Blue Öyster Cult - Mirrors (1979)

Ook bij de BOC sloeg de commercie toe, met dit album tot gevolg. Wat mij betreft minder dan voorgaande albums, maar zeker nog zeer goed te beluisteren.

Vind deze juist erg goed Bush Beast
Die 2 die er na kwamen waren ook goed
Vind deze groep ondergewaardeerd

Dat zijn ze in ieder geval zeker! Minstens even goed als die andere oude rock-dinosauriers uit begin jaren 70, voor mij kwalitatief eigenlijk nog wel wat beter ook.

Blue öyster Cult is gewoon een eigenaardige band. Te vreemd voor de meeste mensen.

Ook op Mirrors verrast BÖC me weer. Ik ben erg bekend met Fire Of Unknown Origin en ik had verwacht (vooral gehoopt) dat de band na Spectres die kant op zou trekken. In plaats daarvan wordt het juist wat softer. Soms tot het punt waarop ik niet meer goed weet wat ik er nou precies mee aanmoet. Dr. Music is een leuke opener, maar daarna wordt het lastiger. Laat ik voorop stellen dat de muziek me absoluut niet tegenstaat, maar ook na een paar luisterbeurten niet bepaald uitdagend blijken. Uiteindelijk is het The Vigil dat het verschil maakt. Het blijft vrij rustig, maar er komt weer wat van de bekende spanning terug. De laatste songs mogen er ook best wezen. Niet de populairste plaat van BÖC. Dat snap ik, maar hij intrigeert me wel.


Tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Blue Öyster Cult
3. Spectres
4. Agents Of Fortune
5. Mirrors
6. Tyranny And Mutation

Onderschat album. Ja, het mist het wat meer mysterieuze aspect van de eerdere albums, maar potverdomme nog aan toe als The Vigil niet een van de beste BÖC nummers ooit is. De titeltrack is me iets te simpel, maar ook songs als The Great Sun Jester en I Am The Storm doen het prima. In Thee is een terechte radiohit geweest ook wat mij betreft. Het mist dan misschien de echt scherpe kantjes, maar met de warme en volle productie kan ik toch niet anders dan concluderen dat ik het album graag opzet.

Voorlopige tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Spectres
3. Agents Of Fortune
4. Mirrors
5. Tyranny And Mutation
6. Blue Öyster Cult

Een plaat die ik begin jaren 80 kocht, wellicht in mijn zoektocht naar groepen zoals Barclay James Harvest-de naam was wat vergelijkbaar ook- maar blijkbaar snel opzij legde wegens eh..te weinig zachte nummers (ik was een hopeloze romanticus aan mijn 15, op zoek naar love and understanding in een wereld die ik niet echt goed begreep).
Nu, meer dan 40 jaar later deze plaat uit het rek gehaald en ho, wat een leuke verrassing.
Ik begrijp uit de comments dat dit een wat atypische worp is van BOC, maar t is er alleszins eentje die me bevalt. Het jaren 70 gevoel (wat ik zo erg terugzoek dezer dagen) zit er 100% in, beetje rock, beetje folk, mooie melodieën, en zeker ook een lekkere productie.

Et voila, zo kan een 57 jarige, wat afgeleefde romanticus toch nog een klein en onverwacht gelukje puren op een willekeurige zaterdag in een steeds hopelozere wereld die hij nog minder begrijpt dan in zijn tienerjaren.

Hoewel wat commerciëler dan de vorige albums draai ik deze graag. Met als hoogtepunt Vigil, wat mij betreft het beste nummer wat ze ooit gemaakt hebben. Niet alles is even goed dus 4 sterren.