Dälek - Absence (2004)

Dälek komt begin volgend jaar ook met een 4 tracker 12" op Ad Noiseam!! Dat jullie het ff weten .

Grappig dat ik dan net 3 andere nummers noem als beste van het album dan een ander persoon. Asylum (Permanant Underclass), Koner, Opiate the Masses. Check, check en check.

3:49 en Vague Recollections zijn bonustracks ?

Ik maak er trouwens 4.5* van. Geweldig album.

Eyes to Form Shadows Whoah!

Nieuw album 'Abandoned Language' komt 27 februari uit.
Hij is al te vinden op het internet.

Dankzij de 'Hiphoptracks KO' hier beland. Ben hem nu aan het downloaden. Ben erg benieuwd. Binnenkort hoop ik mijn stem uit te brengen

Als je Sage Francis is al niet kan waarderen dan is dit denk ik niks voor jou.

Inderdaad zeg! Vind dit weer vreselijk kut. Echt lachwekkend slecht, maar ik weet dat het aan mij ligt. Ik zal niet het hele album luisteren en dus ook geen stem uitbrengen. Scheelt weer voor het gemiddelde . Jullie nog veel luisterplezier met deze plaat

Ik heb vandaag deze en de nieuwe besteld. Ik snap dta het zéér zwaar op de maag ligt maar de combinatie van zware noise en bling-bling-loze rap vind ik fantastisch

Hoe kan je dit nu lachwekkend slecht vinden?

Door te weten dat het aan jezelf ligt.

Verhoogd naar 4. Heel erg goede plaat

Ik begin met een ruime 3 maar er zit wel meer in het vat denk ik

Alweer eens opgezet, blijft toch echt wel een erg geniaal plaatje dit. Meeste essentiele informatie staat hierboven alwel genoemd.. zal er niet verder over uitwijden.

Ik vind Sage Francis niet zo goed, Maar dit is echt geweldig

Wow, wat een muziek

Die scratches staan me helaas een beetje tegen. En tsjah, die engelse rap, ik weet niet wat het is, maar ik vind het gewoon niet lekker klinken helaas .

De muziek vind ik wel mooi alleen de raps zouden wel iets minder monotoon kunnen zijn qua flow. Maar mischien kan dit ook wel niet anders omdat het echt muziek is als begeleiding en geen beat
Toch wel vaag dat ik hierop kom door hiphop maar dat ik het hiphopelement juist ondergeschikt vind...

lekkere plaat die erg orgineel overkomt door de sfeervolle bak noise di word uitgestort over de hiphoptracks. Meer weet ik er op dit moment ok even niet over te zeggen, daarvoor ken ik de plaat te slecht nog, al ken ik m al wel een tijdje. 4*

Snob hop vind ik wel fijn. Misschien dat het ooit een genre wordt.

3,5* met doorgroei perikelen.

De sound op Ever Somber is geweldig, erg jammer van de matige stem.

Zo! Dit is een geval apart zeg.

Helemaal vergeten te stemmen, stem blijf ik vervelend vinden maar de noise is geweldig!

Berichten die op een misverstand berusten verwijderd (op verzoek).

Superieure noise hip hop, een zucht asgrauwe lucht in kakofonie van klatergoud.

Ga ik achteraan, ik ben benieuwd hoe dat klinkt.

Wow! Deze muziek is.......anders. Geen huis-tuin en keuken hiphop in ieder geval, het zijn grimmige, rare en keiharde producties. Als je een beetje in de juiste stemming bent kan het geweldig uitpakken. Als je ipod op shuffle staat kan ik me voorstellen dat dit op sommige momenten slecht uit komt (voor het slapen gaan ofzo). Ik heb dit cdtje tot nu toe zo'n 3 tot 4 keer geluisterd, maar ik vind het nog al moeilijk te beoordelen. Moeilijk te vergelijken ook, ik wacht het nog even af.

Ps. Wat past de cover van het album toch goed bij de muziek!!

Er is soms van die muziek die uit zijn eigen genre weet te stappen zonder dat het daarbij een flauwe optelsom van stijlen word. Bij Dälek is dit niet helemaal gelukt alheowel het bij vlagen toch wel aardig uit de verf komt. De Noise (Alhoewel het af en toe meer Ambient is) is erg origineel gebracht en klinkt ook nog eens erg mooi.

Vooral de snijdende melodieën zijn echt geniaal, of iedergeval in het begin waren ze dat wel. Helaas zijn deze niet alleen veels te herhalend, maar na een tijdje ook gewoon saai. Hoe vaker ik naar ze luister, hoe minder en minder ze me weten te overtuigen. Er zit te weinig variatie en spanning in, ze lijken allemaal zo op elkaar, en hadden van mij wel wat rauwer - bij momenten te steriel - en overweldigender mogen zijn, maar iedergeval dat je er na een paar nummers er niet zat van word.

Dit had goed kunnen worden opgevangen door de beats, maar helaas zijn deze te ver weggedrukt om ondersteuning te geven. Deze zijn voor mij ook te rustig, wat niet bij de muziek past. Op sommige nummers komen ze meer los, en dat brengt een hoop meerwaarde met zich mee.

En toen hadden we nog de raps. Op een manier passen ze wel bij de muziek, beide zijn somber, donker, neerslachtig en geven af en toe een wat creepy sfeer af. Dat komt vooral omdat ik de stem van The Oktopus voor mij te saai en is - eenzelfde gevoel als ik bij iemand als Sage Francis heb, een wat oppervlakkige, wat nerdy en monotoone stem, hoewel hier in mindere mate - en waardoor de raps voor mij bij vlagen wel suf overkomen, en dus niet overtuigen.

De twee echte Ambientnummers hadden er voor mij niet zo bij gehoeven, alhoewel Kone niet heel verkeerd is, maar helaas is de ander dat wel.

Oké; ik houd van duistere, psychedelisch aandoende, drukke, snerpende beats. Dan zou je toch zeggen: 'die noise-beats van Dälek moeten je dan wel aanspreken'. Maar nee. Want het soort beat dat ik twee zinnen geleden beschreef is ook gewoon onderhevig aan de melodie-rimte-verhouding. Ik doelde op beats waarin het ritme, een entiteit waar de hiphop doorgaans voor op haar knieën gaat, duidelijk aanwezig is. Dit ritme mis ik hier echter sterk. De raps verschaffen nog het meeste ritme. Het is voornamelijk een lange, meeslepende, mistroostige emotie die met je aan de haal gaat bij elk nummer. Deze geluiden worden veel minder dan gebruikelijk in een consequent draaiende carousel geplaatst; ze zitten in een racewagen op een bochtig racecircuit, en vliegen geregeld uit de bocht. Binnen de melodie is dus eveneens weinig ritme te detecteren. De nummers die eerder ambient dan noise zijn kan wel behoorlijk goed waarderen. Blijkbaar kan ik dromerige geluidseffecten wel beter slikken zonder enigszins eenduidige herhaling en het ontbreken van meer andersoortige ritmefacetten. Toch heb ik ook bij die paar nummers een dubbel gevoel, gegrond op het zichzelf doorlopend doen heroplevende idee dat ambient niet volledig tot zijn recht komt met raps eroverheen. Nee, duistere hiphopbeats die kraken in alles behalve hun duisterheid zijn geweldig, mits ze de grondprincipes van het extreem ritmische genre hiphop niet verloochenen. Als instrumentaal album zou ik het genre dat Dälek hier aangrijpt waarschijnlijk beter kunnen pruimen, hoewel ik de noise en ambient ook weer niet van zo'n hoog niveau vind. Ik heb enigszins het idee dat Dälek de meeste waardering oogst omdat ze zich een territorium hebben toegeëigend waar niemand anders de geweien met ze wil kruisen.

Ik denk dat Dälek het best kan vergeleken worden met een spookhuis.
Eerst weet je niet wat je te wachten staat en je vind het eng maar op een gegeven moment raak je eraan gewend en weet je wat er komen zal.

Ik heb daar echter geen probleem mee, blijft lekker klinken.

Ik mis bij Dälek echt absoluut geen ritme hoor.. Het ligt misschien niet altijd helemaal aan de oppervlak, maar het is toch echt wel duidelijk aanwezig.