menu

Crowded House - Crowded House (1986)

mijn stem
3,50 (203)
203 stemmen

Australiƫ / Nieuw-Zeeland
Pop / Rock
Label: Capitol

  1. Mean to Me (3:14)
  2. World Where You Live (3:07)
  3. Now We're Getting Somewhere (4:07)
  4. Don't Dream It's Over (3:58)
  5. Love You 'Til the Day I Die (3:34)
  6. Something So Strong (2:54)
  7. Hole in the River (3:58)
  8. Can't Carry On * (3:57)
  9. I Walk Away (3:31)
  10. Tombstone (3:30)
  11. That's What I Call Love (3:39)
  12. Something So Strong [Home Demo] * (1:22)
  13. Hole in the River [Studio Demo] * (4:05)
  14. Love You 'Til the Day I Die [Home Demo] * (0:54)
  15. That's What I Call Love [Studio Demo] * (3:34)
  16. Can't Carry On [Studio Demo] * (3:34)
  17. Walking on the Pier [Studio Demo] * (3:20)
  18. Does Anyone Here Understand My Girlfriend [Studio Demo] * (3:23)
  19. Oblivion [Studio Demo] * (3:36)
  20. Walking on the Spot [Studio Demo] * (3:44)
  21. Something So Strong [Studio Demo] * (2:12)
  22. Now We’re Getting Somewhere [Studio Demo] * (4:31)
  23. Stranger Underneath Your Skin [Home Demo] * (2:48)
  24. Don’t Dream It's Over [Home Demo] * (3:14)
  25. Left Hand [Live] * (4:22)
  26. Grabbing by the Handful [Live] * (3:32)
  27. World Where You Live [Writing Demo] * (1:16)
  28. Recurring Dream * (2:58)
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur: 35:32 (1:31:54)
zoeken in:
avatar van Tompie
4,0
Debuut van één van de sterkste popbands van de afgelopen 20 jaar. Op één van de eerste '2 meter sessies' - cd's staat een zeer mooie akoestische versie van 'Don't dream it's over'.
Sterk album.

avatar van musicfriek
3,5
Don't Dream It's Over is nou typisch zo'n nummer wat ik niet meer aan kan horen. Echt veel te vaak gehoord. Vond het toen prachtig, maar doet me nu helemaal niks meer. Voor mij dus een band met beperkte houdbaarheid.

3,5
Ik kan me wel iets voorstellen bij wat je zegt over "Don't dream it's over" maar om daarmee de hele band te kwalificeren als "beperkt houdbaar" vind ik jammer. De CD's van Crowded House bevatten vele parels die het gelukkig nooit tot single geschopt hebben en dus ook nooit grijsgedraaid zijn. Zou zonde zijn om die niet te ontdekken.

avatar van Lukas
3,5
Four Seasons in One Day (andere CD), maar ook Private Universe en Distant Sun (weer een andere CD) behoren al langere tijd tot mijn favorietere nummers. Voor mij niet beperkt houdbaar dus, hoewel ik me enige Don't Dream It's Over moeheid wel voor kan stellen. Heb dat nog veel meer bij Into Temptation trouwens.

avatar van musicfriek
3,5
Held schreef:
Ik kan me wel iets voorstellen bij wat je zegt over "Don't dream it's over" maar om daarmee de hele band te kwalificeren als "beperkt houdbaar" vind ik jammer. De CD's van Crowded House bevatten vele parels die het gelukkig nooit tot single geschopt hebben en dus ook nooit grijsgedraaid zijn. Zou zonde zijn om die niet te ontdekken.

Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat ik dit album beperkt houdbaar vind en in mindere mate de band ook. Ze hebben mooie songs gehad, Into Temptation blijf ik steengoed vinden, maar bij de meeste nummers heb ik zoiets van, ik ken dit nu wel. Heb ook aantal albums van hun in huis, maar draaien? Nee, niet meer..

'Don't dream it's over' is wel het meest sprekende Crowded House- nummer dat ik van deze band ken.
Vooral omdat ik, toen dit nummer hot was, een reis naar Parijs had gewonnen, met destijds mijn vrienden van school.
Je ken wel stellen een soort van jeugdsentiment.
Meer heeft dit nummer: wat ik opzich best mooi vind, geen waarde voor mij.
Maar juist die herrinning aan die tijd ( 1987 ), maakt dit nummer voor mij emotioneel.
Maar buiten dat: Crowded House was natuurlijk een leuke band.

avatar van Lukas
3,5
Terecht dat ik deze van alle CH cd's als laatste binnen heb, want het is de minste. Net als Woodface zakt ie in deel 2 wat in, maar dat is bij deze nog veel erger. Jammer, want de eerste zes nummers zijn sterk (Love You 'Til the Day I Die wel iets minder). 3.5*.

4,0
Crowded House is wellicht een van de beste, leukste en meest onderschatte groepen. Meeste mensen kennen wel enkele van hun wereldhits, maar weinigen weten dat hun 4 albums extreem veel extra pareltjes bevatten.
Dit debuut bijvoorbeeld, een sterk debuut maar toch hun minste plaat, heeft met Don't dream natuurlijk een nummer dat iedereen kent, maar geniet ook van Mean to me, world where you live, something so strong en Hole in the River.

avatar van Tribal Gathering
3,0
Het is moeilijk om een hekel aan dit album te krijgen, daarvoor zijn de liedjes te aardig, maar het is toch wel met afstand de minste Crowded House cd.

Het begint al met de produktie van Mitchell Froom. Die schiet gewoon tekort. De meeste nummers klinken alsof er een beginneling achter de knoppen plaats heeft genomen. Gelukkig revancheerde hij zich met Temple of Low Man.

Ook zijn de meeste nummers van Neil Finn te simpel of soms zelf te matig. Toch is het niet allemaal kommer en kwel want met name Don't Dream It's Over, World Where You Live en Hole in the River zijn uitstekende nummers..

Wellicht is het bovenstaande iets overdreven (ik geef het album tenslotte wel 3,5 ster), maar het is toch wel het gevoel wat ik heb. Waarschijnlijk voel ik het zo, omdat ze gewoon zoveel beter kunnen.

EVANSHEWSON
Debuutplaat van de Nieuw -Zeelanders. Bevat het schitterende Don't Dream it's Over; een DIJK van een popsong !
Something so strong en World Where you Live waren ook singles, alsook het eerste nummer, dacht ik : Mean to Me.

Buiten deze vier songs, vind ik er nog niet echt veel aan. Maar alle begin is moeilijk !
3 sterren dan maar ! ***

avatar van Lukas
3,5
Niemand iets over Now We're Getting Somewhere hier trouwens? Vind ik eigenlijk het sterkste nummer, lekker enthousiasmerend. Voor de rest niet heel best, op enkele uitschieters en vooral Don't Dream It's over na, natuurlijk.

avatar van rkdev
4,0
Sterk debuut van Crowded House, maar zoals al eerder gezegd vind ook ik de productie tekort schieten. Dit kan echter niet verbloemen dat nummers als Hole in the River, World Where You Live, Mean to Me, Something So Strong en natuurlijk Don't Dream It's Over gewoon parels zijn !

avatar van dazzler
4,0
CROWDED HOUSE 1986

She came all the way from America, had a blind date with destiny
And the sound of Te Awamutu had a truly sacred ring


Mean to Me is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal
over een Amerikaans meisje dat halsoverkop naar Nieuw Zeeland trok.
Te Awamutu is ook de geboortegrond van Neil Finn, broertje van Tim Finn.
En hij trok op zijn beurt na de split van Split Enz naar de States.

Om er in een veel te kleine huurwoning te bouwen
aan zijn eerste solo-plaat, nou, de eerste Crowded House plaat.
Aanvankelijk nog met Eddie Rayner (toetsenist van the Enz) en ene Craig Hooper
onder de bandnaam The Mullanes. Maar ook met Enz drummer Paul Hester
en nieuwbakken bassist annex kunstacademicus Nick Seymour.

Mean to Me opent dus deze lichtjes onderschatte langspeler
die heus wel meer moois bevat dan de hitsingle Don't Dream It's over.
De juiste, haast gemene toon van het album is gezet.

Daarna volgt het voorbeeldige World Where You Live.
Met een strompelende beat en een beschrijvende tekst.
Kleinhuiselijk geluk in een slimme drieminuten popsong.
Lijkt wat op And She Was van Talking Heads.

De eersteling van Crowded House staat vol bemoedigende lovesongs.
Now We're Getting Somewhere pompt de luisteraar vol frisse moed
na een echtelijk conflict of een woordentwist met de geliefde.
Heerlijk zonnige song met een lekker gedreven vocalen.

En dan komt het lied waarop mijn vrouw en ik de dans openden.
Don't Dream It's over betekende voor ons beiden een nieuwe start.
Als pagina's in een dagboek die lieflijk worden omgedraaid.

Now I'm walking again to the beat of a drum
And I'm counting the steps to the door of your heart


Love You 'til the Day I Die is het vierde om zich heen rockende nummer
van de oorspronkelijke album a-kant. Opvallend omdat op latere langspelers
het accent verder zal opschuiven naar de intieme, zoetere balladachtige liedjes.

Het wat oppervlakkige Something So Strong opent de tweede plaatkant.
Een nummer dat de zeer succesvolle hit Don't Dream It's over moest opvolgen.
Ik vind het, hoe catchy ook, één van de minst indrukwekkende songs hier.

Hole in the River is een wat a-typisch Crowded House nummer.
Een song die wat afwijkt van de huisstijl, misschien mede doordat
Split Enz toetsenist Rayner nog meeschreef aan deze compositie.
Ik vind het niet zo geslaagd, 'n beetje een stuurloos nummer.

I Walk Away is een sleutelsong in het oeuvre van Neil Finn.
Het nummer staat immers ook op de laatste Split Enz elpee.
In de tekst bezong hij het vertrek van zijn broer Tim (your inspiration)
en het feit dat hij nu op zijn eigen songwriters benen moest staan.

Tombstone is een nummer dat in de toekomst kijkt.
Je hoort als het ware de branding van het Kare Kare strand
dat de inspiratie zou vormen voor Crowded Houses vierde album.
Het wegrollen van de grafsteen ... Neil Enz verrijst als Crowded House.

Als je een Crowded House single uit deze periode bezit,
is de kans groot dat je That's What I Call Love als b-kant aantreft.
Het minst overtuigende nummer van dit eerste album is het geworden.

Er zijn echter nog 2 echte bonustracks voorhanden.

De eerste heet Can't Carry on en is terug te vinden op de meeste
CD releases van dit album. Een relatief vroeg Crowded House nummer.
De tweede draagt de naam Recurring Dream en is terug te vinden
op Afterglow (1999), de rarities collectie van Crowded House.

avatar van bikkel2
3,5
En toen vond Neil Finn het tijd om zelf de lakens uit te delen .
Na een aantal jaren in Split Enz gespeeld te hebben met grote broer Tim , ontstond Crowded House .

Het debuut is prettig , een soort van Beatles ,maar dan zoveel jaar later . De liedjes hebben iets lichtvoetigs en vaak ook vriendelijk . Zonder meer heel melodieus en doordacht .
rkdev bekritiseert de produktie en daar heeft hij gelijk in . Songmatig is het prima in balans en zijn er wat parels te vinden in oa. Hole In The River , Something So Strong , World Where You Live , het bijna McCartneyachtige Love You Till The Day I Die en het onderhand memorabele Don't Dream It's Over .
Maar als je deze later in liveversies hoort , is het verschil in kracht duidelijk .
Net even te steriel en te gladjes op dit debuut .
Aangezien een produktie( voor mij althans) belangrijk is , is mijn eindoordeel dan net iets lager .
Maar verder een heel aardige eerste Crowded House .

avatar van rkdev
4,0
Vandaag weer eens gedraaid (in een duo sessie met Temple of low men) en ik had opeens het gevoel dat Neil Finn op deze plaat nog aan het zoeken was naar het juiste format voor de band. Enkele nummers klinken alsof ze van de latere Split Enz hadden kunnen zijn en enkele zijn echt van een nieuwe band. Die nummers vind ik ook meteen de betere en zijn Hole in the River, World Where You Live, Mean to Me, Something So Strong en natuurlijk Don't Dream It's Over.
Voor mij dus een soort 2e overgangsplaat (na See Ya 'Round van Split Enz).

avatar van rkdev
4,0
dazzler schreef:
De tweede draagt de naam Recurring Dream en is terug te vinden
op Afterglow (1999), de rarities collectie van Crowded House.
Dat nummer had absoluut het album moeten halen. Het is met afstand veel beter dan enkele nummers die het album wel haalden.

avatar van LucM
3,5
Met andere users eens dat dit een sterk debuut is, maar de volgende albums van Crowded House vind ik beter.
Crowded House (een vervolg op split Enz) brengt melodieuze, Beatles-achtige popsongs. Don't Dream It's Over werd hun eerste hit en vind ik nog steeds prachtig, World Where You Live doet er niet voor onder. De productie vind ik echter wat steriel waardoor niet alle songs maximaal uit de verf komen, maar het is toch een debuut dat er mag zijn.

avatar van Thuurke
Een ligubere en haast Beatlesque hoes als je weet dan Paul Hester de eerste is van het drietal die in 2005 is overleden.

R.I.P. Paul Hester

avatar van deric raven
Hoe wijs kun je zijn als dertienjarig jongetje.
Don't Dream It's Over draaide ik tijdens de afsluiting van het eerste jaar Mavo.
Ergens in een verbouwde garage.
Mijn eerste ervaringen als diskjockey.
Klein stereotorentje en zaklampje.
Stiekem gefrunnik van mede klasgenoten.
Terwijl ik ontroerd werd door de schoonheid van dit nummer.

Voor mij geen herinneringen aan het eerste lesjaar.
Maar meer het terug verlangen naar de lagere schooltijd.
De eenheid van het dorpse karakter.
Klimmend in bomen.
Kamperen in de eigen achtertuin.
In een korte tijd veel veranderingen ondergaan.
Meisjes werden nu getracht te versieren.
Speelkameraden op een ander nivo.
Toekomstplannen werden al voorzichtig uitgestippeld.
Waar wilde je later je geld mee verdienen.
Vervolgonderwijs in een grotere stad.
Jezelf bewijzen via een gespeeld rollenspel.
Puur om je positie veilig te stellen.
Eerste sigaret op het pleintje.

Don't Dream It's Over is ongewilde bewustwording.
Het logische vervolg op Message To My Girl.
Leeftijdsgenoten ondergingen een verandering.
Opeens waren de eerste sporen van volwassenheid zichtbaar.
Message To My Girl was het geheime verbond.
Gesloten door twee jeugdvrienden.
Een jongen en een meisje.
Elkaar altijd blijven volgen.
Don't Dream It's Over is de pijnlijke waarheid.
Uiteen getrokken door verschillende opleidingen.
In verschillende steden.
De belofte die niet kon worden nagekomen.

Split Enz had meer het speelse karakter.
Vrienden die voor de lol muziek aan het maken waren.
Crowded House was de pubertijd.
Tienerproblemen en liefdesverdriet.
Gedachtegang met een ernstige ondertoon.
Dromen proberen vast te houden.
Door ze op papier te zetten.
De dichter in mij ontwaakte bij de eerste kennismaking.
Het belang van gevoelens durven te uiten.
De puurheid van het debuut van Crowded House zal me altijd blijven raken.

Don't Dream It's Over was ook in andere opzicht een afsluiting.
Hun optreden in Curry & van Inkel was legendarisch.
Akoustische spontane uitvoering.
Adam Curry die vervolgens snel Veronica verliet.
Waardoor de vrijdagavonden op de radio ook nooit meer hetzelfde zouden zijn.

avatar van dazzler
4,0
deric raven schreef:
Don't Dream It's Over is de pijnlijke waarheid.
Uiteen getrokken door verschillende opleidingen.
In verschillende steden.
De belofte die niet kon worden nagekomen.

Waar leg jij de klemtoon, deric?

Ik denk als volgt ... Don't dream (because) it's over ...

Maar ik leg de klemtoon anders ... Don't dream (that) it's over ...

They've come to build a wall between us ... don't let them win ...

Ik hoop dat mijn interpretatie ook kan, want het was onze openingsdans.

avatar van deric raven
De treurnis van het nummer doet mij de klemtoon bij de eerste mogenlijkheid leggen.
De romanticus die in jou schuilt bij de tweede.

Onze openingsdans was Only You van Yazoo.
Getuigd ook weer niet uit van optimsme, maar we zijn wel al 14 jaar bij elkaar.

3,5
Ik vind hierop vooral de hardere stukken zoals Mean to me, Now we're getting Somewhere en Love you t'ill the day I die mooi.

avatar van Thuurke
Doe voor mij maar Something So Strong en World Where You Live. Conclusie is dus dat alle nummers wel goed zijn en dat het een afwisslende plaat is.

avatar van principal2000
3,0
Heb dit album in korte tijd veelvuldig geluisterd en ik vind het een redelijk goede popplaat. Toch zal ik dit album niet overwegen om aan te schaffen. Daarvoor is het toch net allemaal iets te braaf en te gelikt en te weinig inspirerend. Als ik zin heb in Crowded House hou ik het op Woodface. Daar staan naar mijn mening toch wat meer sterke nummers op. Hierop vind ik vooral Don't Dream It's Over en Now Were Getting Somewhere leuke nummers. Maar ook World Where You Live en Something So Strong vind ik iets boven de rest uitsteken. Al met al kan ik deze muziek nooit slecht noemen, maar het is wel een type album waar ik net zin in moet hebben en die ik dan maar 1 keer luister (met mogelijk wat skip-acties) en dan weer voor een hele tijd niet meer. Maar daar hoeft niks mis mee te zijn.

avatar van Rogyros
4,0
Ik heb dit album met een vol punt verhoogd. Het stond bij mij altijd zwaar in de schaduw van Woodface en daardoor draaide ik dit album zelden. Ik heb het nu na enkele jaren weer een paar keer opgezet, en ik vind dit toch wel een hele fijne plaat. De nummers smaken erg goed.

Dit is wel een plaat waar ik nog vaak van kan genieten. Met terugwerkende kracht zet ik dit album in de toplijst van de jaren 80 (Chevy's verkiezing)! Ik ben niet zo'n eighties fan, dus een goed album heeft al snel kans!

avatar van protemaziclon
3,5
Lekker album van de heren van Crowded House. Met een paar prachtige uitschieters. De 3,5 ster hebben ze zo in de tas.

avatar van luigifort
1 2 4 en 6 ken ik van n verzamelaar..zal de rest ns checken..

avatar van dennisversteeg
4,0
Crowded House is 1 van mijn favoriete bands en dit is hun debuut met een aantal geweldige nummers. Maar het is duidelijk nog niet de Crowded house van later (minder warm geluid, produktie te overheersend) of zo goed als Split Enz waar dit uit voortkwam (ik kan me een aantal nummers van dit nalbum voorstellen dat ze beter uit de verf zouden zijn gekomen als Split Enz versie met Eddie Rayner's synth-toverkunsten). Maar de nummers die slagen zijn dan ook wel heel erg goed.

En natuurlijk is DDIO grijsgedraaid, maar het blijft een fantastisch liedje met een prachtige instrumentatie, zer sterke zang en een produktie die wel subtiel is. Het verveelt mij dus ook nooit. Onlangs kwam het onverwacht voorbij in een tv serie (seizoensfinale van seizoen 1 van The Flash) en dan ga toch echt weer echt op zitten en komt er een glimlach op m'n gezicht.

avatar van chevy93
4,5
Niet om alle 40+-ers op de kast te jagen, maar dit is oprecht een meer dan uitstekende cover:
Happy Hippie Presents: Don't Dream It's Over (Performed by Miley Cyrus & Ariana Grande) - YouTube

avatar van Bonk
4,0
chevy93 schreef:
Niet om alle 40+-ers op de kast te jagen, maar dit is oprecht een meer dan uitstekende cover:
Happy Hippie Presents: Don't Dream It's Over (Performed by Miley Cyrus & Ariana Grande) - YouTube


Nou ben ik geen 40+er, maar ik ben het echt hartgrondig met je oneens. Echt om te . De stem van Cyrus trek ik slecht, ze denken beiden dat ze allerlei uithaaltjes moeten doen, terwijl het origineel juist zo mooi ingehouden en zuiver gezongen wordt (en de melodie mooier is) en dat grappig bedoelde geouwehoer en die outfits vind ik te banaal voor woorden. Maar gelukkig kunnen smaken verschillen.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:47 uur

geplaatst: vandaag om 15:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.