NEU! - NEU! '75 (1975)

Wat een ingredienten bevat dit album. Moest dit wel even langzaam op me in laten werken, maar wat een fantastisch album dit! Mijn kennismaking met Neu! E-Musik is ongelooflijk opzwepend, tot dusver favoriet.

Soms is avant-garde erg fijn om te luisteren

4,5*

Heh.

Nu is dit geen muziek waar ik mij echt aan kan storen. Een grijns vanwege de knulligheid onderdrukken bleek jammer genoeg veel moeilijker. Dodelijk saai en erg simpel allemaal. Vond dit ook veeleer liftmuziek dan avant-garde.

Af en toe kreeg ik de indruk dat dit ook nog redelijk serieus bedoeld was. Had ik best wat moeite mee. Eén ding is voor mij in ieder geval wel duidelijk, die "!" is uiterst misleidend.

1*

In vele publicatie heb ik gelezen dat bands als Ultravox en Orchestral Manouevres in the Dark hun inspiratie haalde uit de muziek van Kraftwerk en Neu! Zodra ik de eerste tonen hoor van Isi komt bij mij gelijk de gedachte op, dit is de basis waaruit later Astradyne van Ultravox is uitgegroeit. Zo'n track die heerlijk ontspannen overkomt en die je langzaam optilt naar een andere wereld. Seeland is een fijne ontspannen compositie toch doet het ritme me al aan een soort eerste incarnatie van Vienna denken. Leb' Wohl begint haast klassiek en ademt een sfeer uit van alleen in een kroeg te zijn achtergelaten, waar het lijkt wel of er nog een kraan drupt en de avond als een desolate film voorbij trekt. Het doet wat denken aan My Sex van Ultravox.

Hero roept vanaf het begin al een sfeer op van bevrijding. Gooi al je frustraties er uit. Het gaat voor mijn gevoel al aardig richting de punk. Het noopt mij althans tot raar doen. Qua sfeer zou het op het album Ha! Ha! Ha! van Ultravox passen. E-Musik is een prettig stuk instrumentale muziek en als ik zo na de drumloopjes luister hoor ik waar Warren Cann de mostert vandaan haalde. Verder doet het mij een beetje denken aan Ashra. Het einde ervan is erg mooi met sferische klanken. After Eight is opnieuw zo'n track van gooi al je frustraties er maar uit. Het houdt het midden tussen rock en de latere punk, waardoor het best op het album Ha! Ha! Ha! van Ultravox had kunnen staan.

Door al het vergelijken vliegt het album aan me voorbij en kom tot de conclusie dat de sound van Neu! best aan de basis heeft kunnen staan aan de latere ontwikkelingen in de popmuziek. In de dikke 40 minuten heb ik zaken gehoord die me deden denken aan rock, punk tot iets waar Ultravox in den beginne hun muzikale ideeën vandaan haalde. Mede hierdoor een album met enige historische waarde.

In 1975 was ik 7 jaar oud. Vol van wat er allemaal komen zou... de nieuwe wereld! Dat zit in deze prachtige muziek, die je niet los kunt zien van zijn tijd maar die zo onmiskenbaar van grote invloed is op vrijwel alle popmuziek daarna. Muziek is altijd een kwestie van smaak, maar waarom hier 1 ster voor geven, tja...