Alice Cooper - Dirty Diamonds (2005)

Over Dirty Diamond was ik oorspronkelijk (bij de release) best wel positief. Jammer genoeg blijft een jaar later niet zo erg veel meer van over. Het album is simpelweg een verderzetting van "The Eyes Of Alice Cooper" maar dan met in mijn ogen toch heel wat zwakkere songs. Ik vind dat de rek er een beetje uit is. Het hele hippe "back to the roots" gedoe was dan wel leuk voor één cd, maar is al lang weer over zijn hoogtepunt heen. Dirty Diamonds klinkt voor mij dan ook behoorlijk ongeïnspireerd en bij momenten ronduit saai.

Het heeft wel een paar redelijke songs in de vorm van de titeltrack, Sunset Babies, Run Down The Devil en Woman of Mass Destruction, maar van de overige acht tracks blijft er weinig tot niets hangen. De teksten zijn bij momenten wel nog grappig. Maar daar red je de plaat natuurlijk niet mee. Hopelijk word het volgende album weer iets anders en laat hij die garage-rock weer voor wat het is.

inderdaad , als hevige alice fan moet ook ik kwijt dat deze cd van mijn vriend , veel minder is dan de vorige 3 , hij heeft het allemaal al beter gedaan , en ik vraag me af of alice niet beter full time golfer zou worden , hij heeft al genoeg bewezen ( in positieve zin ) en laat hem nu maar van zijn pensioen genieten , hij heeft wel vele mijlpalen neergezet en de rock richtingen verkend en nieuwe grenzen geopend waarvoor ik en zeker veel anderen hem zeer genegen zijn ,
voila , dat was het .

Dit album is niet zo slecht alsdat jullie het doen voorkomen. Toegegeven, het is geen Brutal Planet of Billion $ Babies maar is toch beter dan The Eyes Of die duidelijk afgeraffeld was. Er staan wat songs op die je van AC niet zou verwachten zoals Pretty Ballerina, Six Hours en The Saga Of Jesse Jane maar ik vind dat Alice die nummers met verve brengt en alleen aantonen hoe groot zijn vakmanschap is.

Maar ik ben met Sinner het wel eens wat betreft zijn conclusie; Hopelijk word het volgende album weer iets anders en laat hij die garage-rock weer voor wat het is.

Het album is ... middelmatig. Dat lijkt me het goede woord. Paar degelijke songs, paar opvullers die niks bijdragen ...
Dus een doordeweeks album denk je dan ...
Maar dan komt het! Helemaal op het einde, slotnummer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Je weet niet wat je hoort, je maag keert om, je tenen krullen op, je nagels vallen uit, je schuimbekt, je krijgt last van flatulentie zonder ophouden, allergische stuiptrekkingen, haaruitval, impotentie, overal wratten! Er "zingt" een rapper mee!!!!!!!!
Alice, hoe kon je zo laag vallen? Mijn wereldbeeld en idealen verkracht! En sorry, maar de 2,5 of 3 die ik in mijn hoofd had, wordt een zielige 1.
Alice, als dit je nieuwe weg wordt, raad ik je een instelling aan, 'The ballad of Alice Cooper' ... of nog beter een spuitje, pijnloos, verlost van de totale waanzin, de guillotinetruc dit keer voor echt laten gebeuren.
Of wilde je misschien een link leggen naar je meesterwerk 'Welcome To My Nightmare?' Dit is dan inderdaad de absolute nachtmerrie!!!

Ik vind dit persoonlijk wel een aanrader. Echt een relaxed album van mister Cooper. Laatste nummer (met xzibit) is natuurlijk niet goed te noemen, het past niet met de sound van de plaat.

Daarom dat het ook een bonus nummer is;)
Goed album volgens mij, was de eerste die ik van Cooper heb gekocht. En toen al was ik er weg van, dus zo slecht kan het dan niet zijn.

Daar heb je wel een punt
vergelijkbaar (vind ik) met the eyes of...
en 'stand up' is na een paar keer luisteren (voor mij toch) een prachtig nummer...

Groot gelijk, maar ik vind The Eyes Of toch nog beter xD.
Stand was eigenlijk een liedje voor de olympische spelen van 2004.

Mijn eerste Studio-Cooper album, en toen was ik er zot van. Run Down the Devil is prachtig.

indeed , er staan een paar prachtige nummers op en alice doet me wel altijd iets , maar één van zijn middelmatige albums als je het mij vraagt !

Paar prachtige nummers maar ook ik heb dan toch liever The eyes of...als ik eerlijk ben. Dat was de eerste die back to the roots ging en dan is het nog wel leuk. Hetzelfde als wat ik met Dragontown had/heb; dat is ook min of meer een slap aftreksel van Brutal planet.
Dit album is op sommige momenten erg saai...

Ondertussen vind ik Stand ook een goed nummer. Dit album doet mij toch iets meer als zijn voorganger die ook zeker goed was.
Alice Cooper maakt nog altijd prima platen de laatste jaren

Vind ik ook! En er zijn veel mensen die me zouden vervloeken door dat te zeggen . Maar voor mij is dit een nummer die ietwat de brug slaat tussen hiphop en rock. En moesten er meer liedjes zoals Stand zijn (= met enkele gitaren, en niet met dat typische monotone fake deuntje zoals bij vele hiphopnummers) dan zou ik het genre al heel wat draagbaarder vinden!

Ondertussen vind ik Dirty Diamonds ook beter dan The Eyes of, maar dat heeft volgens mij veel te doen met herrineringen aan toen .

Stand vond ik vanaf het begin al geslaagd. Probleem is dat het totaal niet op het album past vind ik. Ben het wel met Wyverex eens dat op deze manier hip hop een stuk plezieriger wordt!

Het past er inderdaad niet echt op.Alhoewel ik Dirty Diamonds nu al zoveel heb opgelegd dat het Dirty Diamonds niet meer zou zijn zonder Stand... Maar - als excuus zal ik maar zeggen-, Stand staat er op als 'bonustrack'. Dit tussen aanhalingstekens omdat Stand toch nog op ieder album staat . De échte bonustrack is The Sharpest Pain. En je zou al veel geluk moeten hebben om de versie met dat nummer te vinden!

Overigens, als ik mij niet vergis, is mijn cd van het label Spitfire... Zal eens gaan kijken en dan aanpassen als het zo is.

En bij mij is het Spitfire! Maar heb even gecontroleerd op enkele sites en daar is New West het label voor de US, dus zal het maar niet veranderen.

Voor wat het waard is; ik heb 'm ook op Spitfire

Eigenlijk lijkt het me logischer dat iedereen hem van Spitfire zou hebben, want anders komt hij van Amerika. En Engeland is daarvan toch een stukje dichterbij!

Heb er vandaag weer eens naar geluisterd en het blijft een pracht van een plaat. You Make Me Wanna tovert altijd een glimlach op mijn gezicht De eerste 4 nummers zijn super (qua humor). Eigenlijk heel de plaat is vrij grappig. Niet altijd typische Alice humor, maar toch geslaagd! Overigens, ik herriner me ergens gelezen te hebben in een recensie dat de recensent (een grote fan van dit album ) het album voor sommige nummers zelfs Rolling Stones waardig vond. Vind ik wel sterk om te zeggen, maar helemaal ongelijk kan je hem niet geven want de openingsriff van de plaat heeft wel iets Stones-achtig

You Make Me Wanna, Ballad Of Jesse Jane (Alice goes Cash) en Sunset Babies zijn eigenlijk de enige vermeldenswaardige songs op dit zwakke album. De rest haalt net de middelmaat of zit er grandioos onder. Na Zombie Dance druk ik trouwens altijd op de stop-knop. Ik hoef die rapklucht écht geen tweede maal te horen.

Jammer want je mist best een geslaagd duet!

Gisteren het album nog eens gedraaid en misschien was ik wel te streng in mijn oordeel.
Ja, vielip. Ik heb Stand ook beluisterd en was zelfs blij verrast dat het me deze keer wél leek te bevallen. Alice zingt daar "If you don't stand for somethin', You will fall for anythin'."
Dat is een mooi levensmotto. Een volle ster erbij.

Herkansing voor Alice. Stond destijds in Platenboef verwachtingsvol te luisteren naar dit album op de koptelefoon. Doe ik bijna nooit. Ik koop een album en hoor thuis wel of het bevalt of ik koop het niet. Vroeger zou ik nooit twijfelen over Alice, kopen die handel, tot Da Da. Ook omdat andere rock acts me meer bevielen maar sindsdien is er twijfel over wel of niet aanschaffen van een nieuw release van Alice. Ook toen in de platenzaak veel zitten skippen op zoek naar een nummer dat me meteen bij de keel zou grijpen maar niet kunnen vinden. Daarna nooit meer het album gehoord tot vandaag.

Vanaf Da Da merk ik dat de eerst luisterbeurt meestal tegenvalt, vooral de eerste nummers. Moet dan wennen aan de Alice post Da Da sound ten opzichte van de pre Da Da tijd. Heeft volgens mij vooral te maken met de band- en productieleden rond hem die de sound bepalen en meeschrijven en mijn inziens minder zijn. Echt slecht is het niet maar komt niet ver boven de middelmaat uit.

Nu ik het album eindelijk volledig hoor valt het mee alleen de eerste nummers vallen de eerste keer tegen, het is even wennen. De intro van Dirty Diamond (song) is mooi, ballad Jesse Jane is bijna een crooner, Sunset Babies lijkt op Alice anno 1974, Pretty Ballerina heeft een 60s pop-rock gevoel, Run Down The Devil heeft een lekker drive maar weinig om het lijf, Steal That Car zou op Flush The Fashion kunnen staan.

Stand heeft een rapper, waarom ook niet, J.Lo wordt ook al aangehaald in een ander nummer waardoor het niet tijdloos kan zijn. Alice flirt met veel stijlen door de jaren heen dus waarom ook niet hip hop/rap. Hij krijgt alsnog 3,5 sterren want heb niet meer de neiging om te skippen.

Wederom een plaat die aan mij voorbij trekt zonder een wenkbrauw op te trekken. Het is saaiheid troef, hoewel iets melodieuzer dan de voorgaande plaat. Nummers als Perfect, You Make Me Wanna en Pretty Ballerina vind ik ronduit slecht. In zijn geheel is het vrij armoedig wat Alice ten gehore brengt. Een song als Run Down the Devil is door zijn groove nog wel aardig maar het zeikerige refrein doet de song de das om.
Geen enkel nummer weet mij lang te boeien, ik ben bang dat Dirty Diamonds onder mijn lijst blijft bungelen zonder uitzicht naar boven.

Tussenstand:

1. Billion Dollar Babies
2. Love It to Death
3. Welcome to My Nightmare
4. Alice Cooper Goes to Hell
5. Dada
6. Raise Your Fist and Yell
7. Hey Stoopid
8. Brutal Planet
9. School's Out
10. Muscle of Love
11. Lace and Whiskey
12. From the Inside
13. Dragontown
14. The Last Temptation
15. Constrictor
16. Killer
17. Trash
18. Easy Action
19. The Eyes of Alice Cooper
20. Pretties for You
21. Special Forces
22. Dirty Diamonds
23. Flush the Fashion
24. Zipper Catches Skin