Townes Van Zandt - For the Sake of the Song (1968)

ook 1 van zijn allerbeste en zijn debuut. Gek genoeg staan deze nummers ook op de volgende 3 platen in compleet andere versies

Clip en nummer "waitin' around to die is schitterend.

Zeer sterk, deze verdient veel meer aandacht.

Deze verdient inderdaad meer aandacht, een zeer goed debuut van deze geweldige songwriter. Mijn favorieten zijn: For The sake of the Song, het verhalende Tecumseh Valleyen het grappige Talkin' Karate Bues.

Wat zou ik er veel voor over hebben om 15 jaar terug in de tijd te gaan om de man eens te zien zingen. Gelukkig zijn er veel live-registraties waar we van kunnen genieten.

Heb ook maar eens wat van de heer Van Zandt gedownload, ik kende alleen het nummer Pancho en Lefty, van de cover van Gillian Welch en David Rawlings, en aangezien ik steeds meer naar country nei, moest het er een keer van komen. Eerste nummer klinkt alvast goed.

Zeer goed debuut van Townes. Hierop is al te horen welk een talent als songwriter hij bezit. Stuk voor stuk topnummers. Alleen The velvet voices doet me wat minder met die engelengeluidjes. Hij haalt nog niet het niveau van het titelloze album uit 1969 waar gewoon elk nummer top is, maar hij is al een heel eind onderweg. Als je een beetje met zijn werk bekend bent dan merk je heel goed waar mensen als Steve Earle de mosterd vandaan hebben.

Een zeer goed debuutalbum van Townes van Zandt. Helaas kan ik de versies zoals ze op dit album staan niet los zien van degene op zijn "Townes van Zandt" album uit '69 waar ze door de puurheid nog meer bij mij binnenkomen dan de meer aangeklede originelen op dit album. Desalniettemin nog steeds een zeer sterk album.

Townes Van Zandt behoort absoluut tot mijn favoriete singer-songwriters (schitterende liedjes en mooie, vaak schijnende liedjes). Maar dit debuut wordt naar mijn smaak ontsierd door de lelijke productie van Jack Clement en Lee Malloy. Zo'n schitterend nummer als Sad Cinderella had zonder dat malle koortje veel mooier geklonken (er staan meer songs op dit album met lelijke arrangementen) en bijvoorbeeld Waiting Around To Die hoor ik veel liever op het album "Townes Van Zandt" uit 1969. Maar waarschijnlijk was Van Zandt al lang blij dat hij zijn songs kon vereeuwigen.

Jack Clement heeft later zelf ook toegegeven dat hij die orkestrale begeleiding en engelenkoortjes er beter af had kunnen laten. Hij vond ook dat al die extra's de plaat bepaald geen goed hadden gedaan. Het zou dan ook per plaat beter gaan met de productie. De begeleiding werd steeds soberder en alleen daar waar nodig werden er nog extra dingetjes toegevoegd.

Townes van Zandt zelf vond plaatopnames sowieso al 3 keer niks. Hij reisde liever stad en land af met zijn gitaar om zijn leidjes ten gehore te brengen. On the road was ook veel meer drank dan in een studio.

Oef!

Hoewel ik de laatste paar maanden haast niets anders dan Townes van Zandt draai is het alweer een tijdje terug dat ik deze plaat voor het laatst heb opgezet. Nu weet ik ook weer meteen waarom. Dat men gedurende de carrière van Townes niet echt wist wat ze met hem aan moesten was al bekend, maar hier is de regie echt totaal zoek. De engelenkoortjes, veels te veel instrumenten, de gehandicapte versie van Tecumseh Valley en de vreselijke galm op de zang van Townes maken hier echt een drama van. Sommige nummers lijken wel parodieën op goede nummers.

Dat Townes maar liefst zes(!) nummers opnieuw zou opnemen zegt natuurlijk ook heel wat. Deze plaat is in de jaren erna dan ook vrijwel overbodig geworden. 'Many a Fine Lady' is ook in een betere versie op 'Live and Obscure' aanwezig. De overige vier nummers zijn de zwakste van de plaat, geen groot verlies om die niet meer te horen.

Nee, ik kan hier echt niets meer mee. Ik luister wel weer lekker naar zijn self-titled album of LatOQ.

3*

Poeh, mooie liedjes hoor. Prachtig gezongen. Ik lees hier en daar commentaar dat er wat overdaad zit in de arrangering van de songs, maar dat hoor ik niet terug. Kennelijk komt een aantal nummers nog terug in andere versies op volgende albums. 'Sad Cinderella' kende ik al van 'The Late Great...'. Allebei erg mooi.

Op zich is het duidelijk te horen in een boel nummers, maar het stoort me niet - integendeel. Ben wel benieuwd naar de andere arrangementen.

Dit is na 'Flyin' shoes', die ik al vrij goed ken, de tweede Van Zandt plaat die ik hoor. Eerstgenoemde vind ik fantastisch, deze kan er vooralsnog niet aan tippen, maar is toch een uitstekende plaat. Zijn stem(gebruik) is erg typisch, maar bevalt me zeer goed.

****.

Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat deze grootheid is gestorven. Dat hij achteraf meer bekendheid heeft gekregen bewijst het feit dat Radio 5 er deze ochtend uitgebreid aandacht aan schonk.

Dit album weer eens beluisterd. En ik ben het eens met het in diverse posts hierboven commentaar over de productie: dameskoortjes, teveel onnodige instrumenten, galm en zo.

Ter verdediging moet ik zeggen dat dit in die tijd erg vaak voorkwam. De gevestigde muziekindustrie wist zich niet zo goed raad met het fenomeen singer-songwriter. Men dacht: nummers zijn best goed, maar de zang is niet zo best, dus dit moeten we wat camoufleren of ondersteunen wil dit gaan verkopen. De debuterende artiest had (nog) niks te vertellen, en de platenmaatschappijen alles. Tja, en dan krijg je dit. Het gebeurde destijds veel, bij de een wat meer dan bij de ander. Luister maar eens naar de debuutalbums van Leonhard Cohen, Mickey Newbury, Randy Newman, Carole King of Jimmy Webb.

Maar wat de platenmaatschappijen wél hoorden, was hun kwaliteiten als schrijvers van geweldige songs. En dat bleek in het vervolg van hun carrière. Ze kregen meer invloed, en ontwikkelden zich naar een bij hun passende sound.

Zo ook dit debuut van Townes. Luister nog eens en probeer de toeters en bellen qua productie weg te denken. Wat overblijft is een werkelijk fantastische reeks songs. Het is inderdaad niet voor niets dat hijzelf later een zestal songs opnieuw opnam.

Enig minpuntje is het luchtige en verhalende Talkin' Karate Blues. Aan de andere kant vormt dit wellicht een goede onderbreking in deze reeks van prachtige, maar niet al te vrolijke songs. Wat een debuut! Dus ondanks de productie ...