Can - Soon over Babaluma (1974)

Vreemd, dat bij dit album nog niets is gezegd.
Dit vind ik een behoorlijk goed album van Can.
Als je je laat meenemen dan ga je behoorlijk op reis door je mind.
Eigenlijk allemaal sterke nummers (je moet natuurlijk wel van Can houden) waarbij Splash en Chain Reaction voor mij de hoogtepunten zijn, hier hoor je uitgewerkte repetetieve stijl van can erg goed.
Dit is zo'n album wat ook geschikt zou zijn voor mensen die Can niet kennen maar het experiment niet schuwen.
Het is gewoon knappe muziek uit de tijd dat men nog geen comtuter had om allerlei loops te maken en men het nog moest hebben van het ouderwetse plak en knipwerk.
Alleen daarom al een 4,5.

Redelijk toegankelijk album van Can. Niet zo gewaagd als de vorige 3 maar wel lekker dansbaar op bepaalde punten. Zoals hierboven al aangehaald, lekker ouderwets knip en plakwerk. Can was zijn tijd al goed vooruit qua editing technieken etc..

hu maar 2 reacties. Ik vind dit ook egt een sterk album en zeker aansluitend bij future days ik bedoel ik vind zeker niet dat de muziek veel minder is als alles voor future days het klinkt nogsteeds egt als Can.
volle 5 sterren

Weet je dat je echt met ch schrijft? Ziet er iets netter uit.

Verder moet ik nog steeds eens achter dit album aan... alles hiervoor van Can is erg, erg goed...

Ja, hier moet je idd wel achteraan ik weet niet of je Delay al gehad hebt anders zou ik daar ook wel achteraan gaan

Delay is inderdaad een fantastische aanrader.

Voor mij Can's beste !
Het enige (beetje) mindere nummer is Splash
Beetje ééntonig druk.

Come Sta, La Luna is het hoogtepunt met die onsamenhangende zang en vervreemdende concertpianopartij van Irmin Schmidt

Kant 2 is zo'n typische Can jam. Spelen maar en Czukay knipt en plakt er wel een luisterbaar geheel van. Prima concept wat hier goed uitpakt

Tago Mago, Ege Bamyasi en Future Days vind ik drie van de allerbeste albums ooit gemaakt. Ik blijf daar nieuwe dingen in ontdekken en daarom heb ik niet zo heel veel haast met het ontdekken van de rest van het oeuvre van Can.

Nu is het er toch van gekomen en het is absoluut een goed album, maar ik vind het wel van een iets minder niveau dan de drie bovengenoemde albums. Er staat geen minder nummer op, en het is toch weer net even een iets ander Cangeluid, dus dat scheelt. Ik vind vooral de drums op dit album minder spannend en inventief. Het algehele geluid lijkt ook ietsjes minder zwaar te zijn. Bijvoorbeeld Tago Mago vind ik bovendien melodisch een stuk sterker.

Wel beter dan Monster Movie wat mij betreft.

Ik heb totaal geen verstand van Latin muziek, maar een krautrock-latin plaat is niet echt gebruikelijk in muziekland, dat maakt het wel uniek. Ook wel een feel-good vibe, met een innovatieve psychedelische Can trademark. Topplaat.

Had al enige tijd de 3 belangrijkste CD's in mijn bezit. Tago Mago, Future Days en Ege Bamyasi.
Future Days is daarvan mijn persoonlijke favoriet. En dan staat opeens dit bijna nieuwe album voor slechts een paar euro in de bak Krautrock bij Plaatboef Rotterdam. Blind aangeschaft en blij verrast, want dit is toch weer een erg sterk album van de heren. Vooral de twee slotnummers maken indruk.