Damian Marley - Welcome to Jamrock (2005)

Bij Damian Marley - Mr. Marley (1996):

Hij staat nog niet op de site, en ik ben niet zo'n held in toevoegen..

Maar wat vinden jullie van het nieuwe album van Damian Marley - Welcome to Jamrock?

Track Listing

1. Confrontation
2. There For You
3. Welcome to Jamrock
4. The Master Has Come Back
5. All Night (feat. Stephen Marley)
6. Beautiful (feat. Bobby Brown)
7. Pimpa's Paradise (feat. Stephen Marley & Black Thought)
8. Move!
9. For the Babies (feat. Stephen Marley)
10. Hey Girl (feat. Stephen Marley & Rovleta Fraser)
11. Road to Zion (feat. Nas)
12. We're Gonna Make It
13. In 2 Deep
14. Khaki Suit (feat. Bounty Killer & Eek-A-Mouse)
UK Bonus Track: Carnal Mind

Ik ken muzikaal alleen Bob, Rita en Ziggy van de Marley's. Ben benieuwd of dit ook wat is. Maar ben ook bang dat het meer de Hip-Hop/R&B-kant opgaat i.p.v Reggae. Of heb ik het mis?

Het overgrote deel van de nummers heeft volgens mij wel reggae invloeden en de cd is denk ik ook het beste in te delen in het reggae genre. Alleen zitten er inderdaad een aantal nummers tussen die richting hiphop gaan. Maar ik ben niet zo thuis in het reggae genre dus ik kan niet zo goed oordelen of het er wel of niet bij hoort.

Ik vind het in ieder geval een zeer geslaagde cd, afwisselende nummers, en niet echt nummers die ik skip.

Hier even een review gekopieert van ml75.nl Misschien heb je hier wat aan.

Inleiding
Wat doe je als je de zoon ben van een van de meest legendarische muzikanten van onze tijd, en je een gave hebt geerfd, je opgroeid in een familie waar muziek niet weg te denken is, je mag werken met met de beste muzikanten die er op Jamaica te vinden zijn?
Precies...


Review
Damian draagt de naam van een legende en dat heeft zijn voordelen, maar dat betekend ook dat er muzikaal veel van hem verwacht wordt. Zijn broers Ziggy, Stephan en Junior Marley proberen al jaren om hun naam waar te maken, maar uiteindelijk is het Damian die er in slaagd om een album neer te zetten die de eer hoog houd.

Het album begint met een militante beat met samples uit toespraken van Haile Selassie I en Marcus Garvey. Twee belangrijke figuren voor Jamaicanen en in het geloof van Rastafari waarvan de namen vaak genoeg te horen zijn in reggae. Op “Confrontation” maakt Damian iedereen duidelijk dat hij gearriveerd is en korte metten wil maken met het zogenaamde Babylon; de gevestigde orde die het volk onderdrukt.
De heftige intro wordt gevolgd door “There For You”. Een heerlijke laidback roots track waar hij zijn zangtalenten laat horen. En ook al wil ik het niet zeggen, maar je hoort echt soms de invloeden van zijn vader terug in zijn stem.

Maar als de track is afgelopen is en je de eerste tonen hoort van de track die volgt, dan begin je de titel al mee te schreeuwen, in gedachte of gewoon hard op:
Out in the streets, they call it MUUUUUUUURDAAAAH!!!!!!!!
Een remake van Ini Kamoze’s "World A Reggae" die geproduceerd werd door het legendarische duo Sly & Robbie, waarop Damian zijn toasting skills over de harde bass legt en de hele track ript. Heerlijk!

“The Master Has Come Back” heeft een aanstekelijke Caribische productie met lekkere r&b en hiphop-invloeden. Om de vrolijke vibes voort te zetten, volgt “All Night”. Een opzwepende dancehall-beebop track a la Shaggy “Carolina”
Waarschijnlijk zullen veel reggae liefhebbers een beetje moeite hebben met dit soort tracks, maar ik vind dat Damian met zijn charisma en stem het popniveau, netjes binnen de grenzen kan houden.

Ook al heb ik me lichtelijk geergerd aan de hiphop remixes op Chant Down Babylon, ben ik toch vreselijk blij met “Pimpa's Paradise” waar hij hulp krijgt van Stephan Marley en Black Thought. Bob’s Pimpers Paradise wordt omgetoverd tot een lekkere hiphoptrack waar Black Thought precies bij past. Toch wel een uitblinker op het album.

En alsof Damian stoer wil doen door te laten zien dat hij belangrijke vriendjes heeft, nodigt hij Nas uit op “Road to Zion”. Een simpele boombap track die toch hoog gehouden wordt door wederom Damian’s charisma en stem. Nas levert een prima verse met wat wijze worden om het geheel compleet te maken.

Okay. Van de States terug naar Jamaica. We willen weer wat lekkere dancehall. Dus waarom niet gewoon Bounty Killer en Eek-A-Mouse opzoeken en vragen of ze samen met jou een track willen maken? Alsof het niets is transformeert Damian van chanter en toaster tot deejay (de Jamaicaanse versie van een mc die de dj bijstaat maar waar er ook daadwerkelijk gespit wordt). Luister en huiver. Je hebt al snel door dat Damian z’n mannetje wel staat. Bounty Killer is een legendarische dancehallfenomeen en staat op deze track weer garant voor kwaliteit. Dit wordt zeker een clubbanger op dancehallparties en ik ben er heilig van overtuigd dat dit een riddim gaat worden.

Het einde van de schijf. Mijn joint is op, en ik zoek nu al de play knop omdat ik het album opnieuw wil luisteren. Als Damian in 2001 een Grammy heeft gewonnen voor zijn Halfway Tree album, dan ben ik benieuwd wat hij bij de eerst komende nominaties aan awards gaat binnen slepen.
Een album dat je mee neemt naar de duistere kant van Jamaica, de hete dancehalls, een uitstapje maakt richting Philly en New York, maar uiteindelijk weer terugkeert naar de roots van reggae.

Een knipoog naar Bob.

Jah Bless!

halfway tree van hem was iig erg goed

Best goed album. Hoogtepunt toch wel de single ''welcome to jamrock''.

Dit klinkt eigenlijk best lekker. Ben niet zo'n heel groot Reggae liefhebber, maar dit album doet me deugd. Ik geef het nu 3,5 ster, kan altijd meer worden.

Wat is Welcome To Jamrock een stoer nummer zeg. Heerlijk rauw en hard en dat op relaxte reggae beats. Zeer sterk.

All Night is een lekker nummer dat meer richten party muziek gaat. Beetje big beat invloeden er op. Heb zwaar het idee dat er een sample van een bigbeat nummer is gebruikt zelfs.

Verder ben ik het album nog aan het ontdekken, zal later stemmen.

wordt er ook geen sample van welcome to jamrock gebruikt in lil kims "lighters up"?

"Ontdek" meer en meer goede nummers op dit album. Nummers die me in eerste instantie niet zo veel opvielen maar nu toch wel langzaam bij de favorieten gaan horen. Bijvoorbeeld het best mooie "Beautiful" en het gewoon super lekkere dancehall feestnummer "Khaki Suit".

Oftewel voor mij een voortdurende ontdekkingsreis deze CD. Zo mag ik albums graag zien.

Ik heb echter nog nooit naar dit soort muziek geluisterd, ik heb Bob Marley ook nog nooit eerder gehoord.
Ookal versta ik er niets van vind ik het nog wel een mooi album, vooral het nummer met Nas die ook op TV te zien is, maar toch geflopt is ??
Beats zijn zo te horen echt Reggae ofzo...

3.5

Ik heb trouwens # 15 op mijn album staan

15. Carnal Mind
met Chew Stick

(ik heb 'm al opgestuurd naar corrigatie )

Best goed album hoor, ook al hou ik totaal niet van Reggae. Daarvoor mochten er van mij wel wat meer liedjes als Beautiful op.
Maar ook for the babies, hey girl en pimpa's Paradise zijn erg relaxed.

Ik hou juist wel van reggae, maar dit heb ik nog nooit gehoort. Toch eens gaan luisteren dan dit album

Beatiful blijft mijn favoriet, wat een heerlijk nummer zeg!

3 en 6 ken ik al. Fijne nummers! Marley Jr, cu at Werchter!

WELCOME TO JAMROCK IS MIJN FOVORIETE NUMMER

jamrock, ouderwetse dub

nice:)

Joy

Het is wel een heel lekker album, maar dub

Meer een hoog dancehall en toasting gehalte.

Welcome to Jamrock is het beste nummer, We're gonna make it is ook fantastisch hoewel het nogal komisch klonk toen ik het voor de eerste keer beluisterde

Road to Zion is het beste nummer van het album

het nummer Jamrock is dub, punt

de rets weet ik nie, niet naar geluisterd

Eigenwijs als ik ben, is het geen dub, maar toasting.

dub= http://www.popinstituut.nl/...

en wat hoor je als je jamrock draait?

zware bass (kenmerk dub) , veel echoeffect (kenmerk dub)

magoed, toast of dub, het klinkt prima

Ik heb deze CD vandaag voor het eerst beluisterd in de Fnac in Gent en was heel benieuwd naar wat dit zou geven omdat ik er al goede commentaren had van gehoord. Het was niet echt de muziek die ik verwachtte te horen, maar ik vind dit toch wel een zeer goede plaat. Zijn deuntjes deden mij wel wat denken aan Sean Paul (heel aanstekelijk dus), maar Damian heeft een veel betere en veel geloofwaardiger stem, veeeel betere teksten en het komt ook een heel stuk minder commercieel over. Maw, hoogstaander. Er komen ook wel nog wat reggaenummers in voor, maar deze zijn toch wel in de minderheid. Ik ben niet echt een liefhebber van hiphop maar deze kan ik wel smaken!! Zeker eens het beluisteren waard. Ik geef deze voorlopig, na een eerste luisterbeurt, een 4.

Heb hem live gezien op werchter, en het was gewoon echt subliem!

Een goed album van Damian Marley met als hoogtepunt de single Welcome To Jamrock.

wat ik tog wel appart vind is dat alle bob marley zoons allemaal hun typische sfeer hebben. maar ik vind Damian marley wel de minste maar nog steeds hardstikke goed!

5*****

welcome to jamrock... wat een heerlijke track. mijn god! het brengt die typische ik heb zin in wiet vibe in me naar boven.

De vader van Damian was beroemd - sterker nog hij was god: na de dood van de Ethiopische koning Haile Selassie was Bob de nieuwe heilige. Het valt niet mee om als zoon van een legende naam te maken in muziek. Mensen zullen gauw zeggen: "hij heeft het aan zijn vader te danken". Damian moet het moeilijk hebben gehad toen hij besloot de business in te gaan - en dan had hij ook nog beroemde broers(Stephen en Ziggy)

Maar met zijn derde album krijgt Damian eindelijk de waardering die hij verdient.
Ik leerde het kennen door de prachtige zin:
Out in the street, they call it murdah

Het album is een mix van Reggae, Hip-Hop en ook R&B(mede door Bobby Brown) komt even om de hoek kijken. Behalve Bobby Brown kent dit album nog meer gastbijdragen(veel van broer Stephen maar ook van bijv. Eek-A-Mouse en Nas en Black Thought) zorgen ervoor dat het album heerlijk afwisselend blijft. Of het goed klinkt, daar twijfelen we niet aan, een ultieme, zomerse, innovatieve reggaeplaat. Heeerlijk.
Het album vind ik niet zo sterk beginnen, Confrontation is geen wereldtrack, maar van nummer 3(Welcome to Jamrock) to en met nummer 11(Road to Zion) werkelijk ijzersterk. En ook Khaki Suit behoort zeker to een van mijn favoriete nummers van de plaat, het is daar allemaal wat sneller.
Deze Damian heeft van musik wel kaas gegeten - het is op dit album vaak te horen, van zingend(Road to Zion) tot bijna rappend(Pimpa's Paradise).

Wie ik ook een welverdiende pluim wil geven is Stephen Marley die overal een fantastische bijdrage levert. Ik kende vantevoren Stephen alleen van het heerlijk nummer I'm in Love with You, samen met Erykah Badu. Op deze CD haalt hij dat niveau zeker!

Jammer van Confrontation en ook There For You en In 2 Deep, anders was het echt 5 sterren geweest.

En - ik weet dat ik mij hiermee op glad ijs begeef, misschien, maar Damian weet hier het niveau van Papa zeker te halen, soms zelfs te overtreffen. Dat komt mede omdat de productie beter is gedaan. Nij B. Marley vind ik het geregeld te zoet/netjes worden. Alleen met zijn Live! At the Lyceum weet Bob zijn eer nog te handhaven - dit niveau haalt Damian niet.

Voor dit album 4*

En wat heb ik een spijt dat ik niet naar 2 7evens Splash ben gegaan. Tsjonge.

Hier heb ik weinig aan toe te voegen, alleen dat ik Road To Zion het mooiste nummer vind, dat moet je gewoon gehoord hebben, wel jammer dat daarna zo'n blijerig nummer komt, waardoor je in een andere stemming raakt.