Tyler, the Creator - Wolf (2013)

Jamba klinkt al zo goed
Verbaasd. Zo wou ik het hebben!

Eerste luisterbeurt zit erop, en ik vind het geheel beter dan Goblin, alleen lijken veel tracks nu nog veel op elkaar, maar dat zal na vaker luisteren wel veranderen. Het beste nummer vind ik nu Rusty.

Had er niet veel verwacht maar deze plaat is opvallend goed naar mijn mening. Relatief veel laidback nummers vergeleken met zijn vorige albums.

Lekkere plaat!

Het enige minpunt dat ik hier tot nu toe in vind is dat er toch vrij veel opvullers in te vinden zijn, in het algemeen duurt het album te lang. Sommige nummers zijn vrij waardeloos, zoals Cowboy, Answer, Awkward, Parking Lot en het laatste nummer. Verder wel lekker experimenteel, maar die 'laidback/chill' nummers zijn niks voor mij, er gebeurt iets te weinig in en het smaakt vrij bitter. De rest gaat gewoonlijk wel goed bij Tyler, met goede lyrics. Eigenlijk gaat dit gewoon een stapje verder dan Goblin, en het valt tot nu toe niet tegen. Tamale, Trashwang, Jamba, Pigs, Rusty en Domo 23 zijn de leukste nummers.

Ik vond Goblin vies tegenvallen, ook al omdat ik niet voor dat soort gimmicks ben. Toch ben ik benieuwd naar dit album... Btw deze cover is echt lelijk, deze cover is een stuk vetter:

New: Tyler The Creator - Wolf + "Domo 23" « PMA - Pretty Much Amazing - prettymuchamazing.com

Ik vind die andere cover juist spuuglelijk...

Ik vind beide covers spuuglelijk

Even gemist dat Wolf al gelekt was, vandaag maar eens voor het eerst gaan beluisteren. Wolf is het eerste album dat ik ga luisteren van Tyler, the Creator, om de een of af andere reden altijd links laten liggen.

Ik vind ze beide erg vet!
Eerst Goblin maar eens beluisteren voor ik aan Wolf begin.

Wat is Tamale vreselijk slecht en wat is de rest van het album vreselijk goed.

De intro is erg fijn en tekenend voor het grootste deel van het album: redelijk kalme beats met een, zoals gebruikelijk, grove Tyler er overheen. Wolf is een lekker album en constanter dan Goblin, maar daar blijf het eigenlijk ook bij. Ik vind Tyler een uitermate vermakelijk persoon en de manier waarop hij alles overhoop schopt is leuk om te volgen, maar ik denk niet dat hij het in zich heeft om een klassieker te maken. Niet een compleet album in ieder geval.

Er zijn ditmaal geen dikke uitschieters, maar zeker wel vette nummers. Wolf, Jamba en Answer zijn fijn. Het laatste nummer doet mij denken aan N*E*R*D (Tylers grote helden). Beste nummers zijn Cowboy en ook zeker wel Tamala, Tyler gaat heerlijk op dat nummer!

Wat is dit een fijn album zeg. Wekenlang heeft Tyler zichzelf de grond in gepraat om alle verwachtingen zo laag mogelijk te houden, toch verwachtte ik veel. En hij heeft het allemaal waargemaakt.

Na de intro begint het album met Jamba. Even wennen aan de beat was het wel voor mij, met de lage techno-achtige synths en de schreeuwende vrouw op de achtergrond, maar Tyler's flow is uitstekend en met name de instrumentale hook is goed. Je kunt er haast niet stil op zitten.

Daarna volgt Cowboy. Dit is voor mij al een van de favorieten. Een duistere beat die terug doet denken aan Bastard. Toch komt hier het voor het eerst het grote verschil boven met dat album. Na het eerste verse, dat alleen een drumbeat en een dreigende bas heeft, komen er vrolijke piano akkoorden samen met hoge synths naar boven. Ook zijn stemgeluid gaat iets omhoog. De hook komt in, "I am the cowboy on my trip", heerlijk.

Tyler heeft voor dit album zijn best gedaan om verschillende geluiden, en met name verschillende stemgeluiden uit zichzelf te halen. Dat laat hij zijn op "Awkward." Toen ik het voor het eerst hoorde, deed zijn stem inderdaad wat onwennig aan. Diep, met een microfoonachtig geluid eroverheen. Lekker sloom nummer, kabbelt lekker voort.

Dan komt de single Domo23, die ik ondertussen toch wat teveel gehoord heb. Zoals Tyler zelf al eens gezegd heeft over zijn muziek "sometimes I feel like jumping around, sometimes I wanna sit down." Dit is er duidelijk één van optie 1. Snelle beat, snelle flow, maar de hook is ronduit slecht. Dat het "fuck that, Golf Wang" live zal werken, daar ben ik zeker van, maar mooi of knap vind ik het niet.

Answer is het eerste nummer met een tekst waar ik echt even voor ging zitten. De teksten gaan ergens over, daarom flowt hij langzamer. Hij vertelt over zijn relatie met z'n vader, die er nooit is geweest. Toch hoopt hij dat zijn vader de telefoon opneemt als hij zou bellen. Fantastische beat achter de verses, een soort van distorted gitaargeluid. Waar bij Domo23 de hook niet echt inspirerend aandeed, doet Tyler hier zijn best om wat melodie uit zijn duistere stem te halen, en dat lukt prima. Aangevuld met wat zinnetjes van een R&B zangeres, is dit ook weer een fantastisch nummer, met name door de lyrics.

Slater, het nummer dat volgt, pakt mij nog niet heel erg, maar zal wel gaan groeien, met name door het enorm fijne stuk van Frank Ocean, wat later in het nummer. Je zou wensen dat hij eerder kwam. De beat pakt me hier voor het eerst niet, maar ja, gewoon blijven luisteren, hierna komt 48..

Wat een nummer is dat zeg, lekkere snelle beat met alweer leuke pianoriedeltjes op de achtergrond. Ook weer een ander synth-geluid, het doet een beetje aan als een accordeon in mijn horen. De hook is hier echt het hoogtepunt, zo catchy als maar kan, alweer met de geweldige stem van Frankie. Tyler's diepe stem past hier heerlijk bij de vrolijke beat.

In Colossus komt Tyler's stem centraal te staan. Weinig instrumentatie, maar wel een fantastische flow, en een grappige tekst over zijn fans.

Dan komt het nummer PartyIsntOver/Campfire/Bimmer. Eerstgenoemde heeft een heerlijke laid-back sfeer. Genoeg instrumentatie, leuk slagwerk. Dan komt Campfire, gaat hij nou nog slomer? Je verliest jezelf in de dromerige sfeer, door de dubbele vocals van Tyler, en de minimalistische beat. Dan komt er ook nog eens een kinderkoor, die je in slap sust, geweldig.
Dan Bimmer, het tempo gaat weer iets omhoog, dan toch weer Frank's stem, met laidback synths. De formule blijft werken, want Tyler blijft agressief flowen, en ook hier heeft hij weer een goeie hook, beter dan ooit tevoren naar mijn mening.

Daarna komt IFHY, waarvan de video trouwens vandaag is uitgebracht. Leuk nummer, Tyler samen met z'n idool Pharell. Toch is dit nummer voor mij minder door de technogeluiden in de hook. Dat is gewoon niet mijn ding, en klinkt ook niet erg lekker vind ik.

Daarna komt toch weer een meesterwerkje, Pigs. Terug naar het begin, Bastard. De beat bestaat uit, dikke drums, politiegeluiden, en begravenisachtige orgelgeluidjes. Tel daarbij een uiterst donkere stem van Tyler op, die erg dichtbij klinkt. Dan de agressieve hook, over de "Odd Future Hooligans." Deze donkere track is een fijne afwisseling op de jazzy beats die we tot nu toe hebben gehoord.

Bij Parking Lot vind ik vooral Tyler's flow en verse erbovenuit steken. Beat is prima, alleen Casey Veggies en Mike G doen me weinig, moet ik zeggen. Toch is de instrumentatie uitstekend, en blijft ook deze track hierdoor overeind.

Dan komt een volgend hoogtepuntje, Rusty. Tyler, Domo, en Earl, de drie beste MC's van OF, samen op één track. Dat belooft veel goeds, en dat is ook zo. Lekkere droge drums op de achtergrond, en vooral Tyler's flow is hier op z'n allerbest. Heerlijk snel, en tot in perfectie uitgevoerd. Als Earl ook nog eens een verse heeft, die ik tot nu toe wel miste op dit album, kan het voor mij niet meer stuk. Gewoon een textbook hiphop track, zouden ze in de US zeggen.

Trashwang, ik kan me voorstellen dat je even fronst als je dit hoort. Het is vergelijkbaar met Bitch Suck Dick van Goblin, een zogenaamde hype-song met al zijn vrienden die helemaal geen MC's zijn. Denk aan de skater Nakel Smith. Toch vind ik het buitengewoon vermakelijk omdat de fun ervanaf spat. Als je voor goede hip-hop gaat, skippen.

Al zijn jazzy beats en akkoorden laat hij vervolgens nog even los op Treehome95. Dit is in feite gewoon kamerjazz, lounge, hoe je het wil noemen. Zo relaxed, en vooral de vocals zijn weer lekker dromerig.

Dan gaan alle remmen weer eens los op Tamale, weer zo'n track waar Tyler niet op stli wil zitten, maar op wil springen. Irritante hook vind ik, een wat raar gegil. Toch past het. En dat is wat Tyler het hele album al doet. Sommige dingen lijken niet te passen, maar door de uitstekende productie krijg je na een aantal luisterbeurten het idee dat het allemaal de bedoeling is geweest.

Vervolgens weer een hoogtepuntje, de afsluiter Lone. Hierbij draait het weer om de tekst, die hij geschreven heeft voor zijn overleden oma. Tyler laat zijn volwassenheid zien.

Tyler heeft voor mij met dit album de ruwe randjes van Goblin van zich afgeschud, daar waar de productie soms nergens heen ging, met teveel nietszeggende nummers. Nu heeft hij dat gecompenseerd met heerlijke laidback, jazzy instrumentatie. Ook weet hij goed de momenten te vinden om wel de duistere kanten van zijn stem en zijn teksten op deze plaat te brengen. De flow is over het algemeen goed doordacht, en sluiten meestal naadloos aan op de beats. Over de teksten kan ik nog niet teveel zeggen, aangezien ik er nog niet heel erg op heb gelet.

Als je van hip-hop houdt met jazz invloeden en nummers die lekker sloom aandoen, maar toch uitgevoerd worden door een rasechte rapper, twijfel niet langer en luister dit album.

4.5*

Tof album, beter dan Goblin.
Nog een aantal keer beluisteren, misschien dat hij nog groeit.

Tyler, The Creator, een rapper-achtige cult popster. Een controversieel staaltje hiphop, sociaal geaccepteerd om te rappen over 'bitches, money en héél veel dick-sucking', het moet wel goed verpakt zijn. Tyler spuugt er dus gewoon wat semi-intelligente beledigingen tussen, slim.

Na 6 jaar actief zijn heeft Tyler zijn eigen hiphop groepje, TV show op Adult Swim, kledinglijn, white Tumblr teen fanbase, een optreden op Pukkelpop en Werchter, en natuurlijk 3 full-length albums. En, het mag wel gezegd worden. Er zit vrij veel humor in, kritiek (zelfs tegenover eigen fans), goede lines, de beats blijven hetzelfde als op Goblin, synth pads op laag-getunede drums van hoge bpm VS. iets 'chillere' beats met van die 'dreamy melodietjes' en gospels, zangpartijtjes alsof het een karaoke bar zou zijn. Niet echt veel verandering dus, of wel? Afgaand op de eerste indruk bevalt het me beter als Goblin, maar vooral door de vrij oppervlakkige veranderingen. De productie lijkt interessanter, iets meer details, waardoor de houdbaarheidsdatum sowieso wel beter gaat meevallen dan zijn vorige album. Tyler rapt ook gewoon fijner, geen idee wat het is. Met meer gevoel, overtuiging, zekerheid. Het klinkt gewoon weer 'tof'. Opvallend ook weer hoe veel meer er geëxperimenteerd werd op dit album, talkin' Trashwang (super nummer!), Tamale (Brrrazil 2014), Pigs (met de politie-sirene die constant op de achtergrond loopt, zonder te irriteren, o.a Tyler die zingt, zijn stem experimentjes uitvoert hier, samples), het ligt inderdaad vooral bij de productie. En het doet Tyler goed.

Het blijft wel te hard op Goblin lijken, een beetje een soort Goblin Part. 2, bigger and better, en longer. Want het duurt ook te lang, en er zijn vrij veel opvullers te vinden op het album. Jammer, want 18 nummers is voor mij te veel van het goede. Zeker 3 tot 5 nummers konden met gemak weggelaten worden zonder niveau te verliezen. 1 uur en 10 minuten is lastig te doen in mijn ogen. De skits zijn gewoonlijk wel weer grappig, de samples beter, maar verder, gewoon het zoveelste Odd Future album, het enige verschil is dat Odd Future het Louvre is, en Tyler de Mona Lisa.

Kortom, Tyler The Creator is en blijft ook een leuk concept. En hij komt er nog gerust een tweede keer mee weg, maar voor mij mag het hierna wel wat anders gaan worden, al is die kans zo goed als nihil.

dit is een groeier voor mij, lekker album.. tyler gaat hard, vooral op rusty.

Ik ga het eens luisteren, pff dat ik nou net uit moest gaan op de avond dat dit album lekt :O

In het oog springende 'dick-sucking' op de voorpagina. Dat we dat nog mochten meemaken.

Wow, heb nog nooit een Tyler album in 1x kunnen afluisteren. Dat is hier niet langer van toepassing. Ijzersterk begin van Jamba tot aan 48, waarna Colossus komt die ik ietsjes minder vind dan de andere tracks maar alsnog erg goed. Vervolgens Parking Lot, Pigs en met name Rusty die ik geweldig vind en dan naar het einde toe wat mindere tracks als Treehome95 en Tamale.

Overall heb ik al enorm genoten en ben ik blij verrast met het resultaat, ik hou het op een 4.0 voorlopig.

Mijn grote favorieten zijn: IFHY, Jamba, Cowboy en Pigs. Answer als goede vijfde

Laetitia Sadier

Net weer afgespeeld en zoals Holla ook zegt, eerder was een heel album een taaie zit, maar nu is het veel gemakkelijker de plaat af te luisteren.

Trashwang had hij er wel af mogen laten.

Waarom? Vind het juist een vet nummer. Tyler tweet juist trouwens dat het een ironische zet tegenover 'trap-rap-listening kids.' Het klinkt ook vet, met die Odd Future vibe, gunshots, ratelende snares enzo. Het is ironie, wel leuke/goede ironie.

Waarom? Omdat ik het geen tof nummer vind, geen memorabele teksten, geen lekkere beat, het voegt niks toe aan het geheel.
Dat het goede ironie is maakt het voor mij niet beter.

Wat mij betreft een erg zwakke plaat van Tyler. Nergens echt de moeite waard, heb het album met moeite afgeluisterd. Waar Goblin nog een paar erg positieve uitschieters had (yonkers, sandwiches, tron cat) vind ik de nummers op deze plaat erg eentonig. Nergens echt bijzondere beats en de teksten van tyler hebben we ondertussen ook wel gehoord.
Jammer. Hopen dat de plaat van Earl die binnenkort uitkomt toch meer brengt.

Dus je vind bv. Tamale, Answer of Parking Lot wel memorabele teksten hebben? Of toevoegen aan het geheel? Lol.

Voorlopig enkel Treehome95 waarvan ik het minst gek ben, het groeit erg goed. IFHY vond ik eerst maar vreemd maar toch 1 van de beste tracks op dit album.

@hond racisme

Ja, zeer zeker.

ik zal het toch even binnenkort checken, goeie beoordeling en een prachtige 90's cover.

ok

"Here, take a goddamn picture/And tell Spike Lee he's a goddamn nigger"

Wat me vooral verrast is hoe clean deze plaat klinkt. Het klopt wat Tyler volgens mij heeft gezegd: Wolf is een stuk meer hifi dan de vorige twee albums.

Eindelijk een "toffe" plaat van deze man.. Ben benieuwd of er ook vinyl komt en wanneer Earl Sweatshirt nou eens met een album komt.