The Allman Brothers Band - Enlightened Rogues (1979)

Een niet zozeer slechte alswel middelmatige plaat. Crazy love is een flauwe opener, Blind love lijkt daar bijna een kopie van, Need your love so bad is een totaal overbodige versie na de cover van Fleetwood Mac (vooral met die ongepaste mondharmonica) en Try it one more time doet mij alleen maar verlangen naar de intensiteit van de eerste Allman-platen. Eigenlijk springen maar twee nummers er uit: Pegasus swingt en zweeft (hoewel de voorspelbare aanwezigheid van zo'n standaard lange Dickey Betts-instrumental op een ABB-plaat onderhand een beetje plichtmatig begint aan te voelen) en Just ain't easy is een mooie en kwetsbare ballade (met op het einde trouwens een gitaarloopje omhoog dat me doet denken aan de ABB-cover van Can't lose what you never had). De rest is gewoon niet bijzonder genoeg om hier nog vaker naar te grijpen.