Manic Street Preachers - Generation Terrorists (1992)

MSP in de begintijd met de klassieker motorcycle emptiness, een schitterend nummer.

Jep, mee eens.... ME 5* album 2,5*

Ook mee eens. Motorcycle Emptiness is prachtig. Verder is dit album (zoals de meeste albums van the manics eigenlijk) erg wisselvallig.

Motorcycle Emptiness is inderdaad een meesterlijk nummer, steekt ver boven de rest uit. In Simon Price's biografie over de heren (een aanrader om te lezen) staat zelfs dat ze het nummer aanvankelijk niet op de plaat wilden hebben, omdat het te goed was vergeleken met de rest van het materiaal.

Ik vind Slash 'n' Burn ook wel goed. En Repeat (after me) ook wel.

...en Love's Sweet Exile, en Little Baby Nothing, en Stay Beautiful, en You Love Us en Nat West en... (dus eigenlijk is het album zo slecht nog niet).

Motorcycle Emptiness blijft een briljant nummer. Daar zit lijn in, en rust, en avontuur, en een goed verloop. In de zeven overige singles en de rest van de nummers ontbreekt dat min of meer, de nummers hebben net zo'n dol maar leeg karakter als de bijbehorende videoclipjes. 3,0*

Lekker zootje van een album. Absoluut uniek in zijn soort.

vind dit album niet al te best, ben meer voor "Gold against the soul" te vinden.

het is bijna té grappig; "Another invented disease" klinkt gewoon bijna hetzelfde als "Walk this way" wha hahaha

Echt een ruk plaat.

"Motorcycle Emptiness" is echt een heerlijke klassieker. Jammer dat de rest van het album dit niveau niet haalt, anders was het album ook een klassieker geworden.

een beetje onevenwichtig album (ze hadden ook wat teveel naar Guns'n'Roses geluisterd) maar toch al heel wat moois hier te vinden:

slash'n'burn, natwest, hun eerste 'hit'single you love us, little baby nothing met pornosterretje Traci Lords, en natuurlijk de klassieker motorcycle emptiness.

Op Motorcycle Emptiness verschillende avonden heerlijk op gedanst, werd toen vaak afgewisseld met Creep van Radiohead.
Jeugdsentiment.

Toegegeven, Motorcycle Emptiness is het beste nummer van de plaat, maar er staan meer puntige rockjuweeltjes op.

ik heb het album nog niet gehoord maar Motorcycle Emptiness is een geweldig nummer! Alleen al daarvoor zou het album een *4 van me krijgen.

Ik verbaas me over het lage gemiddelde van deze plaat. Tuurlijk, het is zeker niet hun beste album en het klinkt hier en daar wat gedateerd en de productie is niet al te best, maar toch vind ik het een erg goeie plaat. Het lijkt wel een mix tussen The Clash en Guns 'n' Roses (volgens mij was dat ook precies de bedoeling), en er zitten prachtige nummers tussen als 'Slash 'n' Burn, Born To End, You Love Us, Love's Sweet Exile, Little Baby Nothing, Stay Beautiful, Spectators of Suicide, Condemned To Rock 'n' Roll en natuurlijk het meesterlijke Motorcycle Emptiness. 4 sterren.

Opgewaardeerd naar 5 sterren. Ik zie niet in waarom niet.

Gewoon een stronteigenwijs album waarop ze alle trends van die tijd lekker lomp onder de voet liepen.

niet helemaal, vind je het niet een beetje op die valse guns n roses lijken, de gitaarsound ?

Hmm, GnR is meer gemunt op de hardrock-traditie uit de jaren '70 en '80, terwijl dit juist meer raakvlakken heeft met gewone rock en punk.

Lang niet gehoord, trouwens, deze plaat.

Natuurlijk!

Guns & Roses waren te fout en te Amerikaans voor de Britse muziekpers van die tijd... dus deden de Manic Street Preachers er rustig nog een schepje bovenop.

kijk, nou begrijp ik je.

1992, hmm, heb het niet bewust meegemaakt, maar dat zal dan wel allemaal madchester/dance-pop geweest zijn in engeland toen de tijd.

Precies!
En daar keerden de Manic Street Preachers zich juist van af... schijt hadden ze aan het hedonistische Madchester.

Vermoeiend album dit, staat enkele goede nr's op maar het grotendeel vind ik toch maar junk.

op motorcycle emptiness na, ' een fantastisch nummer ) is de rest flauwe zever

Het stemgemiddelde ligt naar mijn mening toch net iets te laag bij dit album. De eerste acht nummers behoren zeker tot het beter Manic Street Preacherswerk. Daarna gaat het echter een stuk bergaf, al zijn So Dead, Another Invented Disease en Repeat (UK) ook wel zeer te pruimen nummers.

Op dit album staat één geweldig nummer dat klassieker is geworden nl. "Motorcycle Emptiness". Voor het overige is dit een wisselvallig en matig debuutalbum. "Slash N' Burn", "Little Baby Nothing" en "Stay Beautiful" zijn ook nog behoorlijke songs maar de meeste andere zijn te vlak en kunnen mijn aandacht niet vasthouden.

Een minder album van Manic, het is niet heel slecht, maar ze kunnen beter.

De lange versie van het schitterende Motorcycle Emptiness vind ik veruit het mooiste nummer van de Manics (zoals wel meer dat vinden denk ik).
De rest van het album is wat wisselvallig en daarbij bevat het gewoon te veel nummers wat mij betreft.

Inderdaad is het een wisselvallig album, en staan er teveel nummers op. Toch staan er (zoals meerdere al zeiden) naast het werkelijk briljante Motorcycle Emptiness toch nog wel wat meer erg goede nummers op vind ik. Zo zijn er: Slash N' Burn, Nat West-Barclays-Midlands-Lloyds, You Love Us, Love's Sweet Exile, Crucifix Kiss en Spectators of Suicide.