John Prine - Fair & Square (2005)

Ik heb twee mooie John Prine platen.

The Missing Years en Souvenirs.

Laat dàt er nu net twee zijn die hier niet te bespeuren zijn!

Dit is een van mijn lievelingsplaten, veel gedraaid tijdens mijn afstudeertijd op de antillen. She is my everything vind ik een van de mooiste liefdesliedjes ooit, maar helaas teveel gedraait voor mijn ex zodat het nu min of meer waardeloos is Verder komt hier ook de komische kant van John Prine naar boven in bijvoorbeeld Safety Joe.

Ik hoop dat John Prine binnenkort nog eens met zo'n parel komt, want deze plaat is door geen van zijn collega's overtroffen in de afgelopen vijf jaar.

Bijzonder fraaie instrumentatie, zijn warme stem en oprechte teksten maken dit tot een ware parel.

zijn 1e reguliere album 10 jaar na het verschijnen van "Lost Dogs & Missed Blessings" uit 1995. tussendoor verschenen alleen "In Spite Of Ourselves", een heerlijk duet-album met allerlei female singers met covers van klassieke country songs. het enige nummer dat John Prine zelf aan dat album bijdroeg was het titelnummer. het in 2000 verschenen "Souvenirs" was een verzamelaar met nieuwe opnames van oud werk. wellicht staat dat album om die reden hier bij de reguliere albums. vandaar dat ik dit album "Fair & Square" als een come back album beschouw. een zeer aangename verrassing, met 12 ijzersterke, nieuwe John Prine originals (een aantal co-written) en 2 covers, het schitterende Clay Pigeons van Blaze Foley en Bear Creek Blues van ene A.P. Carter. het songmateriaal is als vanouds, de muzikale invulling is perfect, het album klinkt als een klok en de teksten zijn weer doorspekt met de van hem bekende, relativerende humor. "witty" zoals dat in het Engels heet (slim, grappig). daarnaast de sociale commentaren in een protestsong als "Some Humans Ain't Human" wat een protest in het algemeen tegen de mindere kanten van de menselijke natuur is en een sneer bevat naar president George W. Bush. het afsluitende "Safety Joe" over een man die nooit bereid was enig risico in het leven te nemen, is ronduit hilarisch. dit "Fair & Square" album ontving in 2005 een Grammy Award als Best Contemporary Folk album en terecht. John Prine was een geweldige songwriter. een uniek artiest. "One of a kind". Tot zijn bewonderaars behoorden o.a. Bob Dylan, Kris Kristofferson e.v.a. Hij mocht in 2020 nog "The Grammy Lifetime Achievement Award" ontvangen. zijn volgende, reguliere album liet 13 jaar op zich wachten, te weten "The Tree Of Forgiveness", wat overigens geen postuum album is. deze werd in 2018 uitgebracht. You're sadly missed (R.I.P. 7 April, 2020)
quote uit Some Humans Ain't Human met die typische John Prine humor

Have you ever noticed
When you're feeling really good
There's always a pigeon
That'll come shit on your hood