Kowalski - Schlagende Wetter (1982)

Een geweldige band... steenkolenrock uit Wuppertal...
k zag ze twee maal: Gigant Apeldoorn en later in Rotterdam bij Pandorra's Box
Zanger die met een slijptol op een stuk staal in de maat van de muziek de vonken de zaal in jaagde met vierkante spierballen!
Ben blij dat ik de CD heb, en draai m nog steeds regelmatig.

Het debuutalbum van Kowalski, Schlagende Wetter, is een album dat voor die tijd ongehoord was: industrieel, agressief en experimenteel, met een eigen, onmiskenbare signatuur. De plaat opent met “Der Korper Bin Ich”, meteen een confrontatie met het oor. De ritmes zijn scherp, de elektronica en geluidsexperimenten stuwen alles vooruit. “Stahlmaschinen” en “Komm Hier” bewijzen hoe gedurfd de band was: conventionele instrumenten werden verruild voor snijfakkels, slijpapparaten en andere ongebruikelijke geluidsgeneratoren. De ritmesectie en Braune’s drums vormen een stuwend fundament dat de chaos van geluiden in een strakke greep houdt. Het is bombastisch, teutoons en ongepolijst op een manier die alleen een Duitse band kan overbrengen.

“Eine Peinsame Zeit” en “Indianer” combineren agressie met structuur, terwijl “Ultradeterminanten” en “Massenhass” tonen hoe ritmische discipline en vrije experimenten elkaar versterken. Fellensiek’s zang, soms schreeuwend tegen het volume van de instrumenten op, vormt een menselijke schakel in een vrijwel mechanisch universum. Zijn teksten, doorspekt met filosofische quotes en spontane uitroepen, laten zien dat de band juist de absurditeit van extremistische ideologieën belichtte – een intentie die door sommigen onterecht werd verkeerd begrepen als neonazistische sympathie. In werkelijkheid stond Kowalski volledig tegenover dergelijke denkbeelden en legde hun muziek juist een kritische, ironische nadruk op de belachelijkheid van die ideeën. Ik blijf dit een bijzonder album vinden wat ook heden ten dage nog actueel is gezien de huidige wereldontwikkelingen.