KISS - Unmasked (1980)

Het valt me op dat Frehley beter bas speelt dan Simmons. Eigenlijk is alleen het nummer Torpedo Girl leuk, waar Frehley dus lekker op bast.

Afschuwelijk lelijk pop vehikel van de eens rock and roll band Kiss, die op deze plaat hun mainstream succes van het nog enigzins redelijke Dynasty proberen voort te zetten. De aalgladde disco pop productie doet een aantal in potentie goede rock songs geen goed. Naked City, Tommorow en Is that You zijn redelijk, maar met name de Frehley composities zijn zeer matig. De single Shandi bleef in de Nederlandse hitparade ergens rond de 30 steken. 0,5

Alsof ze daarvoor altijd ratelende death metal maakten en helemaal niet commercieel waren... Natuurlijk klinkt het wat gelikter dan Hotter Than Hell. Maar qua insteek en stijl vind ik het allemaal weinig verschillen van elkaar. Torpedo Girl, Naked City en Easy As It Seems kennen sterke hooks en zijn behept met een lekker gevoel van enthousiasme. In die zin vind ik hem beter dan Dynasty en zeker zo goed als het oude spul.

Kiss heeft in de periode tussen 1975 en 1977 een aantal leuke rock en roll plaatjes gemaakt, maar zo geweldig was het allemaal nooit. Het rauwe randje is er hier helemaal af, om het pop mainstream publiek te bekoren een echte sell out. Geven ze ook toe, nu. Maar smaken verschillen en dat is ook goed zo.

De periode 75-77 vind ik anders ook behoorlijk gespeend van rauwe randjes en dus sell out. Dat hele Kiss is sell out.

Maar wel leuk.

Ze hebben idd wel een aardige periode gehad.

Gister nog een interview gezien van P. Stanley. Zijn filosofie is dat als Gene en Paul de kar niet meer kunnen trekken Kiss gewoon doorgaat. De New York Yankees zijn ook niet opgedoekt toen Babe Ruth er mee stopte ha ha.

Slapend rijk worden he? Wordt een beetje lachwekkend wat mij betreft.

Kiss is al heel wat jaren lachwekkend. Maar ze komen er op de een of ander manier altijd mee weg.
Het zou me ook echt niet verbazen dat er inderdaad over een aantal jaren een gloednieuwe Kiss opstaat. En die ook nog eens succesvol blijkt te zijn!

Het is altijd leuk te zien dat de die hard Kiss fans alles goed praten wat de graaiers van Kiss op deze plaat presenteren. Hun leer was ingeruild voor bontkraagjes en glitterjasjes, en de muziek was afgeroomd en wat overbleef was een gladde pop sound. Verder ontwikkelen heeft hier niets mee te maken. Het album bevat een paar goede deuntjes (Shandi, Naked City en Tommorow) maar is voor het grootste deel zwak, zelfs voor een pop plaat. 1,5 voor de drie aardige tracks.

En dan vind ik "What makes the world go round" en "two sides of the coin "toch echt prima hoor

Ik ben geen die hard fan en vind dit toch een prima album. Hopelijk mag dat ook.

Shandi was toen een bescheiden hitje. Het werd op Hilversum 3 maar zelden gedraaid, alleen in verband met een hitlijst zoals De Tros Top 50 op donderdag.
Talk To Me heb ik maar 1 keer gehoord in het zaterdagochtendprogramma NCRV Pop Non Stop, volgens mij werd dat samengesteld door Jan Rietman die een paar uur later weer Los Vast deed.
In de popbladen was het wel groot nieuws dat de leden van Kiss hun maskers af zouden doen. In bladen zoals het Belgische Joepie ook iedere keer die verhalen over Gene Simmons en zijn relatie met Cher. Hoe hij zijn tong had laten uitrekken en wat de ingredienten van dat bloed waren.

Rond die tijd kwamen er op de markt van die miniatuurtjes van albumhoezen, met daarin een stuk rose kauwgom in de vorm van een grammofoonplaat. In een kartonnen map kon je die toen verzamelen. Daarin dus ook de Kiss albums Dynasty en Unmasked. Aan de binnenkant stond ook 1 songtekst (volgens mij was het hier Shandi).
Ze verkochten bij de drogist en andere winkels van die Kiss plaatjes in zo'n zakje. Op school en in de straat gingen de kids steeds die dubbele plaatjes ruilen. Het was dus gewoon een vervolg op die plaatjes van o.a. Bay City Rollers en John Travolta etc.
Ik vind Unmasked niet echt een slecht album, maar mijn favorieten komen toch uit de jaren 1973 t/m 1979. Dynasty vind ik een wat betere plaat, maar dat I Was Made For Lovin' You werd toen zo vaak gedraaid dat ik het niet meer kon horen. Bij Sure Know Something had ik dat minder. Magic Touch, was volgens mij eind 1979 als single uitgebracht, maar werd maar een enkele keer gedraaid.

precies mijn gedachte. Wat een stompzinnig geleuter, alsof je het album niet goed mag vinden.

Klopt inderdaad. Ik heb dat kartonnen hoesje nog. Het Kiss-logo is anders( op de duitse manier vanwege de schrijfwijze van de dubbele s) De songtekst van Shandi staat er inderdaad op.
Magic touch zat op het randje van 1979/1980. Kwam op 12 januari 1980 de top 40 binnen om nr 24 als hoogste positie te halen. Heeft maar 5 weken in de top 40 gestaan

Talk to me( de tweede single van dit album) heeft de 7e plaats in de tipparade gehaald

Is Peter Criss hier nog bij?

Officieel wel, zoals op de hoes te zien is. Maar het is Anton Fig die we hier op drums horen.

Dus bij Dynasty was hij er nog bij, hier niet meer.

Op Dynasty slechts op enkele songs.

Sterker nog, op Dynasty speelde hij alleen mee op Dirty Livin'. Op dit album geen noot, maar oplettende luisteraars zullen merken dat de drummer op deze plaat beter is dan Criss. Ondanks het feit dat de groep steeds maar verder uit elkaar viel, en ook Frehley de gekozen richting niet steunde, is Unmasked zeker niet de slechtste Kiss plaat. De gladde sound castreert de band wel behoorlijk, maar er zitten een aantal goede songs tussen. Is That You, Tommorow, Naked City en Shandi zijn prima nummers, maar hadden wel iets meer pit mee mogen krijgen. 3,0

Schitterend vervolg op Dynasty. De vier eerste nummers zijn wel het sterkst. Van de b-kant vind ik Easy as It Seems het best. Maar mijn favoriet is Shandi. Eigenlijk klinkt het album helemaal niet verouderd terwijl dat voor veel muziek uit die periode wel geldt. Leuke hoes ook. Geleverd met gigantische poster.

94/100

Unmasked is een album zonder echt bekende nummers. KISS lijkt hier en daar met pop te flirten en dat pakt goed uit wat mij betreft. Heb alleen moeite met de productie die er niet lekker uitknalt, daardoorheen luisterend hoor ik voor de verandering een album zonder echt zwakke stukken en is Gene Simmons slechts nu en dan als zanger te horen. Songmatig vind ik de eerste vier nummers en Easy As It Seems ook het beste en reken Is That You? wel tot hun betere werk. Ace Frehley is verder ook goed op dreef met Two Sides of the Coin en Torpedo Girl.

Terug bij af en eigenlijk nog erger. Waar Dynasty duidelijk een koerswijziging is, valt de band toch terug op oude gewoontes: weer die poepsimpele rockdeuntjes. De popsound is daarbij wel gebleven en die combinatie van oud en nieuw pakt naar mijn optiek rampzalig uit. Het is een enorm slappe plaat die op het eind toch nog even opveert. Torpedo Girl is een heel aardige track met gaaf baswerk. Even dacht ik Gene onderschat te hebben, maar dan blijkt het Ace Frehley te zijn. Daar moet ik dan wel erg om lachen. Ook dat Peter Criss als drummer vermeld wordt, maar in werkelijkheid er helemaal niet bij betrokken was. Je zal maar Anton Fig zijn. Ik zou na zoiets ook vertrokken zijn.

Tussenstand:
1. Ace Frehley
2. Kiss
3. Paul Stanley
4. Love Gun
5. Destroyer
6. Dynasty
7. Hotter Than Hell
8. Peter Criss
9. Dressed To Kill
10. Unmasked
11. Rock And Roll Over
12. Gene Simmons

Ja, ik word hier ook niet per se blij van, maar in tegenstelling tot bij het gros van de Kiss albums blijkt dat de fans het daar dit keer ook mee eens zijn. Ik vind het echter niet veel onderdoen voor wat men in de jaren '70 deed, het is gewoon Kiss met hun poppy rock zoals altijd, maar dan een iets gladdere productie waardoor het lijkt alsof het erger is? Naked City en Torpedo Girl zijn best aardig. Rest van het materiaal is ene oor in, andere oor uit, met uitzondering van Shandi wat ik echt een wanstaltig slechte track vind. Middle of the road Kiss wat mij betreft.

Tussenstand:
1. Ace Frehley
2. Paul Stanley
3. Dynasty
4. Kiss
5. Love Gun
6. Hotter Than Hell
7. Unmasked
8. Destroyer
9. Rock And Roll Over
10. Dressed To Kill
11. Peter Criss
12. Gene Simmons

Logische voortzetting van de Dynasty koers, maar met mindere nummers. Shandi is wel echt prachtig, een beetje Beatles achtig, een band waar Stanley en Simmons groot fan van zijn. Naked City is ook erg goed en catchy, een nummer waar Bob Kulick aan meeschreef.

De rest is wel heel erg slap, de steriele productie draagt ook niet bepaald in positieve zin bij. Eigenlijk het eerste Kiss album met teveel fillers. Ook de Ace songs vallen me dit keer tegen. Hij kreeg na de solo albums meer ruimte omdat zijn album het beste werd ontvangen. Maar hij kan het hier niet waarmaken vind ik.