KISS - Alive II (1977)

Ik ben toch niet gek? Het is is toch 'hottest'? Verder eens, het is een goed album!

Uiteraard is het the hottest band in the world

Toffe dubbelaar, natuurlijk. Maar de studionummers zijn van een lager niveau, vind ik.

Ik ben behoorlijk verbaast over jullie positieve recensies. Ik vind hem namelijk over geproduced. En de nummers worden vrijwel identiek aan de studio cd's gespeelt. Sommige nummers zijn ronduit zwak ladie's room tomorror and tonight pfffff niks aan. Ja de hoes mocht er zijn. Kant 4(lp tijd he) allemaal matige songs op die van ace na. Nee joh geef mij alive maar. Ook daar is een hoop aan gesleuteld maar dat wist ik in die tijd niet. Dat maakt mij ook niet zo veel uit maar de so called echte live feel ontbreekt totaal op deze plaat. Des tijds een leuke lp maar kon niet echt in de schaduw staan v/d eerste live plaat. Maar goed ieder zijn eigen mening


Iggy/diver

iggy, dit ga je toch niet menen he? je geeft alive! 5 sterren en alive2 2? Ik snap je argumenten, maar om deze vet onvoldoende te geven..
Ik vind dit album -ondanks veel ruis van publiek én Paul zowel leadzang ook nog eens zijn eigen back-up (hihi) - veel energie hebben en luister er erg graag naar. Ik kan me echt inbeelden dat ik erbij ben.
Van kant vier vind ik de enige echte misser 'Anyway You Want It'. Yuk.

Op Kiss Alive staan als zwakkere songs "Hotter Than Hell", "Firehouse", "Rock & Roll All Night" en "Let Me Go, Rock & Roll".
Bij Alive II zijn dat "Cristine Sixteen", "Shout It Out Loud", "Rockin' in the USA" en "Any Way You Want It".

Beidde albums vind ik eigenlijk even sterk (4 sterren), en wat is het toch jammer dat de geluidskwaliteit van "Alive II" zo matig is.
Zoals ik al eerder schreef, alsof je luistert naar een AM radio-uitzending.
Daarom al luister ik vaker naar "Alive I".

Ik kon de live versies van Kiss eerder als de studio versies, heb ook nooit de behoefte gehad die oude studio albums (dus t/m "Love Gun") in bezit te hebben.
Live (al dan niet bewerkt) klinkt het zoveel beter, zoveel meer agressie en power dus des te jammer dat de productie van "Alive II" zo ondergeproduceerd is.

Hotter than hell, Firehouse, Christeen sixteen, Shout it out loud en Let me go zwakkere nummers?? Dat ik dat nog mag meemaken...

Ten opzichte van de rest wel ja, aangezien jij een 3,5 geeft voor deze plaat zal jij ook niet alles even goed vinden lijkt me.

Ja, ieder zijn mening, uiteraard. Maar die genoemde nummers kwalificeer ik ook niet als zwak. En zo geproduceerd klinkt Alive II helemaal niet. Heerlijk gejaagde versies van Detroit Rock City, God Of Thunder,... Christine Sixteen en noem ze allemaal maar op. Dat het geluid niet al te vet is, kan er op wijzen dat hier in de studio helemaal niet zo verrekte veel aan gesleuteld is.

Enkel de studionummers vind ik wat onopvallend. Die zijn speciaal opgenomen omdat men geen nummers erbij wilde die ook al op Alive! stonden. Dat is waarschijnlijk een haastklus geweest. Any Way You Want It vind ik de leukste van het stel. Maar ja, dat is dan ook weer een cover.

Op de Vinyl versie klinkt het geluid niet al te vet nee echter op de geremasterde dubbel cd klinkt het toch behoorlijk alhoewel dat nog beter kan .
jammer is dat het niet uit 1 geheel concert bestaat maar uit verschillende opnames uit Tokyo en Los Angeles en verder nog studio materiaal .
Ach welke beter is I of II , ik vind ze beide goed .

Ik stoor mij niet aan het geluid. Ik wilde ermee aangeven dat Alive II behoorlijk live klinkt. Hoewel ik het hard met je eens ben dat losse live opnamen qua sfeer altijd achterblijven op een opname van een gehele show.
De eerste Alive heeft een soort jonge hondenuitstraling die die plaat net even boven de rest doet laten uitsteken.

Nee klopt maar dat zit 'm dan meer in het produktionele. Ik vind het allemaal erg rommelig en gejaagd overkomen en daar hou ik niet zo van. Plus het feit dat kant 4 studio opnames zijn. Die vind ik opzich niet slecht ofzo maar na zo'n live album zit ik niet te wachten op nog wat studio materiaal. Beetje mosterd na de maaltijd idee vind ik altijd. Misschien moet ik er eens over denken om er 4* van te maken. Ik zal 'm eerdaags weer eens luisteren.

Met die laatste stelling van Vielip ben ik het eens. Op een livealbum horen geen nummers die in de studio zijn opgenomen. Whitesnake, de Frank Boeijen Groep, Ten.... en noem er nog een aantal op: ze hebben dat allemaal gedaan. Die studionummers zijn later nooit live gespeeld....Rara hoe kon dat?

Nooit begrepen waarom iemand opnames uit een studio op een live album zet .
Dan kan je beter geen live album uitbrengen .
ik heb het liefste als het 1 compleet concert is van 1 locatie en geen rommeltje van verschillende optredens .

Heb het album gisteren weer geluisterd. M'n 3,5* blijft staan. De setlist is geweldig, evenals de sfeer (al dan niet ingemixt). Ik vind alleen dat ze de nummers niet best spelen. Dat komt voornamelijk omdat ik Criss een zeer matige drummer vind. In de studio valt daar nog een hoop aan te prutsen maar live valt ie genadeloos door de mand. Hij weet het zaakje geen moment bij elkaar te houden, zoals dat zo mooi in heet. Door dit euvel klinkt het allemaal zeer gejaagd en slordig.

Ik vond en vind het juist de charme van dit album dat de nummers iets afwijken van de studio versies, Ik ben altijd teleurgesteld als live albums niet afwijken van wat wij al kennen van een band. Helaas geldt dat voor 90% van de live albums. Het niets toevoegen aan het bestaande oeuvre van een band.

KISS is daar een postieve uitzondering op. Calling Dr. Love (met uitstekend drumwerk van houthakker, pardon drummer, Peter Criss), Love Gun, Makin' Love. De studiokant bevat naar mijn mening erg goede tracks, alle 5.

Die plotselinge Crisshaat valt me ook op. De man werd rond Dynasty weggebonjoured vanwege drank en drugsmisbruik. Tijdens de réunie rondom Psycho Circus leed hij aan artritis waardoor er weer triggers nodig bleken. Dat laat toch onverlet dat hij op de platen uit de jaren 70 gewoon prima werk leverde?

Wat mij betreft is de Crisshaat, zoals jij het noemt, niet van recente datum hoor. Ik heb 'm altijd al een matige drummer gevonden. En zoals ik in een andere topic al zei; ik geloof dat Anton Fig in de jaren 70 het nodige heeft ingespeeld. Ze hebben altijd al een haat/liefde verhouding met Criss gehad kan ik me niet aan de indruk onttrekken. Misschien dat een fanatieke Kissfan hier op MuMe ons wat meer duidelijkheid kan verschaffen?

Ben het helemaal met je eens! Alleen moet het dan wel goed gespeeld worden. En dat vind ik nu net het probleem met dit album.

Peter Criss was een uitstekende drummer voor Kiss.
Hun songs hadden geen uitstekende technisch onderlegde muzikanten nodig, zo stellen de solos van Ace technisch gezien ook weinig voor maar dat geeft niet want binnen de directe (hard)rocksongs klonk het wel goed.
Paul Stanley is als songwriter en zanger voor mij muzikaal nog de beste, hij en in iets mindere mate Gene Simmons dragen Kiss.

Criss was een drummer, die eigenlijk ook meer gespecialiseerd was op het rhythm en bleus gebeuren. Kiss was natuurlijk voor hem de ideale springplank om beroemd te worden. Dat hij alleen geen carriere kon maken, hebben we in de loop van de tachtiger jaren wel gemerkt. Dit tweede Live album van Kiss is prima! Helaas het einde van een tijdperk, want kort hierna zou het koninkrijk Kiss flink wat van zijn glans verliezen. Desalniettemin hebben de heren van Kiss Alive! tot Kiss Alive II een serie albums afgeleverd, die tot de beste in de geschiedenis van de rock and roll behoren. 4,5

Elke keer als ik deze plaat opzet ( ja ja , de LP versie ) verbaas ik me weer over de sfeer die deze plaat uitademt . Alsof je erin gezogen wordt en na afloop met een brede grijns op je gezicht met bijde beentjes terug op aarde wordt gezet . Ik heb het dan wel over het live gedeelte. De studio nummers doen me niet veel .

You wanted the best ! Nou , beter dan dit gaat het niet worden denk ik .

ik vind vooral de versie van shock me beter dan de studioversie door de uitgebreide gitaarsolo's van ace. de enige échte misser is anyway you want it. dan hadden ze beter een rocknummer van een ander live kunnen (uit)brengen. een superband is kiss nooit geworden.

Puur vanwege het feit dat ik oneindig lang naar die binnenkant van de LP heb zitten staren krijgt deze al 5 sterren. Dit is pure nostalgie. Ik denk niet dat er een LP is die ik vaker gedraaid zal hebben als deze.

Anyway You Want It, het covertje van de studiokant, vond ik vroeger maar niks, maar kan het nu beter verdragen. Rockin' in the U.S.A. vind ik een ronduit zwak liedje, Larger Than Life middelmatig (de Simmons composities). Paul Stanley komt met het ijzersterke All American Man. Rocket Ride van Ace Frehley vind ik live mooier (12 picks). Van de livekanten komen de mooiste nummers van Destroyer en Love Gun. Rock 'N' Roll over vind ik zelf iets minder dan die twee albums, al is Love Gun wisselvalliger.

Ik ga dit album weer eens opzoeken, toch handig zo'n update

Christine Sixteen heeft een hoog Benno L. gehalte.
Halve punt aftrek.

Ja, das een goeie reden!

Vandaag sinds misschien wel 25 jaar nog eens opgezet. Klinkt toch redelijk gedateerd maar ja wat wil je. Na een week alleen maar prog-rock toch een welkome afwisseling. Even terug naar de schooltijd gewoon lekker ongecompliceerd Rocken.

Kiss op hun tweede live dubbelaar, die de beste periode van de band goed covered. Helaas is de productie mij een beetje TE. Het publiek is te luid in gemixed. Dat niet alle nummers ook werkelijk live gespeeld zijn, is al uit en te na besproken hier, dus genoeg daarover. De vierde kant bevat een aantal nieuwe studio nummers, die vreemd genoeg bijna nooit live gespeeld zijn. Rocket Ride is de beste van het stel, de rest ontstijgt de middelmaat niet. 3,0

Mijn eerste album van Kiss en mijn interesse werd gewekt.
Net als met AC/DC ben ik niet onder de indruk van de musikaliteit, maar het rockt, de show is goed het hele marketingplaatje eromheen is sterk en ik vind Paul Stanley een hele goede zanger.
Dat alles bij elkaar maakt Kiss voor mij toch wel een belangrijke band in de hardrockgeschiedenis.