Yoko Ono - Yoko Ono / Plastic Ono Band (1970)

John Lennon/Plastic Starr Band. Why not?

Een superband die plastic Ono band, Lennon en Starr kunnen helemaal los gaan, ondersteund door goede vriend die ze al kennen vanuit Hamburg 1961, Klaus Voormann op bass.
Yoko als zangeres, het is even wennen, je moet er maar van houden, maar het is wel weer eens iets anders in die dagen. De B52's hebben zich zeer laten inspireren door deze complete freaked out plaat die toch minstens ' anders' is.

Zangeres? Krolse kat is nog te veel eer voor dit verschrikkelijke geluid wat zij voortbrengt... Dit is echt verschrikkelijk.

Duidelijk dat ik Lennon hoog heb zitten, maar zijn liefde voor Yoko was echt blind, want dit kan hij toch niet serieus goed gevonden hebben?

Yoko is het beste wat The Beatles ooit is overkomen. Dat sommige Beatlesfans niet buiten de kaders kunnen denken is hun verlies. Het is niet voor niets dat Yoko in de avant-gardistische traditie wél serieus genomen wordt.

Opnieuw uitgebracht op vinyl, net als rest van haar oeuvre.

Volgens mij is dit was te kort door de bocht. Heeft meer met smaak te maken, dan met niet buiten de kaders kunnen denken.

Klinkt interessant. Is dat erg anders op John's "Plastic Ono Band" album dan?

Heel anders. Op John,s plastic ono band is de begeleiding sober en ondergeschikt aan melodie en teksten, met uitzondering van Well Well Well misschien.
Op Yoko,s plastic ono band is het een grote improvisatie en een kakafonie van geluid, zeker als ono er nog eens overheen begint te.....tja..te wat eigenlijk?
Overeenkomst is de hoes en de dokter janov therapie die ze toen volgde en waarmee ze beide afrekende met de demonen uit hun verleden. Thematiek van beide platen hetzelfde, onverwerkte en weggestopte shit er uit krijsen. En dat levert op zijn minst twee hele bijzondere platen op. Luister en huiver ?

Wat een lage score! 6 op de 28 een halve ster helpt natuurlijk ook niet echt mee.

Prima plaat, doet me soms wat aan Pere Ubu denken die hier toch duidelijk beter scoort.