Dan Fogelberg - The Innocent Age (1981)

Deze schijf hoort in mijn persoonlijke top 10, ik vind het heerlijke plaat die reglmatig of op de draaitafel ofin de cd lade ligt.

Ik heb er goede dingen over gelezen. Werd geloof ik geen heel succesvol verhaal.
Wordt als een ondergewaardeerd album gezien.
Leader Of The Band is een pareltje.
De rest ken ik (nog) niet.

Idd is niet erg succesvol geweest, LotB is een van de vele pareltjes die er op staan, Nexus, Sand and the foam, run for the roses zijn ook heel mooi, only the heart may know is een lief duetje met Emmylou Harris.

Maar Dan is sowieso een wat ondergewardeerde artiest, als er in Ned. een plaat van hem op de radio is, is het meestal Longer van de plaat Phoenix(1979), ook een lief liedje maar mi heeft Dan er mooiere en betere gemaakt.

Mooi dubbelalbum van de helaas veel te jong overleden Dan Fogelberg. Vooral het laatste deel van The Innocent Age met de nummers The Reach, Empty Cages en Ghosts vind ik erg sterk.

Een absoluut meesterwerk van Dan Fogelberg. Bij ons hier in de lage landen minder succesvol maar in de USA was dit dubbelalbum met enkele top 10 singles toch wel een kaskraker

Na al die jaren nog altijd een heerlijk album!

Meer dan een uur countryrockmuziek van zeer hoog niveau, (bijna) gelijk aan Netherlands. Zo jammer, dat Dan hier zo onbekend is gebleven. Groots muzikant!

Klasse plaat dit, met het schitterende Same old lang syne, een prachtige song over een oude jeugdliefde. Zwaar ondergewaardeerd artiest deze Fogelberg , zijn beste werk behoort echt tot het grote boek der popmuziek.

Ben fan van deze veel te vroeg overleden Dan Fogelberg. Heeft een aantal fantastische albums gemaakt, maar deze is wel voor mij de allerbeste. Prachtige luister liedjes met als hoogtepunten The Reach en Ghosts
Voor liefhebbers van country rock een aanrader

Zo af en toe heb ik weer eens een Dan Fogelberg-periode. En hoewel ik hem heb leren kennen met Souvenirs, merk ik dat ik toch het snelst grijp naar The Innocent Age. En dat ik dan nooit teleurgesteld word.

Een heel fijn album dat uitstekend de tand des tijds weet te doorstaan.

Wederom een opgedoken parel. Fogelberg kende ik al wel, maar had me nooit zo in hem verdiept. Er slingerde hier ergens een greatest hits rond en dat was het dan wel. Bij tijd en wijle zette ik die nog weleens op, en wat ik hoorde vond ik prettig , maar soms ook wat zoet. Met het klimmen der jaren en het verliezen van de haren , toch op een andere manier gaan luisteren blijkbaar. Dit is een prachtig album , met hele prettige muzikale ondersteuning van een paar groten uit de welbekende scène. Glenn Frey, Richie Furay en Emmylou Harris doen hun ding en dragen bij aan een meer dan uitstekend album, met mooie kleine liedjes . Ook de inkleuring van de muziek is in handen van prima krachten , als een Russ Kunkel en en Michael Brecker. Een meer dan prettig in het gehoor liggende plaat. Zo met het zonnetje in de serre en lekker drankje zeg ik laat dat voorjaar maar komen. 5 sterren.