Yoko Ono - Yoko Ono / Plastic Ono Band (1970)

Toch wel apart dat een groot deel van de Users die hier op reageren allemaal zijn gedeleet

Viel me ook op!

Vandaag deze plaat opgesnuffeld in een platenwinkel in New York voor weinig dollars. Ik ben benieuwd wat ik krijg te horen als ik 'em thuis op de draaitafel leg

Is het zo erg? Ruim 7 maanden later, en je hebt nooit meer laten weten hoe je 't vond

Tja.. je kan je vergissen in de hoes, thuiskomen en dan Yoko horen schreeuwen.. da's een pijnlijke fout! Muzikaal is dit schijfje nog wel interessant omdat er 50% van the Beatles op mee doet, en het muzikaal gezien ook nog zo slecht niet is, maar verschrikkleijke gekrijs van Yoko Ono... Dat kan je toch niet serieus goed of inspirerend vinden? (Al vond Lennon dat wel)

Het concept van een tweeluik met Plastic Ono Band is natuurlijk wel grappig, en dat ze op de hoes van plek gewisseld zijn is ook een leuk idee, en dus ook de enige reden om dit album in bezit te hebben... de hoes...en voor collectors' sake (niet, niet saké)

Het is precies wat je zegt. De plaats is een leuke toevoeging in de collectie en muzikaal is het zeer genietbaar. Ringo en Lennon spelen heerlijk ongeremd en funky, maar ja, dat gekrijs er doorheen; ik snap er gewoon niks van. Ze verpest het op dezelfde manier als ze het optreden verpest wat ze met The Mothers hebben gespeeld. Daar weet het luchtalarm haar scheur ook niet dicht te houden.

Yoko. Tja...... een moeilijk geval. Tijdens de opnames van Plastic Ono Band fluisterde zij adviezen in het oor van Lennon.
Lennon gaf haar ook de credits als mede producer.
Maar toch maar fluisteren. Als zou het misschien te banaal zijn ( ?)
Lennon heeft Yoko altijd op een voetstuk gezet. Misschien terecht, misschien ook niet.
Maar op het muzikale vlak had ze enige bescheidenheid moeten tonen. Dat is niet haar ding.
Op het Live Peace In Toronto concert meent ze ook een duit in het zakje te moeten doen.
Het gekrijs gaat echter door merg en been.

Al met al dus niet geinteresseert in deze bijdrage van mevrouw Ono.

Ook ik kan van deze lp geen chyokolademelk maken.
Het had bij dat ene zinnetje in The contuining story of bungalow bill moeten blijven.
Lennon was rond 1970 een beetje de weg kwijt en vond alles wat Ono deed geweldig.
Hij spoorde haar ook nog eens aan om deze mislukking te maken.
Wat wilde zij hiermee bereiken ? Geen idee ?

Als je wederhelft je stimuleert om het vooral te doen en dat is John Lennon, ja dan is de stap misschien snel gemaakt.
Liefde is blind en in dit geval ook doof.

McCartney liet linda ook meedoen op zijn albums. Ook niet bepaald een natuurtalent.
Maar die wist nog enigzins haar plaats.

Maar bij McCartney pakte dat vaak nog goed uit ook. Ik kan niet anders zeggen. Vaak in de koortjes best meer dan goed. Soms ook niet trouwens, Get on the right thing bijvoorbeeld van Red rose speedway. Tenenkrommend van een in beginsel best aardig nummer. Maar er zijn er zeker meer.

Zou Lennon later ook niet gedacht hebben, had mijn vrouw beter niet kunnen doen ?
Double fantasy moest ook gecombineerd worden ? Zat hij zo onder de plak ? Durfde hij zelfstandig geen beslissingen meer te nemen ? Vlak voor zijn dood werd hij weer iets actiever maar ben bang dat Yoko daar wel weer iets op verzonnen zou hebben.......niet helemaal mijn type maar dat begrijp je wel denk ik.

Ik vermoed dat Yoko John aardig kon kneden.
Zijn zgn Lost Weekend kwam ook niet helemaal uit de lucht vallen. Lennon was uiteindelijk ook maar een kwajongen uit Liverpool.
Al die actie's tegen wereldvrede, de kunst die vaak tegen het absurde aan zat.
Lennon werd dat ook wel zat heb ik het idee.
Yoko is een sterke persoonlijkheid en Lennon stond veel weker in het leven.
Muzikaal stond hij een jaar of 3 droog. En of dat zijn eigen wil is geweest. Ik betwijfel het nog steeds.

Tja dan krijg je de vraag: kon Lennon niet zonder Ono of erger nog, kon Ono niet zonder Lennon.
Ik denk steeds meer aan het laatste. Eind 80 kreeg hij weer eens wat energie na een aantal verloren jaren. Jammer dat we niet weten wat er na 1980 gebeurd zou zijn. Een mix van Tug of War met Milk and honey had een resultaat kunnen zijn van een hernieuwde samenwerking tussen L & M ? Zonder Ono en in een ongedwongen sfeer hadden ze het best wel naar hun zin gehad. Had mooi kunnen zijn maar dan niet met een te gelikte produktie. Een Back to the egg aanpak had meer voor de hand gelegen. Sorry, ik drijf weer een beetje af.

Als je de verhalen door de jaren heen mag geloven hing John erg aan Yoko. Ik denk naast zijn grote liefde voor haar, dat zij ook iemand was die zijn werk af of goedkeurde. Eerder werd het denk ik niet uitgebracht.

De samenwerking tussen Paul en John of misschien wel met alle Beatles had er denk ik best gekomen.
Misschien niet pertinent, maar het had goed tot de mogelijkheden kunnen behoren. Ik meen alleen dat de relatie tussen John en George wat getroubeleerd was.

Maar goed. On-topic maar weer.

Ono = Heks

Als dat zo was, had ze Lennon wel weer levend getoverd

Maar een heks is een kruidenvrouwtje en geen tovenaar.

Yoko Ono/Plastic Ono band, het oosterse antwoord op John Lennon/Plastic Ono band, zelfde hoes, zelfde muzikanten, zelfde dr. Janov oerschreeuw therapie als inspiratie, zelfde studio, zelfde release datum.
Je kan er van vinden wat je wil, maar John Lennon en Ringo Starr gaan helemaal los op deze plaat, op een wijze die ze op geen enkele Beatles plaat doen. Alleen die scheur die Ono opentrekt is voor de onschuldige luisteraar te veel. Hoe is het mogelijk dat een klein vrouwtje van 1.50 meter zo'n volume uit kan krijsen.
Ik ben benieuwd hoe er aan toe ging als de Lennons een keer een echtelijke ruzie hadden, waarschijnlijk konden alle buren in The dakota building meegenieten.

Ligt het nu aan mijn browser dat hij het juiste plaatje niet pakt of zie ik hier nu de verkeerde hoes erbij staan? Ik zie de foto waarom Yoko tegen de boom aan zit en John ligt. Dit moet toch de hoes zijn waarop Yoko ligt en John tegen de boom?

Telamon

The covers of Yoko Ono/Plastic Ono Band and John Lennon/Plastic Ono Band albums are nearly identical; Lennon pointed out the difference in their 1980 Playboy interview ("In Yoko's, she's leaning back on me; in mine, I'm leaning on her").

Lijkt hier dus de verkeerde hoes.

Is me nooit opgevallen....maar volgens mij heb je gelijk

deze heeft dan wel weer de goede hoes John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)

Yoko is het beste wat the Beatles is overkomen.

Ongetwijfeld, anders hadden ze nu nog steeds in de studio gezeten

Zeker, of als schim van zichzelf al jaren terend op hun oude repertoire op de grote live podia. Dé kracht van the Beatles is dat ze op tijd gestopt zijn en dat ze eigenlijk nooit in een slechte periode zijn gekomen.

Een van de krachten zou ik zeggen,want wat je schrijft is ook helaas, maar ook beetje waar, ik schat zelf als muziekliefhebber gebaseerd op hun solocreaties dat ze pakweg 3 jaar te vroeg zijn gestopt
Hun werkelijke kracht ligt in hun composities

Nou, na heel wat heen en weer ge-pm staat hier dan eindelijk de juiste hoes: John tegen de boom, Yoko in zn armen.

Ik zou eerder zeggen dat Yoko de boom in kan.

Ik heb deze plaat al meer dan 2,5 jaar in de kast staan. Ik kwam de plaat tegen in een platenwinkeltje in New York, maar heb 'm na bezoek 1 laten staan, omdat ik de prijs van $ 20,00 nogal fors vond. De plaat bleef me op de een of andere manier bezighouden en omdat ik heel nieuwsgierig was naar wat dit dan wel precies was, wetende dat Yoko's inbreng vermoedelijk weinig goeds voorgespelde, de volgende toch maar terug gegaan en de plaat alsnog aangeschaft. Plastic Ono Band is ten slotte een van mijn meest favorieten platen aller tijden.

Nu, 2,5 jaar geleden heb ik de plaat voor het eerst beluisterd. Ik vraag me af waar ik precies naar heb zitten luisteren. Een indruk van het eerste nummer is dat John en Ringo lekker aan het jammen zijn, maar dat er gelijktijdig in een aangrenzende studio een konijn levend wordt gevild. Grappig detail: ik dacht in eerste instantie toen ik de plaat opzetten, dat ik 'm per ongeluk op 45 toeren had laten staan vanwege het schelle gekrijs - niet dus. De titel van het nummer vat wel goed samen hoe ik over dit nummer denk: Why???

Voor het tweede nummer geldt hetzelfde uitgangspunt als het eerste nummer, zij het dat John en Ringo tijdens het jammen wat gas terug hebben genomen. In plaats van een levend gevild konijn, imiteert Yoko tijdens dit nummer een krolse kater op een zwoele lentedag. Ze heeft er duidelijk zin in. Why Not, vraag ik me dan ook af. En dat is dus wederom precies waar het nummer over gaat. Toeval bestaat niet?

Greenfield Morning I Pushed an Empty Baby Carriage All over the City. Goed, ik kan me voorstellingen maken hoe het klinkt om een lege kinderwagen over de straat te duwen. Het is me zelf ook wel eens overkomen. Maar er is wel een wezenlijk verschil tussen hoe dat klinkt als ik het doe en hoe dat klinkt als Yoko het doet. De vogeltjes op het eind van het nummer maken gelukkig een hoop goed.

Ik denk dat ik het voorlopig maar even bij kant A laat. Ik ga me nu 2,5 jaar mentaal voorbereiden op kant B.

Kostelijke recentie
Een ware kwelling die Yoko toen.

Het was voor mij ook een kwelling dit album te beluisteren.

En als je Yoko wegfiltert is het dan nog de moeite waard?

Grappig dat je dat zegt, want daar moest ik ook aan denken. Ik denk dat als je haar gekruid wegfiltert, je best wel bruikbare muziek hebt. Het zijn tenslotte geen perenplukkers die Lennon en Starky.