1
geplaatst: 5 januari 2019, 13:49 uur
New Wave, Synthpop, Pop Rock aldus Discogs en daar sluit ik me geheel bij aan.
Omdat de band ruim een jaar geleden het album Indochine - 13 (2017) uitbracht wekte dat de interesse om dit eens op te zoeken. Een wereld van verschil, 1982 vs 2017, want dit zijn 7 heel korte nummers terwijl op het meest recente album drie keer zoveel nummers staan die elk gemiddeld 6 minuten lang zijn. Dit album zou na Paradize (2002) het meest beluisterd worden.
Misschien dat dit album in 1988 een remastering kreeg voor release op CD want Spotify 'meent' dat dit debuut album uit dat jaar stamt.
Herkenbaar analoge-synth-geluid uit het begin van de jaren 80, waar zo af en toe een saxofoon en funky gitaar bij aansluit. Ook bepaalde drumcomputergeluiden herken ik, gelukkig domineert die drumcomputer niet te vaak.
De stem van de zanger doet denken aan die van Plastic Bertrand (of moet ik zeggen Lou Deprijck, de producer / co-writer van Ça plane pour moi die nu ook erkend wordt als de zanger op dat nummer). Ook Nicola Sirkis zingt dit wat droog staccato met wat Post Punk attitude. Op Docteur Love klinkt dat helaas minder mooi, dicht tegen vals aan.
In de 80s zou ik dit album vaker opgezet hebben maar nu laat ik het bij een drietal beluisteringen. Doet wat denken aan de albums van Sparks uit die periode, die waren volgens mij toen ook labelgenoot en vrij populair in Frankrijk.
Titelnummer L'Aventurier steekt flink boven de rest uit qua populariteit op Last.fm gevolgd door L'Opportuniste en Dizzidence Politik
Omdat de band ruim een jaar geleden het album Indochine - 13 (2017) uitbracht wekte dat de interesse om dit eens op te zoeken. Een wereld van verschil, 1982 vs 2017, want dit zijn 7 heel korte nummers terwijl op het meest recente album drie keer zoveel nummers staan die elk gemiddeld 6 minuten lang zijn. Dit album zou na Paradize (2002) het meest beluisterd worden.
Misschien dat dit album in 1988 een remastering kreeg voor release op CD want Spotify 'meent' dat dit debuut album uit dat jaar stamt.
Herkenbaar analoge-synth-geluid uit het begin van de jaren 80, waar zo af en toe een saxofoon en funky gitaar bij aansluit. Ook bepaalde drumcomputergeluiden herken ik, gelukkig domineert die drumcomputer niet te vaak.
De stem van de zanger doet denken aan die van Plastic Bertrand (of moet ik zeggen Lou Deprijck, de producer / co-writer van Ça plane pour moi die nu ook erkend wordt als de zanger op dat nummer). Ook Nicola Sirkis zingt dit wat droog staccato met wat Post Punk attitude. Op Docteur Love klinkt dat helaas minder mooi, dicht tegen vals aan.
In de 80s zou ik dit album vaker opgezet hebben maar nu laat ik het bij een drietal beluisteringen. Doet wat denken aan de albums van Sparks uit die periode, die waren volgens mij toen ook labelgenoot en vrij populair in Frankrijk.
Titelnummer L'Aventurier steekt flink boven de rest uit qua populariteit op Last.fm gevolgd door L'Opportuniste en Dizzidence Politik
* denotes required fields.
* denotes required fields.