Children of Bodom - Halo of Blood (2013)

Ik heb deze band niet zo hoog zitten, de stijl is me net iets te belegen, maar ik moet zeggen dat ik de albums die ik ken toch best oké vind. Ook dit nieuwe album is goed te pruimen. De doorgaans uptempo metal klinkt lekker en is mooi vol geproduceerd. Zodra het tempo omlaag gaat wordt één en ander snel minder interessant, maar overwegend zit de voet gelukkig stevig op het gaspedaal. Waarom de band overigens steeds op de proppen blijft komen met flauwe covers van reeds flauwe rocksongs is me een raadsel. Hier staan er ook weer een paar op als bonustracks. Skippen dus.

Children of Bodom is terug! Zijn ze ooit weggeweest? Eigenlijk niet, maar velen zouden willen zeggen dat ze na Hate Crew Deathroll toch een enorme inzinking gehad hebben. Nu Alexi Laiho, virtuoos sinds 1996 en schrijver van alle muziek, weer helemaal nuchter is gaat de kwaliteit van de muziek meteen omhoog! Halo of Blood grijpt terug naar het geluid van weleer, maar ook naar de kwaliteit die doorgaans hoog is. Het gaspedaal wordt flink ingedrukt en de riffs en thema's die in je hoofd blijven plakken vliegen je om de oren. Ook klinkt het nu ook echt weer kwaadaardig in plaats van melig, wat op de vorige plaat nog weleens gebeurde. Laiho's stem klinkt hier ook weer lekker pitchy en wat minder blaffend. De gitaarsolo's van Latvala en Laiho, de toetsensolo's van Warman... alles klopt weer! Welkom terug, Children of Bodom, welkom terug.