Device - Device (2013)

De zang van David Draiman is uit duizenden herkenbaar, zo ook op het debuutalbum van zijn industrial metal-project Device. Het geluid is wat logger en zwaarder, maar qua songopbouw en zanglijnen lijkt dit veelal als twee druppels water op het werk van Disturbed, Draiman's andere band. Is dat erg? Welnee. De songs zijn prima en de aanwezigheid van een imposante reeks gastartiesten zorgt voor flink wat variatie. Niet alle songs zijn even sterk, zo is War Of Lies een beetje een misser door de vervelende zanglijnen, maar het album is verplichte kost voor fans van Disturbed.

Er staan maar 5 nummers op die ze zelf spelen, en bij de overige nummers word er gebruikt gemaakt van gastartiesten. Is dat dan zo erg? nee totaal niet, het zorgt voor een lekkere afwisseling tussen de nummers, waarbij Out of Line & Through It All er toch het meest bovenuit steken.
Daarbij moet ik wel vermelden dat ik van deze samenwerkingen toch wat meer verwacht had, zo is het nummer Close My Eyes Forever wat zeikerig, en dat terwijl Lzzy toch aardig goed kan rocken.
Ook bij Serj Tankian & Tom Morello hoor ik niet echt iets heel bijzonder anders dan de standaard kunsten.

Dan hebben we natuurlijk ook nog de nummers zonder gastartiesten, en meteen blijkt dat de Disturbed sound overgenomen word. Tenminste dat dacht ik de eerste keer dat ik het album hoorde, maar toch weten ze zeker een andere sound te creëren.
Waar de eerste 3 nummer nog redelijk voorspelbaar klinken, weten ze met Hunted en (persoonlijke favoriet) War of Lies toch echt een ander geluid voort te brengen.
Ook de 3 bonus nummer zijn erg aan te raden trouwens.

En hoewel er meer in de samenwerking had gezeten, en de sound van disturbed erg herkenbaar is, is het wel een album wat zeker wat toevoegt aan zijn oeuvre. En van mij mogen ze hier nog wel een tijdje mee doorgaan.
3.5*

Eindelijk dan eens het volle album goed kunnen beluisteren, maar ik zie niet zo in wat dit album voor David Draiman toevoegt aan zijn carrière. Enerzijds wil hij iets nieuws, weg van Disturbed, en komt hij aan met Device, dit dus, een schijnbaar industrial project. Maar zelfs als hij een andere backing band heeft die anders speelt dan Disturbed, dan nog gaat het als Disturbed klinken, omdat Draiman vrijwel nooit buiten zijn comfort zone treedt, en dus gewoon altijd dezelfde trucjes uithaalt, die na drie, vier nummers ook wel gaan vervelen. Hij laat gelukkig meer zien van zijn stem op 'Close My Eyes Forever', maar dat is een cover. Neemt niet weg dat 'You Think You Know', 'Penance' en 'Vilify' lekkere nummers zijn, maar dat komt alleen omdat die het eerst voorbij komen. De gastartiesten doen over het algemeen goed hun best en zingen leuk enzo, maar het is Draiman die de boel een beetje verpest, samen met de ook niet zo super originele riffs en songs. En dan potverdrie hoor je dat bonusnummer 'Wish' en dan is die opeens te gek! Kennelijk had hier toch meer ingezeten als ze wat meer tijd hadden genomen en als Draiman iets meer had geëxperimenteerd.

Ik hoor op dit album de stijlen terug van de voorgaande Disturbed albums die tot dan aan toe waren uitgebracht. Zo is Asylum te horen op Penance, Indestructible op Hunted, Ten Thousand Fists op War of Lies, Believe op Haze, en dan komt ook The Sickness nog even qua stijl voorbij op de bonustrack A Part of Me. Afijn, Device is geen Disturbed, maar het is wel overduidelijk David Draiman, ondersteund door een wat meer industrial sound, dat naar mijn idee toch zeer aardig klinkt. Ik heb deze verzameling tracks door de jaren heen vaak genoeg gehoord, waarbij ik denk dat nu toch alle verassingen er voor mij wel uit zijn. Over het geheel een sterk album, goede toevoegingen van gastartiesten (ja zelfs Close My Eyes Forever vind ik goed klinken), een Draiman goed bij stem, en een band die toch duidelijk een andere sound laat horen eigenlijk dan de band waar de zanger normaliter frontman van is, al lijkt het soms niet zo. Ik had nog wel graag gezien dat hier een vervolg op was gekomen, maar helaas, ik vermoed ook niet dat deze ooit nog gaat komen. Het is prima zo, ik kom eens in de zoveel tijd wel terug naar deze