Voyager - Element V (2003)

Neen. Voyager heeft niets met Star Trek te maken. Al doet de hoes dit wel volledig vermoeden....

Wat is het dan wel?
Hm. "Prachtige muziek" sowieso.. Maar goed ik probeer wat concreter te worden:

Noem het gerust een prachtig huwelijk tussen powermetal, pure symfo en progmetal... anders kan ik deze veelzijdige band/ album haast niet omschrijven. VOYAGER: vier heren en een dame. Ze komen uit Australië en bewonderen Van Halen, Ozric Tentacles, Michael Schenker, David Gilmour, Frank Zappa, Tony Iommi...

We horen zalige synthesizertapijten, vette baslijnen, stevige gitaren en gitaarsoli om vingers en duimen bij af te likken... mooie zang af en toe afgewisseld met wat ruigere zang, strakke drums, hier en daar wat violen, koortjes.... en héél veel sfeer....

Nog even over de zang: Daniel Estrin, die ook de keyboards voor zijn rekening neemt, kan echt heel veel kanten op met zijn stem, en dat is meteen ook het hele sterke punt! Heel grafstemlaag, mooi hoog... af en toe wat ruiger... géén probleem voor Daniel...

Dit gewoon "metal" noemen is de heren onrecht aandoen. Maar progmetal is het ook niet "all the way", evenmin Symfo... al heeft het dus van al die genres heel wat kenmerken..... vergelijken met andere bands is moeilijk.. met momenten moet je aan Queensrÿche in hun beste momenten denken, soms ook Savatage, maar evengoed Rhapsody en soms zelfs Rammstein.... misschien komen Labyrinth en Dreamscape nog het best in de buurt van deze Voyager...
Een vreemde band... de dubbelle bassdrum, de gitaarsoli.. gaan de metalkant op, maar de grote synhesizertapijten flirten dus met de (neo-) prog.... apart bandje dit... maar wat er ook van zij, deze CD is een absolute aanrader... geloof me vrij... Had dit album een tijd geleden toegevoegd, en had het toen al eeen hele tijd in huis. Toen meteen ook gestemd. Maar nu ik nogeens opnieuw luister vind ik dat absoluut onrechtvaardig, en is mijn aanvankelijke vier véél te weinig!!

Deze plaat verdient op zijn minst een 4,5. En ik zou er niet van opkijken mocht mijn stem alsnog ophogen naar een vette 5.

Geef deze plaat en band een kans, ze zijn erg goed!

Binnenkort (nu ja, op 28 september) staan ze in de Frontline in Gent, samen met ChaosWave (I) en Zero Gravity (B)... check it out!

Ik sluit mij volledig aan bij C-moon. Goed album, ik zou alleen voor de (on)duidelijkheid nog een styl er door willen gooien; powermetal i.p.v metal. Het album gaat idd alle kanten op. De stem van Estrin doet vooral denken aan zangers van doom metal en gothic bands. Ik ga mee in de 4,5 punten. Erg vreemd dat er nog maar 3 stemmen zijn uitgebracht, je zou verwachten dat er meer mensen deze band kennen..... Het wordt in ieder geval hoog tijd.....

Mwah... ik ben er niet zo kapot van. Normaal ligt dit wel in mijn straatje, maar er is iets wat me stoort aan deze CD, al kan ik nog niet precies mijn vinger erop leggen. De zang vind ik in ieder geval niet het sterkste punt...

Zo langzamerhand dringen de beide albums van Voyager mijn top 25 binnen van albums. Ik draai het toch wel regelmatig, vaker dan ik mij realisseer. Nu ook weer, met nieuwe hoofdtelefoon op. Om die te testen pakte ik deze onbewust..... Dat doe je niet met het minste album, toch?

Grappig...nooit gedacht dat dit album hier in mume aanwezig zou zijn, totdat ik de post van Ayreonfreak zag...heeel lekkere muziek natuurlijk...heerlijk optimistische uptempo powermetal met een klein prog randje...Ik ben van deze band gaan houden toen ze op Progpower speelden...wat een energie!

Avontuurlijk mengsel van allerlei metalgenres, aangevuld met volksdans-muziek en zelfs pompende trancebeats! Het is allemaal net op het randje; je moet dit ook niet al te serieus nemen. Wat de boel redt van de zelfparodie-ondergang is de kwaliteit die de band en de zanger in huis hebben. Het klinkt allemaal zeer overtuigend, al had de produktie wel iets bombastischer gemogen. Sympathiek album, met heel veel afwisseling in de songs onderling.

Nee... dit ga ik zeker niet al te serieus nemen. Mijn spannende trip met Voyager is weliswaar begonnen met een heel aardig experiment in diverse stijlen rock en metal - dat dan weer wel - maar het geluid op Element V is naar mijn smaak net iets te rommelig. Hoewel ik niet wars ben van een theatraal geluid, balanceert deze plaat inderdaad op het randje en gaat er soms zelfs overheen en op zo'n moment voel ik de neiging opkomen om de virtuele bezem erbij te pakken. Maar aangezien je de muziek - uiteraard - niet kan of wilt veranderen, leg ik dit album voorlopig maar even terzijde om er later misschien op terug te komen. Ook vind ik de zang op dit debuut nog lang zo fijn niet. Gelukkig gaat Daniel steeds beter en vooral mooier zingen op de volgende platen van Voyager. Je kunt hier echter al wel horen hoe goed de band speelt.
Vooral om dat laatste vind ik het best wel vreemd dat dit relatief nog zo'n onbekende band is gebleven.

Ik vind Voyager een fantastische band, maar deze vind ik erg en erg matig. Gewoon geen goede nummers met kop en staart!

Grappig, ik vind dit album na 10 jaar nog steeds geweldig. Dat ongepolijste, dat theater, dat "moderne" geluid, zeker voor die tijd. Echt heerlijk.