Pretty Maids - Red, Hot and Heavy (1984)

Heerlijke plaat dit, vroeger grijsgedraaid. "Back to Back" en "Red, hot and Heavy staan nog altijd als een huis.

Na één EP (Pretty Maids uit 1983) mocht deze jonge Deense metalgroep zijn volwaardig debuut afleveren bij het grote CBS dan nog. De hoes was in de tijd een lokkertje, als je dicht genoeg keek kon je een deel zien van een bepaald vrouwelijk lichaamsdeel, zullen we politiek correct zeggen. Ik heb deze op cassette (tapetrading met vrienden destijds).
Na de opener Fortuna Imperatrix Mundi uit de Carmina Burana van Carl Off schiet deze plaat uit zijn startblokken met het lekker snelle Back to Back, voor mij al het eerste hoogtepunt van deze plaat. Het titelnummer Red, Hot and Heavy is een klassieke meezinger, headbanger. Waiting for the Time to Come heeft een commerciëlere inslag, maar vind ik wel mooi klinken, waarschijnlijk de single in opdracht van CBS destijds. De break rond de derde minuut met bijhorende solo is wel heel mooi. Cold Killer vind ik het tweede hoogtepunt op dit album: mooie riffs, solo’s en occasioneel dubbele bassdrums. Battle of Pride wordt een beetje verpest door de chorussen, maar de solo’s zijn opnieuw van prima kwaliteit. Night Danger is opnieuw een snel nummer.
A Place in the Night is opnieuw softer van aard, maar het gitaarwerk is opnieuw om van te smullen. Queen of Dreams is voor mij hoogtepunt nummer drie: goed opgebouwde song met uitmuntende solo’s. Little Darling is een Thin Lizzy cover.
Prima afwisseling tussen snelle, heavy en softere nummers en best een heel leuk album, kwaliteit in plaats van kwantiteit want hij duurt nauwelijks zesendertig minuten. Power Metal zonder de latere excessen.
Is dit een klassieker? Ja en neen, het album is goed genoeg om tot aanschaf over te gaan, maar toch is deze groep niet bekend genoeg van de klassieke status te genieten, ook al omdat de opvolger van beduidend minder allooi was. Lang geleden dat ik nog eens ten volle van deze goede plaat heb mogen genieten, het zal in het vervolg alleszins zo lang niet meer duren voor ik deze nog eens opleg.

Blijft een lekker album en ter vervollediging vermeld ik even dat het laatste nummer Little Darling een Thin Lizzy cover zou moeten zijn, hoewel ik niet onmiddellijk terugvind op welk album dit oorspronkelijk stond.

Little Darling is een single geweest of een b-kantje of iets dergelijks. Staat niet op een "normaal" studio album maar ik heb het wel in de boxset. (Vagabonds, Kings, Warriors, Angels) uit 2006.

Bedankt, Sinner!

Terwijl deze CD zijn rondjes draait waan ik mij weer 18 jaar, vol weemoed naar een tijd die niet meer terugkomt.
De hang naar die obezorgde tijd toen alles nog mogelijk was wint het van het speelplezier, vroeger is een generatie geleden en later is al geweest....
Het maakt mij enigzins neerslachtig, ik ervaar mijn sterfelijkheid wat ik liever niet wil.

De Pretty Maids hadden toendertijd hun 5 minutes of fame (in Hardrockland) en ik kan mij niet herinneren dat ze ooit in Nederland hebben opgetreden.
En dan bedoel ik niet recent, maar destijds toen het er echt om ging.
Wie het weet mag het zeggen, en ik kan het alleen maar eens zijn met de uitstekende bespreking van Sir Spamelot want hij valt tussen klassieker en zeer goede plaat in.

Waitin' for the Time, Cold Killer,A Place in the Night en Queen of Dreams zijn voor mij de hoogtepunten, liever melodie als snel & heavy.

De cirkel is rond, terug naar het heden.

Een zeer lekker debuut van deze Denen! Ik denk dat dit wel gelijk hun beste was (al ken ik lang niet alles van ze moet ik er gelijk bij zeggen). Back to back (later nog verdienstelijk gecoverd door HammerFall) knalt gelijk uit de startblokken, heerlijk! Wat volgt is een mooi, afwisselend geheel met snelle nummers, commerciële rockers en ballads. Tsja, is het een klassieker? Ik denk dat dat net iets teveel eer is maar een topper in het genre is het zeker wat mij betreft!

Ik moet zeggen dat ik al hun platen wel kan waarderen. Soms een beetje vreemd want harde beukers worden afgewisseld met loepzuivere AOR ballads, maar het is altijd kwaliteit. Spooked / Anything worth doing...prima platen!

Toch wel erg simpele heavy metal op dit debuut. Titelnummer is een voobeeld van dit simplisme. Queen of dreams daarentegen . Opvolger Future World vind ik sterker.

Ik heb ze gezien in het voorprogramma van Saxon. Bij naspeuring blijkt dat in 1985 te zijn geweest in de IJsselhal te Zwolle. Een zodanig goed concert overigens van Pretty Maids dat het album tijdenlang een favoriet van me is geweest. Eerlijkheidshalve moet ik dan wel vermelden dat ik de langzame nummers oversloeg.
Nog steeds vind ik Queen of Dreams een memorabel nummer.

Oerdegelijk Heavy Metal/Hard Rock album van de Pretty Maids.
Ronnie Atkins laat al gelijk vanaf het stevige Back to Back horen dat hij een goede zanger is. Ze dwalen soms wat meer af naar de commerciële Rock die in die periode populair was. Dat is bijvoorbeeld op het titelnummer terug te horen en op een nummer als Waitin' for the Time ook.
Ze doen het alleen prima, dus mij hoor je hier eigenlijk niet over klagen. Gewoon een goed debuut.

Nog maar eens opgelegd, waarom niet want het is een goede meestal stevige plaat. De zanger Ronnie Atkins, alias Paul Christensen, kan pittig uit de hoek komen maar ook heel bedeesd. Wat mij bijzonder bevalt, zijn de solo's van de twee gitaristen, ze durven lekker knallen maar met de nodige melodie. Het is een tweespalt, zoals ik ook heb vermeld bij hun debuut EP, die zich ook manifesteert in hun muziek, harde rockers worden afgewisseld met softere nummers. De rockers interesseren mij het meest en er staan een aantal krakers op met Back to Back, Battle of Pride en het heel mooie Queen of Dreams. De groep bestaat nog steeds en ik moet nog alles eens vanaf hun tweede “bestuderen”. Een mens heeft nooit gedaan en mijn vier sterren blijven staan.

heel herkenbaar ik was ook 17/18 in 1984

Hmmm, ietwat neerslachtig en somber commentaar van mij destijds.

Volgens setlist FM hebben ze tot nu toe maar 3x in Nederland opgetreden.
In 1985 een keer als voorprogramma van Saxon en op het Earthquake festival.

In 1987 in Tilburg, de Future World tour.

Vreemd dat ze nooit Paradiso hebben aangedaan...