KISS - Music from the Elder (1981)

Tja... dit was voor Kiss de juiste plaat op zo'n beetje het allerverkeerdste moment. Na twee door de fans al met gemengde gevoelens ontvangen LP's - het lang niet slechte Dynasty en het inderdaad rampzalige Unmasked - was het laatste waar de inmiddels behoorlijk getraumatiseerde achterban op zat te wachten wel 'n 'conceptalbum' in Pink Floyd-stijl. Aanvankelijk was het plan inderdaad om weer ouderwets te gaan beuken, maar nadat producer Bob Ezrin de reeds opgnomen demo's had beluisterd - en verworpen - stelde hij voor om 't helemaal anders aan te gaan pakken, met deze plaat als eindresultaat. De band had zelfs nog een aantal vervolgen in gedachten en ook een bijbehorende film... maar al die ambities werden met de grond gelijk gemaakt nadat de plaat door zowel fans als critici genadeloos was neergesabeld. Voor gitarist Ace Frehley - die het hele project al bij voorbaat niet zag zitten en die de grootse sympathie genoot onder de fans - was het de laatste druppel en hij stapte niet lang na verschijning uit de band. Het was voor Kiss ongetwijfeld de moeilijkste periode uit hun carriere en voor de opvolger Creatures Of The Night keerde de band dan ook - definitief - terug naar de stijl waarmee ze groot waren geworden.

Het trieste van dit alles is echter, dat Music from 'The Elder' puur muzikaal gezien eigenlijk gewoon hun beste studio-album ooit is, en zéker hun meest avontuurlijke! Na deze flop - alléén in commercieel opzicht dus - heeft de band nooit meer enige vorm van vernieuwingsdrang getoond en is vrolijk verdergegaan met het uitbrengen van dertien-in-dozijn hardrock-platen, en daartoe reken ik ook het door fans nog hoog aangeschreven Creatures Of The Night, hoewel die nog de beste van 't stel is. Jammer jammer jammer....

Ik denk persoonlijk ook dat je dit album niet moet gaan vergelijken met albums als love gun,destroyer ,kiss, of bv rock n roll over puur omdat het een andere stijl is. Ook albums als dynasty en unmasked hebben ook een eigen sound, ik vind ze in elk geval allemaal geweldig!!!!

Voor mij 1 van de beste KISS platen.
Prachtige songs als Under the Rose, Just A Boy, A World Without Heroes, Odyssey. En lekkere rocksongs als The Oath, Mr.Blackwell en Escape From The Island. Eventueel nieuwe KISS schijf met Bob Ezrin (Destroyer, Revenge). Na het lezen van het boek Odyssey (Tim McPhate & Julian Gill) mag er van mij wel een DELUXE Versie uitkomen met uiteraard heel veel demo materiaal. Top plaat van een Top band!

Op een of andere manier is me altijd een gesprekje van een van de pauzes van de middelbare school bijgebleven. Iedere dag hing ik met hetzelfde clubje alternatievelingen en iemand benadrukte Music From The Elder als beste album van Kiss. Ik kende toen bijna niks van die band, maar de interesse was er wel. Nooit aan het album toegekomen. Ik luister het deze week voor het eerst. Sinds dat gesprek zijn bijna twintig jaar verstreken.

Beste album van Kiss? Als ik de fans over het algemeen mag geloven, in elk geval niet. Deze marathon duurt nog wel even, maar ik denk dat deze plaat wel hoog gaat eindigen in mijn lijst. De stijl die Kiss hier hanteert, vind ik stukken interessanter dan de commerciele partyrock waar ze beter mee scoren. Op zichzelf vind ik deze rockopera (en ik was echt wel verbaasd dit te horen) niet bijster sterk, maar voor de afwisseling valt het wel erg goed. Het geluid is ook een stuk voller. Ik kan nog steeds niet helemaal bevatten hoe Kiss op een aantal songs, zoals The Oath, opvallend dicht bij het door mij zo geliefde epic metal komt (en op Mr. Blackwell weer stierlijk vervelend voor de dag komt). Het is een interessant album.


Tussenstand:
1. Ace Frehley
2. Music From The Elder
3. Kiss
4. Paul Stanley
5. Love Gun
6. Destroyer
7. Dynasty
8. Hotter Than Hell
9. Peter Criss
10. Dressed To Kill
11. Unmasked
12. Rock And Roll Over
13. Gene Simmons

Duizend bommen en granaten, ik hoor wat kwaliteitsmuziek onder een verder overduidelijk niet bijster goed in elkaar gezette rockopera. Maar ik hoor wel goede muziek. Sterker nog, ik hoor goede nummers EN een album dat ik meerdere keren achter elkaar wil opzetten. Het is als geheel onsamenhangend en knullig, maar ik hoor zoveel aparte elementen die ik oprecht fijn vind om te horen. The Oath is stevige heavy metal en daarmee helemaal mijn ding, maar over het album verspreid hoor ik ook invloeden van Queen, Alan Parsons Project, The Beatles en David Bowie. Het is camp, het is kitsch, maar het voelt tegelijkertijd ook oprecht aan en de muzikale performances zijn prima. A World Without Heroes is heel erg mooi. I rockt lekker door. Under The Rose is een prima ballad met die bombastische koorzang er onder. De productie is ook prima. En dit is dan weer iets waar de band zelf een hekel aan heeft? Damn...

Ik ga het zeggen: dit is een Kiss-album dat ik aan zal schaffen als ik hem vind. Daar hebben we op dit punt in de marathon even een unicum bereikt.

Tussenstand:
1. Music From The Elder
2. Ace Frehley
3. Paul Stanley
4. Dynasty
5. Kiss
6. Love Gun
7. Hotter Than Hell
8. Unmasked
9. Destroyer
10. Rock And Roll Over
11. Dressed To Kill
12. Peter Criss
13. Gene Simmons