Children of Bodom - Halo of Blood (2013)

Altijd leuk deze band. Eens zien of dit iets wordt. Transference staat al op youtube.

Altijd degelijk - dat wel ja. Maar ik moet bekennen dat ik ze al niet meer echt boeiend vind sinds 'Hate Crew Deathroll'. Heb wel alle cd's in de kast maar het latere werk gaat altijd het ene oor in, het andere weer uit. Ben benieuwd of ze met deze weer erin slagen mijn interesse te wekken en vast te houden.

Heb net de videoclip van "Transference" bekeken/beluisterd. Hopelijk zijn de andere tracks op dit album van hetzelfde niveau zodat ik de wrange nasmaak van "Relentless Reckless Forever" kan doorspoelen.

Uitstekend album van Children Of Bodom, verrassend genoeg het meeste in lijn met de eerste drie, vier platen.

De titeltrack staat met zijn sterke blastbeats ook online.

Ik heb deze band niet zo hoog zitten, de stijl is me net iets te belegen, maar ik moet zeggen dat ik de albums die ik ken toch best oké vind. Ook dit nieuwe album is goed te pruimen. De doorgaans uptempo metal klinkt lekker en is mooi vol geproduceerd. Zodra het tempo omlaag gaat wordt één en ander snel minder interessant, maar overwegend zit de voet gelukkig stevig op het gaspedaal. Waarom de band overigens steeds op de proppen blijft komen met flauwe covers van reeds flauwe rocksongs is me een raadsel. Hier staan er ook weer een paar op als bonustracks. Skippen dus.

Volgens mij speelt Jeff Waters de solo op een van die bonustracks. Als wederdienst voor Laiho's bijdrage aan het Annihilator-album Metal.

Dit gaven de heren als antwoord toen ik ze vroeg waarom ze toch steeds flauwe songs coveren. En met Cruel Summer moet Crazy Nights zijn, denk ik.

Laiho: „Ik ben niet geïnteresseerd in het coveren van metalsongs want uiteindelijk klinken die meestal hetzelfde, met als verschil dat het origineel beter blijft. Het coveren van jaren tachtig popsongs is daarentegen een uitdaging. Dat er mensen zijn die dat niet cool vinden zal me aan mijn reet roesten. De inzet is niet serieus, maar juist daarom is het erg gezellig werken aan zo’n cover. Uiteindelijk wil ik echter wel dat de song als een huis staat. Ik vind het leuk en interessant om er een harde sound omheen te breien. Mensen die het origineel niet kennen, wat in het geval van Banarama niet vreemd is, moeten met onze versies nog steeds een goede song hebben. Jeff Waters van Annihilator verzorgt overigens de solo op „Cruel Summer”.”

Blacksmith: „Daar ben ik dan erg benieuwd naar, want ik heb het resultaat zelf nog niet gehoord. Maar het is wél Waters, dus dat zal wel goed zitten, die gaat waarschijnlijk als een waanzinnige tekeer. Zoals Alexi al aangaf zijn de covers een goede manier om de zinnen te verzetten. Dat vind ik zelf heel tof, want we werken heel intens aan ons eigen materiaal. Daar zit altijd een soort spanning op, noem het gezonde stress. Maar om daarna een cover te doen, en in het bijzonder iets van buiten de rockwereld, is een welkome afwisseling. We ontspannen onszelf er een beetje mee. Het voelt als een tekenplaat opnieuw kleuren: een beetje aankloten, wat experimenteren, flink buiten de lijnen kladderen en het uiteindelijk trots aan de muur hangen. Ze trekken de wenkbrauwen maar op hoor, als je zo nodig de serieuze metalhead moet uithangen, dan zet je de plaat toch lekker af?”

Children of Bodom is terug! Zijn ze ooit weggeweest? Eigenlijk niet, maar velen zouden willen zeggen dat ze na Hate Crew Deathroll toch een enorme inzinking gehad hebben. Nu Alexi Laiho, virtuoos sinds 1996 en schrijver van alle muziek, weer helemaal nuchter is gaat de kwaliteit van de muziek meteen omhoog! Halo of Blood grijpt terug naar het geluid van weleer, maar ook naar de kwaliteit die doorgaans hoog is. Het gaspedaal wordt flink ingedrukt en de riffs en thema's die in je hoofd blijven plakken vliegen je om de oren. Ook klinkt het nu ook echt weer kwaadaardig in plaats van melig, wat op de vorige plaat nog weleens gebeurde. Laiho's stem klinkt hier ook weer lekker pitchy en wat minder blaffend. De gitaarsolo's van Latvala en Laiho, de toetsensolo's van Warman... alles klopt weer! Welkom terug, Children of Bodom, welkom terug.

Een overwegend lekker vlot album en met vlagen ook heerlijk melodieus.