Arno - Live in Brussels (2005)

Ik had deze al wel toegevoegd hoor!!!!
Enige tijd geleden al zelfs.

Hierzo: http://www.musicmeter.nl/album/30915
Tracklist is wel iets anders, bij de weg.

Inderdaad: dit is blijkbaar de "stripped down version"?
Ach ja, twee Arno voor de prijs van één

Dit is gewoon de grootste artiest in België. Heerlijke muziek, podiumbeest live nog veel beter. Arno is momenteel in een topfase. Hij kan volgens mij mee met de wereldtop.

Jammer dat de dvd qua geluid matig gemixed is (bijna alles over de center speaker), althans ze hadden hier veel meer mee kunnen doen ...
Neemt niet weg dat het een pracht dvd/cd is ....
De CD is qua geluid perfect.

Misschien dat bij sommige nr's een slokse whiskey op zijn plaats was geweest.

Mooie registratie van magistraal concert van België's Nationale rocktrots nummere Uno : ARNO.
Arno is de ideale mix tussen Angelsaksische rock, Europese grootstedelijke Blues en Frans Chanson, een mengelmoes die op zich een eigen stijl vormt : ARNO MUZIEK !
Een must have voor echte rockfans !
Wie de man niet mocht kennen... tja, begin dan misschien met deze dvd en ontdek 's mans parels uit het recent en verder verleden (oa Tc Matic en Tjens Couter)

Na "Arno en Concert (a la francaise)" en deze cd blijkt wel dat Arno live beter tot zijn recht komt dan in de studio ('nummers moeten groeien bij hem, denk ik).
Pracht plaat!

Onwaarschijnlijk energieke live-plaat van deze Belgische grootheid, met als geheim wapen het rauwe gitaargeluid van Geoffrey Burton (in bepaalde kringen ook wel gekend als de schoonzoon van Kamagurka). Het woeste Ratata opent de debatten en deed de AB meer dan waarschijnlijk daveren op haar grondvesten.
De dierlijke blues van You Got To Move doen de temperatuur nog wat meer stijgen. De grote held van Hintjens, Captain Beefheart, is nooit ver weg in deze loeiharde brok hartstocht.
De voet gaat van het gaspedaal in het overbekende Les Yeux De Ma Mère, ondertussen misschien wel al wat te vaak door de boxen gegalmd. Toch blijft dit een tijdloze klassieker die nog weet te ontroeren.
Het kolkende Il Est Tombé Du Ciel is één van mijn persoonlijke favorieten: het withete gitaarspel van Burton in combinatie met de ruwe stem van Arno zorgt voor vuurwerk. De uitzinnige finale is werkelijk fenomenaal.
Lola, Etc. is een volgend hoogtepunt dat op z'n eentje bewijst dat de matige interesse voor deze plaat op de site onterecht is. Delicieus!
Opnieuw is daar dat barbaarse gitaargeluid om het loeiharde Meet The Freaks in te luiden. Arno live is nog steeds onaantastbaar!
Nummer zeven dan, 40 Ans, en het valt me op dat deze Live In Brussels toch echt wel van een ongekend niveau is. Opnieuw een favoriet van me, de zoveelste ... 40 Ans bewijst dat een rasperige stem evengoed hartverscheurend kan klinken.
Het bruisende With You klinkt dreigend en zou als de perfecte soundtrack kunnen dienen voor een nachtelijke rit door een onheilspellend Brussels landschap. Brandend en intens!
En telkens een volgend nummer zich aandient, lijkt het niveau nog te worden opgetrokken. La Vie Est Une Partouze, misschien wel de allerbeste song, houdt de broeierige sfeer in stand. De zweetdruppels die je overhoudt aan With You transformeren echter in een beklemmende hitte. Sloom en opgewonden tegelijkertijd.
Mother's Little Helper baadt in een gelijkaardige sfeer, maar toch dreigt de stemming om te slaan in nostalgie.
Met Chic Et Pas Cher lijkt de druk eindelijk een beetje van de ketel te gaan, maar dat is maar een illusie. Opnieuw une chanson hors catégorie.
Vervolgens dient het groovy Françoise zich aan: twaalf nummers ver en je weet nog steeds niet wat je aan het meemaken bent.
Het lallende zeemansgezwets in Bathroom Singer (althans zo klinkt het) toont de onverbetelijke deugeniet in de Oostendse zanger.
Nu is de tijd rijp voor een duo T.C. Matic-klassiekers. Het bijzonder pittige Bye Bye Till The Next Time (W-A-T een titel) is al langer één van mijn favorieten en wordt hier op indrukwekkende manier gebracht. Ook Oh La La La! wordt tot ver buiten de landsgrenzen op kreten van herkenning onthaald. Dit is volledig uit je dak gaan.
Na die waanzinnige trip volgt Vide, geschreven door Stef Kamiel Carlens van Zita Swoon. Deze melancholische afsluiter is bloedmooi, maar niet gespeend van tragiek. Je weet namelijk dat het einde nabij is, en nu pas voel je dat de intensiteit die hele tijd door je lichaam heeft gezinderd.

Belgisch grote trots in optima forma!

Dikke vette aanra(n)der van een plaat!

En de dvd-versie beveel ik ook aan, omwille van Sound+Vision natuurlijk, wat in Arno's geval enkel een voordeel is!

Bij zoveel schoonheid buig ik nederig het hoofd!

***** Maximum Maximum Maximum Maximum Maximum (5x Maximum!)

Zeker een interessant live-document van Arno, met veel passie gebracht. Met een mengeling van blues, rock en Franse chanson brengt Arno een zeer eigen stijl en de nummers hierop zijn allemaal sterk.
Als je één album van Arno koopt, laat het dan deze zijn, want dit is werkelijk Arno op zijn best.

Jawel, Luc, dit is Arno op zijn rauwst en best! Santé!

En het podiumbeest gaat dit kunstje binnenkort uitvoeren op de nederlandse podia, mn. in de Effenaar, ik kan!!!!

Gvd, ik mis de concerten van Arno!