KISS - Revenge (1992)

Jah deze heb ik ook.

Deze is gemaakt als eer betoon voor Eric Carr.

Daarom het laatste nummer ook Carr jam

Eric,s drumsolo uit 1981.

Een van de allerbeste KISS-platen. In ieder geval ook het meest heavy album dat KISS heeft uitgebracht. Ik vind alleen de zeikerige ballad (maar dat is dan mijn mening) Every Time I Look at You overbodig, voor de rest staan er 11 ijzersterke songs op Revenge. Ook de drumsolo van Eric Carr RIP is zeer de moeite waard. Mijn persoonlijke favorieten zijn Take It Off, Tough Love en Unholy. Daarom 4,5 ster van mij.

Dit is toch uit de 'Kiss zonder Make-up' Periode. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit een album uit die periode heb kunnen waarderen. Deze ken ik echter ook niet.

Ja, de heren hebben inderdaad hun make up afgedaan, vanaf Lick It Up uit '83 al. In muzikaal opzicht is Revenge een knaller. KISS klinkt bij vlagen onherkenbaar, de songs zijn vrij heavy en zitten boordevol uitstekend gitaarwerk. Er staat, in de vorm van Every Time I Look at You, slechts één langzaam nummer op de plaat. Toen ik Unholy hoorde, moest ik eerst even goed nadenken... was dit wel de echte KISS? Desondanks is dit een geweldig album geworden.

Wat een gaaf en hard album ik vind um ook 1 van de betere kiss platen zeker een dikke 4

Hardste, en voor mij ook meteen het beste Kiss album. Er staat niet echt een nummer op dat ik skip, en dat is voor Kiss platen echt wel verwonderlijk. (omdat ik het over het algemeen een ontzettend wisselvallige band vind).

Alleen ontzettend jammer dat de band niet consequent de lijn van Revenge heeft doorgetrokken. In plaats van een nieuw studio album in dezelfde lijn kregen we pas vijf jaar later in de vorm van Carnival Of Souls een opvolger, en dat was met de nakende reunie echt wel mosterd na de maaltijd. Zonde dus dat de heren uiteindelijke voor het goedkope geld hebben gekozen in een inferieure line-up, want zoals Revenge of zelfs Carnival Of Souls had ik best nog wel een paar gelust!

Ik heb 'm verhoogd naar 5 sterren. Een uitstekend album met alleen maar goede songs inderdaad. Ik vind dit ook de beste Kiss-plaat.

idem dito alhoewel ik erbij wil vermelden dat het producer Bob Ezrin is die de band naar eenzame hoogte weet te tillen, dat deed hij ook al met Destoyer uit 1976 en The Elder uit 1981...

En dan Gene Simmons, die zowaar is genezen van zijn muzikale bloedarmoede en zich nu makkelijk kan meten met Paul Stanley...hoe is het mogelijk???

Kan nauwelijks geloven dat Revenge al weer 15 jaar geleden uitkwam. Blijft een van de betere platen van KISS. Hem net weer even beluisterd en hij staat nog net zo stevig in zijn schoenen als in 1992. Helaas hebben de jaren daarna weinig bijzondere dingen gedaan wat betreft nieuwe muziek. Wat mij betreft mag de make-up er weer af en Bruce Kulick terugkeren en deze line-up weer de studio opzoeken.

Kiss ... blijft een speciale band voor mij, met positieve en negatieve gevoelens ertegenover.
Heel kritisch zou je kunnen zeggen: één pot nat, altijd hetzelfde. Maar op momenten kan ik er wel van genieten. Wel geen overdaad aub.
Op de dvd 'Extreme Close-Up + Confidential' krijg je een mooi overzicht van hun carrière, met oude livebeelden en fragmenten van de 'Revenge'-tour.
Het nummer 'Take It Off' valt sterk op, met al die strippers op het podium. Bloedmooie vrouwen, die het maar al te goed weten, en tegelijkertijd zo ordinair zijn. En het vat samen waar Kiss voor staat: sex en feesten. Eigenlijk zijn de heren Stanley en Simmons gewoon geile bokken. Meer diepgang bieden ze niet.

Vind juist niet dat KISS altijd hetzelfde klinkt. Als je albums zoals Music From The Elder, Revenge, Crazy Nights, Dressed To Kill, Destroyer, Alive!, Creatures of the Night en Carnival of Souls naast elkaar legt dan heb je toch duidelijk grote verschillen. De grote kracht van KISS heb ik altijd gevonden dat ze hun eigen stijl altijd weer wisten te hervinden in de op dat moment heersende muzikale klimaten.

Aan te raden is de DVD box KISSology I, deel II komt in augustus uit. Deze zijn oa te bestellen bij Bol.com

Boekwerken die zeer zeker aan te raden is mits je meer over de band wilt weten:
KISS & Sell (Chris Lendt) en Behind the Mask (David Leaf en Ken Sharp).

Paul Stanley is trouwens met hartklachten afgevoerd afgelopen vrijdag.

Mooi gezegd! Desondanks steekt het muzikaal goed in elkaar. Revenge is duidelijk het hardste album wat ze gemaakt hebben met bovendien een mooi, direct geluid. Niet speciaal, maar van voor tot achter goed (3 sterren).

Goed album van Kiss, alleen Unholy ? Wat is dat voor kabaal ? Er staan wel goede nummers op. Eric Singer is gewoon een goede drummer, alhoewel Eric Carr mijn favoriet was.

Dit album is samen met Creatures en Animalize mijn favoriete Kiss album na 1979. Maar eigenlijk vind ik Kiss zo een wisselende band, (op hun meeste albums staan voor mij dan ook maar 2 tot 3 goede nummers op) dat het een prima band is voor een goede verzamelaar en een paar reguliere en live platen, want daar heb ik wat Kiss betreft meer dan genoeg aan eigenlijk.

Prima "come-back" album van Kiss met Gene in sterke vorm hierop. De cover van Argent met God gave Rock 'n' Roll to you, zo goed gedaan, dat het een Kiss anthem is geworden.
Unholy is wel heel vet, samen met Domino mijn twee favorieten van dit album. Aardig dat Carr jam eerbetoon aan het eind.
Degelijke plaat, sterke nummers en prima gespeeld en niet al te flauwe tietenteksten.

Dan zou je eigenlijk Carnival of Souls en Music From The Elder moeten proberen, en heb je de solo platen van Paul en Ace uit 1978 al gehoord? Prima platen.

Music From The Elder lijkt me wel een prima volledig album van Kiss. Ik heb daar al een paar losse nummers van gehoord, maar volgens mij is dat als volledige Kiss plaat hun beste album ooit. Voor de rest heb ik aan live en verzamelaars eigenlijk wel genoeg Kiss platen in huis.

Unholy
Dit is een hard werkstuk van KISS, één van hun betere.

Twee maanden na het overlijden van drummer Eric Carr had KISS weer een grote europese hit met God Gave Rock And Roll To You II (remake van een Argent klassieker maar met een andere tekst). De single behaalde de Engelse top 5 en de clip (nog met carr) stond wekenlang op 1 bij Dail MTV.

Het album was de terugkeer naar de no-nonsense sound van de jaren ' 70 maar een vleugje 90's Metal, waarvan Unholy (eveneens een hitsingle) een goed voorbeeld is.

De productie is strak en explosief gehouden door de legendarische producer Bob Ezrin (oa Pink Floyd, Lou reed en ouder werk van KISS).

Ik was destijds erg blij met de tweede jeugd van KISS, vooral na twee mindere platen zoals Crazy Nights en Hot in the Shade) en beleefde de tijd van mijn leven tijdens de daaropvolgende Engelse tour en een fanclub dag in de Astoria. Hier kwamen tevens de heren van KISS de fans bedanken voor de moeilijke periode rond de dood van Eric Carr.

Maar een paar jaar later besloten ze toch weer de make-up en Ace en Peter uit de goot te halen en weer op tournee te gaan als de original four. In 1996/1997 goldt deze tour als de meest succesvolste ooit, zelfs de statistieken van de tour van Bruce Springsteen uit 1985 moest eraan geloven.

En nu, inmiddels 17 jaar na revenge komt op 15 september 2009 weer een nieuwe plaat uit. Dit keer met Tommy Thayer als gitarist en eric Singer als drummer, die laatste was ook al de vervanger van carr op revenge.

Komt Kiss na 1998 met Psycho Circus nu toch nog een keer met een regulier album uit? Ojee als dat maar goed gaat. Ik houd mijn hart vast iig. Ze hebben mooie nummers gemaakt, en leuke albums, maar om na 11 jaar nog eens met een album uit te komen. Ik denk niet dat dat verstandig is. Maar wie weet, weten ze ons nog te verassen. Ik verwacht er niets van, het kan alleen maar meevallen dus.

Een jaar geleden werd door de heren nog stellig beweerd dat er nooit meer een nieuw album zal komen. In december liet Paul Stanley weten toch weer de studio in te duiken met KISS.

Paul was degene die nooit meer met Gene in een studio wilde werken. Psycho Circus was één groot drama en er viel niet meer met Gene te werken daar deze een nogal groot ego heeft. Zelfs producer Bruce Fairbairn (oa Van Halen, Bon Jovi, Aerosmith, The Cult) kan het niet meer navertellen, deze overleed vlak na de opnames aan een hartaanval.

Met het nieuwe album heeft Stanley alle touwtjes in handen. Hij produceerd het geheel en het zal niet zo'n aalgladde bedoeling worden als zijn solo plaat Live to Win uit 2006. Géén ballads en geen songwriters van buitenaf, wat al bijzonder is daar Stanley graag een co-writer heeft zoals bijvoorbeeld Desmond Child of Holly Knight.

De rest blijft gissen natuurlijk, maar ben benieuwd hoe ze nu klinken. KISS was altijd erg productief. Van 1974 t/m 1985 verscheen er minimaal altijd 1 studio album per jaar.

krijg, na alle sonic boom zeik, bijna heimwee naar dit album. Was destijd een revelatie: kiss was er weer. Zelfs het meest ultieme zeiknummer (every time....)heb ik nog eens opgedragen op een feestje. geweldig nummer dus. Het best no make-up album. Al is Carnival of Souls wel erg goed, maar is eigenlijk niet een echte kissplaat. Dit wel.

Puik album van Kiss waarmee ze een reeks van sterke albums afsluiten. Die reeks begon met Lick it up en eindigt dus hier wat mij betreft. Na jaren van stilte in de studio kwamen daarna nog Psycho circus en Sonic boom. Beide zeer verdienstelijk. Maar terug naar dit album. Deze kenmerkte de terugkeer naar de hardrock roots. Weg zijn de synths en catchy meezingers die op de albums in de jaren 80 nog ruimschoots (en succesvol wat mij betreft) aanwezig waren. In plaats daarvan krijgen we loodzware kost (voor Kiss begrippen althans) als Unholy, Thou shalt not, Domino, Spit, Take it off en Tough love voorgeschoteld! Slechts I just wanna doet nog wat jaren 80 aan met z'n catchy refrein. En met Everytime I look at you leveren ze zelfs weer een puike ballad af!

Zoals iedereen al heeft aangegeven 'hardste' album van Kiss. Positief is ook dat Gene Simmons niet louter draken van nummers voor zijn rekening neemt (zoals Spit, Paralysed) maar zowaar ook goede nummers doet (zoals Unholy, Domino). Op voorganger Hot in the Shade deed hij immers alleen de k-nummers. Ik vind dit sowieso wel een fijne periode met Alive III en Unplugged. Daarna ging het weer primair om de poen met als voorlopig dieptepunt Alive IV.

Het beste album sinds Creatures of the night.

Laatste goede plaat die Kiss ooit nog heeft gemaakt alles wat na deze plaat kwam kunnen we rustig plaatsen in de categorie achterhaald en slecht geproduceerd.
Opener en eerste single "Unholy"maakte toentertijd in klap alle middelmatige Kiss platen uit de periode 1985 t/m 1989 overbodig. Bij "Take It Off" zakt het even in een leuke poging om Motley Crue's "Girls, Girls, Girls" te evenaren, maar kan me niet voorstellen dat het in veel Amerikaanse Stripclubs is gedraaid. Dit nummer heeft live vooral dienst gedaan om de Kiss Army die vooral uit mannen bestaat toentertijd te laten zien dat er ook vrouwen bestonden.

Hierna draait "Revenge" m.u.v. de toen nog verplichte (cliché) ballad "Every Time I Look At You" en het matige "God Gave Rock N'Roll to You II" lekker weg. Terug kijkend kunnen we constateren dat Eric Singer toen nog enige pit in de Kiss sound bracht i.p.v. het bejaardentempo wat hij nu aanhoudt. Dat "Revenge" zo lekker wegluisterd is ook voornamelijk te danken aan het gitaarspel van Bruce Kulick. Misschien was "Carnival of Souls" de ultieme Bruce plaat, maar het gitaarspel op "Revenge" is van een hoger niveau. Zijn stijl staat hier meer in dienst van de songs en riffs i.p.v. het enkel verzanden van technisch gitaartrucjes.

Alhoewel we ook niet mogen vergeten dat de beste componist die Kiss ooit in de gelederen heeft gehad namelijk te weten Vinnie Vincent hier ook een bijdrage met 3 songs in heeft.
Met "Revenge"had Kiss in stijl afscheid kunnen nemen. Echter besloten Gene en Paul dat de kassa moest blijven rinkelen met dramatische gevolgen van dien

Oh? Zelfs Sonic Boom?

, vind overigens Carnival of Souls een stuk beter.

Misschien wel de beste plaat die Kiss gemaakt heeft. Wat hier vooral opvalt zijn de geweldige songs van Gene. Normaliter vind ik de nummers van Paul beter maar hier toch die van Gene. 'Unholy', 'Domino' en 'Thou shalt not' zijn zwaar OK en ook 'Spit' en 'Paralyzed' zijn best te pruimen. De ballad 'Everytime I look at you' en 'God gave rock 'n roll to you II' zijn niet zo mijn cup of tea. Het eerbetoon aan Eric Carr is ook prima. Geen kleffe ballad maar de man is zelf te horen. Over de hele linie een rauwe, gitaar georiënteerde plaat.
4,5 ster.

Nog steeds in de Kissmood, hoewel er veel ergernissen zijn.

Na zo'n 7 jaar nog eens gekeken naar de dvd 'Extreme Close-up + Confidential'. Ik hou van 'documentaires over carrières', zelfs van artiesten die ik niet echt goed vind. Kiss vind ik wel goed, maar nooit krijgen ze een plaatsje in mijn top 10. Onmogelijk.

Er is veel aandacht voor hun jaren '80 albums en die zijn toch echt wel zwakker. De talrijke fragmenten van clips zonder hun make-up zijn net een ontmaskering van de magie, als die er al was. Zoals iemand al opmerkte, zijn het net 4 travestieten.

Heel ridicuul wordt het wanneer het duo Stanley-Simmons zich vergelijkt met Lennon-McCartney. Please.

Die jaren '80 albums hebben een aantal mooie songs opgeleverd, maar de meerderheid is zo Amerikaans banaal Bon Jovi-gedoe. De afkeer voor een Bon Jovi-ballad zoals 'Bed of Roses' (of zoiets) bekroop me hier ook en dat is echt niet bevorderlijk voor de Kiss-liefde.

Waar ik hun jaren 70 tot en met 1981-werk echt wel waardeer in het geheel (of toch heel veel ervan), wordt het in de jaren '80 steeds minder. Zo'n 2 à 3 nummers per album lijkt me dan voldoende.

Ik plaats dat berichtje hier omdat de dvd hoort bij 'Revenge'. En ja, op MuMe mogen dvd's niet hé. De argumenten daarvoor ontgaan me nog steeds omdat ze gewoon te stom voor woorden zijn, maar tot daar.