TesseracT - Altered State (2013)

Of Mind - Nocturne

Ik hoor een behoorlijke vooruitgang ten opzichte van het debuutalbum. Het nummer zit heel goed in elkaar en de zang is ook erg mooi. Ik ben erg benieuwd naar de rest van het album.

Altered State is in ieder geval een stuk beter dan het debuutalbum. Vooral de zang is nu een stuk krachtiger, Ashe O'Hara heeft een groot bereik. De muziek is meer progressieve rock geworden dan metal. Daardoor missen er soms echt krachtige momenten en dat wordt het aan de vlakke kant. De riffs die de band speelt zijn ook niet heel erg gevarieerd. Goed album, waarschijnlijk wordt het een beoordeling van 3,5 ster.

Met een nieuwe zanger in de gelederen vaart deze engelse metalband hier op het tweede album ook een nieuwe koers. Het geluid is, mede door de zang, meer verschoven richting progressieve metal. De gitaren hakken wat minder stevig en er zijn weinig echt woeste passages. De sfeer is in algemene zin meer 'zweverig' geworden, kun je wel zeggen. Dat betekent niet dat het album slecht is, zeker niet, maar ik vind het debuut One uit 2011 wel een stuk sterker. Echt pakkende songs ontbreken hier; het geheel voelt aan als één lange track. Productioneel dik in orde en er valt veel te genieten, vooral zang en gitaarwerk zijn uitstekend, maar er mist toch iets.

Ik ben positief verrast. Alsof ik naar een opgefokt neefje van Fates Warning zit te luisteren. Ondanks de drukke loopjes zit het boordevol melancholie. Goede stem ook trouwens.

Ik ben onder de indruk. Ik kende voor vorige week helemaal niks van TesseracT, maar Of Mind - Nocturne (op hun Soundcloud) heeft me zeer aangenaam verrast. Ik kan ook niet vergelijken met hun debuut. Maar beter eens doen, want 't is met een andere zanger? Doet me sterk denken aan een kruising van Karnivool en Anathema, twee van mijn favoriete bands. Nu begrijp ik waarom ze de de PROG Award van beste nieuwkomer gewonnen hebben in 2012. Melancholisch, best hoge zang, gedragen door diepe gitaren en complexe, maar toch zo organische composities - helemaal m'n ding.

Edit: Singularity ook al eerder gehoord als een radio edit op de Soundcloud van het label en dat klonk ook bijzonder hemels. Wat een verademing, deze band. Die saxofoon in Of Reality - Calabi-Yau, het kortste lied van dit album, maakt het volledig af.

Liefhebbers van deze band moeten vooral ook dit eens checken. Boil - aXiom (2013)

Ik ben er redelijk kapot van.

Waardeloos album.

Heb constant het idee dat er een nummer op repeat staat. Niet eens een goed nummer. Heel vlak allemaal. Geen dynamiek. Jammer, want het debuut beloofde veel goeds.

Dit album moet je geconcentreerd luisteren op je koptelefoon want anders mis je zoveel moois. Heb het geprobeerd te luisteren met 2 rondrennende kinderen om mij heen maar dat was niet te doen.
Voorprogramma van Karnivool in Engeland tijdens komende tour, zou dat hier ook wel willen zien.
Een 4 voor mij!!

Bij toeval deed ik dat en dan komt deze plaat inderdaad nóg beter tot zijn recht! Wat een lekker zeg, gelukkig pik ik dit voor het einde van het jaar nog even mee.

Gooi een beetje Rush, Dream Theater, Riverside in een blender met een snufje Tool en Fates Warning en je hebt een heerlijk recept voor de kerstdagen in de vorm van het mij volledig onbekende TesseracT. Liefhebbers van boven genoemde bands kunnen direct toehappen in dit jaarlijst materiaal van deze geweldige band!

Wat beelden vanuit de studio. Een live versie van het Of Matter drieluik.

Ik snap de kritiek dat van mensen die zeggen dat ze het gevoel hebben dat ze de hele tijd naar hetzelfde nummer aan het luisteren zijn, maar dan we een heel goed nummer. Hoogtepunt voor mij is Retrospect, het beste album van 2013.

Ik wil toch even een aparte reactie plaatsen voor Calabi-Yau: volledig uit het niets na een halfuur strakke ritmes en stug gitaarwerk opeens die heerlijke saxofoonsolo. Dergelijke verrassingen zijn bij mij altijd welkom.

TesseracT zet hier best een fijne sound neer, maar eerlijk gezegd beleef ik er toch weinig aan. Voor mij zijn de songs onderling te gemakkelijk inwisselbaar. Het zijn iedere keer weer die hoge zang en die djent achtige baslijnen die de songs domineren en zo halverwege heb ik het dan wel gehoord. Ik beleef dan bijvoorbeeld veel meer aan Ghost Mile, de recente CD van Voyager. Qua sound ligt dat niet ver weg van Altered State, maar hun songs vind ik duidelijk fijner.

Altered State is het enige album van TesseracT waar ik echt van kan genieten. Het album staat al tijden in mijn Top 10 en elke keer als ik hem opzet weet ik weer waarom. Alles klopt aan Altered State. Ondanks dat de muziek soms alle kanten opgaat is het misschien wel het meest cohesieve album dat ik ken. De nummers zijn perfect met elkaar samengesmolten en alles hoort bij elkaar. Het voelt inderdaad aan als één lang nummer. Als ik zou willen kan ik Altered State in mijn hoofd van begin tot eind afspelen, maar de afzonderlijke nummers blijven lastig uit elkaar te houden. Favorieten heb ik dan ook niet, het is één lange trip. Het enige nummer dat overigens wél makkelijk van de rest te onderscheiden is (na een enkele luisterbeurt al), is het laatste deel van Of Energy - Calabi Yau, met de plotselinge saxofoonuitbarsting. Geweldig en onverwacht, en maakt daardoor des te meer indruk. Epische muziek.

De opvolger van One verveelt letterlijk geen enkele seconde en duurt ook precies lang genoeg. De drums zijn over het gehele album superintens, net als het gitaarwerk trouwens. En dan hebben we het nog niet eens over de buitenaardse zang van Ashe O'Hara gehad, want misschien is dat wel de échte reden dat Altered State mijn favoriete TesseracT is. Er wordt erg veel gezongen maar met veel afwisseling en vooral in de crescendo's is het echt smullen wat mij betreft. Perfect. Eigenlijk is alles aan Altered State perfect. De productie bijvoorbeeld vind ik ook perfect; lekker strak, kristalhelder en vol diepte. En zal ik tot slot dan de basgitarist ook nog maar een compliment geven, want zonder hem is Altered State niet Altered State. Een waar meesterwerk.

True, dit is hun opus magnum.

Vandaag weer eens opgezet, wat een geweldig album blijft dit toch. Het andere werk van Tesseract haalt de muziekspeler zelden maar deze is een blijver.