menu

Paradise Lost - Draconian Times (1995)

mijn stem
4,10 (158)
158 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Music for Nations

  1. Enchantment (6:04)
  2. Hallowed Land (5:03)
  3. The Last Time (3:27)
  4. Forever Failure (4:18)
  5. Once Solemn (3:04)
  6. Shadowkings (4:42)
  7. Elusive Cure (3:21)
  8. Yearn for Change (4:19)
  9. Shades of God (3:55)
  10. Hands of Reason (3:58)
  11. I See Your Face (3:17)
  12. Jaded (3:27)
  13. Walk Away * (3:24)
  14. Laid to Waste * (3:16)
  15. Master of Misrule * (3:07)
  16. How Soon Is Now? * (4:34)
  17. Fear * (3:08)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 48:55 (1:06:24)
zoeken in:
avatar van gigage
4,0
Op zich wel goed dat ze op die manier wat variaties tussen hun eigen albums brengen natuurlijk. Maar af en toe zat ik er zo lekker in (bv de song Shades of God) dat ik het jammer vond dat die weer ten einde is. Vervolgens varieert het tempo niet zo, dus dacht ik waarom geen bruggetje en dan door. Maar dat hoeft ook niet bij iedere song inderdaad.

avatar van deric raven
4,5
Altijd mooi om te horen hoe een band zich kan ontwikkelen.
Vroeger vond ik Draconian Times qua stijl mijlenver verwijderd van One Second, nu ervaar ik het anders.
Enchantment heeft een piano intro, welke prima op One Second zou passen.
Hallowed Land heeft wel degelijk al een link met dat album, Nick Holmes die zich al meer presenteert als rockzanger, en zich steeds meer los maakt van de metal; ook het geflirt met keyboards komt hier al meer naar voren. Ook het gitaarspel klinkt een stuk minder kwaadaardig, en meer uitnodigend.
De betonnen muur begint barsten te vertonen, en zal na Draconian Times helemaal open breken.
Dat er jaren later weer een flinke klodder cement tegen aan wordt gegooid, is een feit.
Bij The Last Time is sprake van een soort van achtergrondkoor, en ademt ook al veel meer.
De treurnis van voorheen lijkt te vervagen, maar dan krijg je vervolgens de koude douche van Forever Failure in je gezicht gesmeten, waardoor je ijzig naar adem probeert te happen.
Het twijfelende, pratende dat volgt werkt bewust nog meer in op je gevoel, en opeens sta je weer met beide voeten terug op aarde, om vervolgens door de draaikolk van een Once Solemn de diepte in gezogen te worden.
Draconian Times lijkt vaak een vredig landschap; maar kijk uit voor de verraderlijke moerassen.
Het is voor mij een duidelijk overgangsalbum geworden tussen twee stijlen, waar men worstelt met beide richtingen.
Vaak wordt een soortgelijke plaat gezien als een toegeving aan een zwakte; hier bundelt het juist de krachten tot een coherent geheel.

avatar van Alicia
Ik heb deze er ook maar even bij gepakt en het bevalt mij heel goed. Dit album zal, voornamelijk vanwege de zang, hoogstwaarschijnlijk niet tot mijn meest meest favoriete platen in dit genre gaan behoren, maar het geheel is interessant en goed genoeg om er vaker naar te luisteren. Zeker het fantastische gitaarspel is het vermelden waard.

avatar van milesdavisjr
4,0
Alicia schreef:
Ik heb deze er ook maar even bij gepakt en het bevalt mij heel goed. Dit album zal, voornamelijk vanwege de zang, hoogstwaarschijnlijk niet tot mijn meest meest favoriete platen in dit genre gaan behoren, maar het geheel is interessant en goed genoeg om er vaker naar te luisteren. Zeker het fantastische gitaarspel is het vermelden waard.


Probeer dan ook eens zijn voorganger Icon, de zang is daar niet wezenlijk anders dan op deze plaat maar de gitaarsolo's zijn niet te versmaden, zo goed.

avatar van Alicia
milesdavisjr schreef:
(quote)


Probeer dan ook eens zijn voorganger Icon, de zang is daar niet wezenlijk anders dan op deze plaat maar de gitaarsolo's zijn niet te versmaden, zo goed.


Bedankt voor de tip! Dan ga ik dat album zeker ook even meenemen! Ik probeer, als een plaat mij aanspreekt, meestal wel meerdere albums van de betreffende artiest te beluisteren. Tegenwoordig is dat makkelijk met de vele streamingdiensten. De echte toppers schaf ik vroeg of laat aan en dan het liefst zo groot mogelijk!

avatar van wizard
4,5
De zang op Icon is wat ruwer naar mijn mening. Maar beide zijn goede albums.

avatar van milesdavisjr
4,0
Destijds betekende dit album de definitieve doorbraak naar een groter publiek. Vaak als headliner geboekt op de grotere metal festivals, regelmatig werd de band in de pers een toekomst toegedicht als Metallica.
Desalniettemin liep het anders, de opvolger One Second was niet alleen minder van kwaliteit maar ook een stuk vreemder qua opzet. De band raakte vervreemd van zijn achterban, de band raakte in de ban van destijds heersende (muzikale) modetrends. Dan dit album; natuurlijk is Enchantment een goede sfeervolle opener en is Hallowed Land een topper maar er staan voor mij enkele nummers op die niet de juiste snaar weten te raken. De voorganger Icon heeft mijn hart gestolen, de uitstekende riffs, de weergaloze solo's van Mackintosh, Holmes die af en toe nog venijnig uit de hoek kon komen, een album dat helemaal af was. Op Draconian Times zijn alle elementen wel aanwezig en is het vaak genieten geblazen maar na Shadowkings klinken teveel nummers voor mij inwisselbaar. In mijn ogen het iets zwakkere broertje van Icon maar desalniettemin een schijf wat op kwalitatief gebied dermate genoeg te bieden en zich een waardige opvolger van Icon mag noemen.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:00 uur

geplaatst: vandaag om 17:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.