Voyager - Element V (2003)

Avontuurlijk mengsel van allerlei metalgenres, aangevuld met volksdans-muziek en zelfs pompende trancebeats! Het is allemaal net op het randje; je moet dit ook niet al te serieus nemen. Wat de boel redt van de zelfparodie-ondergang is de kwaliteit die de band en de zanger in huis hebben. Het klinkt allemaal zeer overtuigend, al had de produktie wel iets bombastischer gemogen. Sympathiek album, met heel veel afwisseling in de songs onderling.

Nee... dit ga ik zeker niet al te serieus nemen. Mijn spannende trip met Voyager is weliswaar begonnen met een heel aardig experiment in diverse stijlen rock en metal - dat dan weer wel - maar het geluid op Element V is naar mijn smaak net iets te rommelig. Hoewel ik niet wars ben van een theatraal geluid, balanceert deze plaat inderdaad op het randje en gaat er soms zelfs overheen en op zo'n moment voel ik de neiging opkomen om de virtuele bezem erbij te pakken. Maar aangezien je de muziek - uiteraard - niet kan of wilt veranderen, leg ik dit album voorlopig maar even terzijde om er later misschien op terug te komen. Ook vind ik de zang op dit debuut nog lang zo fijn niet. Gelukkig gaat Daniel steeds beter en vooral mooier zingen op de volgende platen van Voyager. Je kunt hier echter al wel horen hoe goed de band speelt.
Vooral om dat laatste vind ik het best wel vreemd dat dit relatief nog zo'n onbekende band is gebleven.