, wordt het iedere luisterbeurt beter! Ik was na crush eigenlijk een beetje afgehaakt als zeer groot fan, maar nu blij dat ik toch iedere cd weer geprobeerd heb. De aanhouder wint!
Zie nu ook dat ik al eerder op jou gereageerd heb. Vind je niet erg toch

Ik ben positief verrast door het nieuwe album van Bon Jovi. "What About Now" klinkt als een klok. Zoals gebruikelijk is de muziek toegankelijk en pretentieloos. Een pessimist zou het simplistisch noemen, maar ik hoor toch vooral hoopvolle en goed in het gehoor liggende liedjes. Het openingsnummer en eerste single "Because We Can" vind ik niet het beste nummer, dus ik moet toegeven dat ik wel wat sceptisch begon aan "What About Now". Maar daarna verandert alles en volgt het ene goede liedje na het andere. Liedjes, daar lijkt het om te gaan op "What About Now". Niet om de rockheld uit te hangen met lange gierende gitaarsolo's, maar goed in elkaar stekende liedjes met meer dan acceptabele teksten en onweerstaanbare refreinen. Hoe vaker ik naar "What About Now" luister hoe beter het wordt. Wat dat betreft krijg ik hetzelfde gevoel als bij "These Days". Al ben ik de eerste om toe te geven dat het niveau van die plaat op "What About Now" niet wordt gehaald. Ook een absoluut pluspunt is de duidelijk hoorbare rol van gitarist Richie Sambora. Op de vorige Bon Jovi albums was hij nauwelijks herkenbaar en leek hij te fungeren als geluidsopvulling. Op het vorige studio album "The Circle" kwam hier gelukkig al wat verandering in en die lijn wordt op "What About Now" doorgezet. Ik krijg het vermoeden dat het solo uitstapje van Sambora met "Aftermath of the Lowdown" hem een positieve boost heeft gegeven. Ik hoor weer prima riffs en goede solo's, als zijn ze kort, fel, en to the point. Al met al moet ik constateren dat "What About Now" de beste Bon Jovi plaat is sinds "These Days" uit 1995, en dat is meer dan ik had durven hopen. Goed gedaan!

Richie Sambora heeft de tour voor dit album verlaten... Benieuwd wat hier nog van gaat komen.

Wat ik van het album moet vinden, weet ik nog niet helemaal. Het ligt zo wat tussen The Circle en Lost Highway. Dat laaste vond ik maar erg matig dus moet het nog een aantal keer beluisteren voor ik een oordeel kan vellen.

Deze plaat steekt met kop en schouders boven alle andere studioplaten van Bon Jovi uit. Verreweg het slechtste werk wat Bon Jovi ooit geleverd heeft, al vraag ik me af of heel de band ooit samen in de studio gezeten heeft. Jon's stem is echt einde verhaal nu, het overmatige gebruik van de autotune en dergelijke maken het een kille plaat, er is geen greintje gevoel te vinden. Compleet overbodige plaat van een band die zich met de jaren steeds overbodiger maakt.

Sambora gestopt ? Goeie beslissing. De man moet het volgens mij best op eigen kracht kunnen.

Ik ben eerlijk gezegd weinig benieuwd naar dit album. Ik luister al heel lang niet meer naar deze band.
Het gebral van zanger Jon, de holle composities. Een bron van ergenis.
These Days vond ik heel acceptabel, daarna erg voorspelbare stadionrock met te weing gevoel.

Ik ben al sinds jaren dag fan van Bon Jovi. Elke keer koop ik trouw het nieuwe album. Maar wordt elke keer toch ook steeds een beetje teleurgesteld. Na het absolute meesterwerk "Keep the Faith" hebben ze het niveau niet meer kunnen benaderen. Het wordt steeds gladder en meer van hetzelfde. Zo ook What About Now. Op zich luistert het allemaal wel lekker weg. Maar ik mis de beleving. Het wordt tijd voor een iets minder glad en wat steviger album.

er is muziek en er is bon jovi

Er is een goed onderbouwde comment en er is Schnee...

Sambora is uit de band vanwege zijn drankprobleem. Ik kan Bon Jovi's beslissing volkomen begrijpen in deze situatie.

'Bon Jovi stelde Sambora ultimatum' | nu.nl/muziek | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Tja wat moet ik hier van zeggen. Voor mij is Bon Jovi Bon Jovi niet meer. Het lijkt wel of ze hun eigen sound verloren zijn. Het vorige album was ook al niet geweldig, maar dit is nog minder. Het niveau van Keep The Faith of Slippery When Wet gaat niet meer gehaald worden ben ik bang. Zonde.

Afgaande op dit album is het over en uit. Commercieel zal er nog wel een markt voor zijn, maar artistiek heeft de band voor mij afgedaan. Deze heb ik twee keer gehoord, en dat is genoeg. Ik hou het maar bij het oudere werk.

Ik heb al een behoorlijk lange tijd niet meer naar deze band geluisterd, maar zette zojuist deze plaat eens op om te horen wat voor muziek ze tegenwoordig maken.
Het album heeft een hoog "radio gehalte", met veel nummers met makkelijke melodielijnen en een hoog meezinggehalte. Niet echt origineel, maar het klinkt nergens slecht. De mannen weten nog precies hoe ze kunnen musiceren en Bon Jovi's stemgeluid is nog steeds herkenbaar. Hier en daar komt hij nog best mooi uit de hoek, zoals bij het prachte "Amen" (waar ik dan ook nog bijna kippenvel van krijg).
Tjah, het is allemaal wat commercieel geworden, maar slecht kan ik dit album zeker niet noemen.

Zeker geen onaardig album van de mannen. Hopen op die knaller die ze nog in zich zouden hebben doe ik al lang niet meer. Ik kan plezier beleven aan deze plaat die degelijke composities herbergt. Gewoon een gemiddeld Bon Jovi album , niks meer , niks minder. 3 en halve ster.