Nou vooruit, laten we zeggen dat de "win"-kant vertegenwoordigd wordt door 25 fantastische minuten, dan zetten we drie niet erg belangwekkende maar zeker ook niet slechte nummers daartegenover en verklaren we het vriendelijke Just another love song tot een gelijkspelletje – maar tjonge jonge, wat zijn de drie nummers die die 25 minuten volmaken toch geweldig. High Falls krijgt natuurlijk de meeste aandacht dankzij de ruimtelijke produktie, de lyrische gitaarsolo's, de swingende elektrische piano en het heerlijke drumwerk, maar zelf ga ik vooral elke keer weer voor de bijl bij die opklimmende gitaarloopjes tijdens de refreinregels van het openingsnummer. Het opnameproces mag dan extreem moeizaam zijn geweest en de band mag hier dan met op z'n zachtst gezegd gemengde gevoelens op terugkijken, maar ikzelf hoor hier gewoon een heerlijke plaat met een aantal sublieme hoogtepunten en alle muzikanten bijzonder op dreef.