The Babys - The Very Best Album Ever (2002)

Eindelijk een verzamelaar dat naast (2) en (3) eindelijk ook eens Piece of the Action bevat, een dijk van een song, het album begint er dan ook mee.

Voor de rest is de muziek van deze band eerder middelmatig, maar het is maar de mening van één man natuurlijk...

***

Is dit echt the very best album ever?

Ja, Toon1, soms kunnen platenfirma's grondig overdrijven, er kan maar één plaat de beste zijn, en dat is ongetwijfeld die van Vader Abraham met de Smurfen, toch ?

Als je een echt goed album van The Babys wilt horen, luister dan naar "Broken Heart" en/of "Head First". Op deze twee albums hoor je m.i. The Babys op hun very best .

Mis hier The golden mile, Dying man, I was one, white lghtning dus the best?

Heb ik denk ik toch een betere the best van ze.

De eerste drie nummers zijn toch prachtsongs en absolute klassiekers van deze Amerikaanse band die slechts korte tijd heeft bestaan. De overige nummers zijn wat minder, hun rock vind ik ook wat stereotiep klinken, al heeft John Waite wel een prachtige stem. Het laatste overigens prima nummer is een solosingle van hem.

The Babys een Amerikaanse band? . Net zo Amerikaans als de stiff upper lip, fish & chips en toast met marmelade? Engelse band dus.

Ik heb inmiddels opgezocht en het is inderdaad een Engelse band (meer bepaald uit Londen), al klonken ze wel Amerikaans. Misschien de reden waarom ze in Groot-Brittannië niet serieus werden genomen (toen was punk en new wave daar in), terwijl ze in de VS wel zeer succesvol waren. Trouwens, is John Waite nog actief?

Yip, als soloartiest.

Inderdaad, er verschijnen nog solo-albums van hem, maar hij krijgt geen aandacht meer van de pers.

Ik had vroeger een 'Anthology' van The Babys op musicassette waar 'Piece of the action'. Veel later heb ik die goedkope Disky-uitgave gekocht, waar dit mooie nummer dus niet op stond.
Ik zie dat hier bijna alles op staat dat ik nodig heb.
Op vinyl heb ik alleen 'Head first' met die prachtige laatste song 'California'.

Beloftevolle band , maar bestond uiteindelijk te kort om te spreken over een memorabele staat van dienst in de boeken van de pop/rock geschiedenis .
Het zijn met name de hitjes Isn't It Time (1977) Piece Of The Action (1978) en Every Time I Think Of You (1979 ) die vooral nog in de herinnering rondzweven . Drie nummers in een romantische midtempo sfeer . De albums die de baby's maakten lijken zo goed als vergeten .
De overige nummers , even afgezien van het afsluitende Missing You , wat een solohit was voor zanger John Waite , zijn albumtracks .
Deze blinken niet echt uit in grootse creativiteit , maar wel degelijk
op Amerikaanse leest rockt en die Wait blijft een geweldige zanger natuurlijk . Niets mis met deze compilatie , al is het niet iets wat ik vaak draai .

Ik overweeg toch ook de eerste twee, drie albums van de Babys aan te schaffen.

Ik heb dat nooit gedaan, ondanks onmiskenbare kwaliteiten van de uitgebrachte singles Isn't it time, Piece of the action en Everytime I think of you.

I'm falling wil ik daar dan ook nog graag onder laten vallen, ook al kwam de plaat niet verder dan de tip-lijsten.

De Babys zijn eigenlijk op hun best in de wat softere nummers die dan, al dan niet orkestraal, uiteindelijk uitgroeien tot een stevigere rocksong.

Op deze The Very best of staan ook nummers die direct wat steviger zijn (Midnight rendez vous, Money) en daar vind ik dan minder aan, ze zijn minder spannend. Zanger John Waite is ook beter, in die romantische nummers die wat aanzwellen.

En ik heb zo het idee, dat dit soort nummers eerder zijn terug te vinden op de eerste drie cd's van de band dan later.

The Babys hadden op zich veel potentieel, wat werd uitgebracht werd in de eerste periode (eind 77 tot halverwege 79) allemaal wel een hit. Later ging het snel bergafwaarts en hield de band er mee op, bij gebrek aan succes.

Maar het aanschaffen van die eerste drie cd's lijken mij wel een aardig project om op te starten.

Het zijn vooral de 2de en 3de CD die zeer de moeite waard zijn.
Dus "Broken Heart" en "Head First".
Dat komt vooral door topproducer Ron Nevison die beidde albums geproduceerd heeft en er af en toe een heus orkest op liet meespelen.
Misschien niet geheel toevallig zijn daar ook de hits op te vinden.
De albums klinken heel "warm" en ook achtergrondzangeressen zijn erop te horen dus veel toeters en bellen.

Het eerste album staat met "Broken Heart" op 1 CD, hu debuut is op zich niet onaardig maar een klasse minder als hun 2de en 3de album.
Mocht je beidde albums goed bevallen dan kan je ook van UFO "Lights Out" en "Obsessions" aanschaffen (in diezelfde periode gemaakt) daar doet Ron Nevison dezelfde truc met hetzelfde orkest maar de muziek is natuurlijk veel heavier van UFO.

Van the Babys zijn het 4de en 5de album ook wel de moeite waard maar klinken veel meer basic en kaal, de nummers zijn wel goed maar het bombastische is er dan wel af.

Ik heb deze verzamelaar ooit eens gekocht omdat ik Broken Heart nooit als CD kon vinden. Deze heb ik nog op vinyl maar daarvan is de geluidskwaliteit niet best. Op zich biedt deze verzamelaar een mooie staalkaart van het oeuvre van The Babys. Alle hits staan erop en nog een aantal prima albumtracks (maar toch ook wel een aantal mindere nummers). Maar iedere keer als ik deze verzamel CD draai heb ik eigenlijk zin om Broken Heart op te gaan zetten omdat ik allerlei nummers mis (Wrong or Right bijvoorbeeld) en ook de originele volgorde van de tracks eigenlijk altijd weer in mijn hoofd heb.
Zo gauw ik een keer tegen Broken Heart aanloop gaat deze verzamelaar weer de deur uit.

Je kunt, met de extra nummers op deze verzamelaar, ook nog redeneren dat het bezit van het ene album een ander niet hoeft uit te sluiten.....