Toyah - Toyah! Toyah! Toyah! (1980)

..........'vreemde jongens, die engelsen.' Dit livealbum werd in Engeland toen goed ontvangen, terwijl het, zelfs objectief bekeken, een zeer matig album is. Toyah is hier nog duidelijk minder ontwikkeld. Jammer, want de songs zijn in principe strakke dingetjes. De enige die wel goed klinkt is 'Danced'. Een punt-vijf ster voor het album die wordt verhoogd door 'Danced' naar twee-punt-vijf ster.

Al na twee studioalbums een livealbum uitbrengen is best raar. En toch: het debuut van Toyah haalde nog niet de Britse albumlijst, opvolger The Blue Meaning kwam tot #40 en dit Toyah! Toyah! Toyah! verscheen in november 1980 om na Kerstmis in januari 1981 in de albumlijst te komen, bescheiden piekend op #56. Dertien maanden later echter keert het daarin terug, maart - april '81 #22. Opgenomen met de Rolling Stones Mobile in Wolverhampton.

Zoals het vorige bericht van bijna twintig jaar geleden vermeldt, maakt het album niet echt indruk. In mijn beleving is het vrij vlak, zonder hoogtepunten en tegelijkertijd ook zonder door het ijs te zakken. Categorie 6,5 of krappe 7.
Een hecht spelende band, energieke new wave met een vleugje punk. Centraal staat de soms hoog uithalende stem van zangeres Toyah Wilcox, maar gum de huilende gitaarpartijen van Joel Bogen niet uit (opener Victims of the Riddle) of de toetsenpartijen van Peter Bush.
Qua songkeuze had het beter gekund, er was keuze genoeg: behalve de opener is op kant 1 alleen Tribal Look echt lekker, op kant 2 geldt dat voor Danced en in iets mindere mate voor Insects. Vormde dat laatste nummer enige inspiratie voor Lullaby (1989) van The Cure, dat over spinnen gaat?

Hoe dan ook, de albumnoteringen bewijzen dat haar populariteit stap voor stap groeide. In 2006 kreeg het een heruitgave waarmee de lengte werd verdubbeld dankzij een concertregistratie uit 1982. Hier niet meer de ritmesectie van bassist Charlie Francis en drummer Steve Bray, maar Phil Spalding en de bekende sessiedrummer Simon Phillips. Bovendien is Bush vervangen door toetsenist Steve Hale. En er staat dan wél de kraker van het debuut op, te weten Neon Womb, die eigenlijk op het originele vinyl had gemoeten. Die uitgebreide versie staat eveneens op streaming.

Mijn reis door new wave kwam vanaf de powerpop van The A's, waar ik tips kreeg over genregenoten van die groep. Sta mij toe deze op te sparen en eerst de muziek van 1980 af te maken. Op naar de gothic van Bauhaus, wier album in dezelfde novembermaand van 1980 verscheen als deze Toyah.