Judas Priest - Sin After Sin (1977)

Sin After Sin is zonder meer een van de betere Priest-platen. Dit album bevat klassiekers als Sinner en Starbreaker alsmede de geslaagde Joan Baez-cover Diamonds & Rust.

Je vergeet Dissedent Agressor. Dit is inderdaad een van de betere priest platen. Ik vind trouwens de begin periode van priest veel en veel beter dan de latere periode. hier wat het nog N.W.O.B.H.M. later ging het te veel naar de powermetal. Op Ram it Down sloegen ze de plank vreselijk mis, op Painkiller kwam het er overtuigend uit, maar op de platen daarna is de levensduur wel zeer beperkt. Angel.. is goed maar blijft minder hangen als Painkiler, en de plaat heeft als nadeel dat er 17 min troep op staad. Zie mijn berichten aldaar.

Ooit wel eens naar Sad Wings Of Destinty geluisterd, die vind ik sterker dan deze.

Ja, Sad Wings Of Destiny is inderdaad ook erg goed. Ik vind Defenders Of The Faith Priest's beste album, gevolgd door Painkiller en Screaming For Vengeance. Voor de andere albums na Sin After Sin geldt: óf ik ken ze niet (Killing Machine en Point of Entry) óf ze zijn van minder niveau (met name Turbo en Ram It Down). De Owens-albums vond ik op zich nog wel redelijk, maar ze kunnen niet tippen aan het werk met Halford. Van Angel Of Retribution heb ik overigens wel wat losse stukken gehoord, maar nog niet het hele album. Zou ik eigenlijk eens moeten doen.

Angel... is een dijk van een plaay, maar op een of andere manier is de houdbaarheid minder lang, Painkiller draai ik nog geregeld maar Angel staad al weer ver achter in de kast. Persoonlijk vind ik painkiller hun vetste plaat gevolgd door Unleashed in the east. Eigenlijk Bestaad Priests carriere voor mij maar uit een diepte punt en dat is Ram It Down, zelf op Turbo staan nog wel sterke songs, alleen is het allemaal wat meer in een Glamrock jasje getrokken.

de drums zijn van huidig Toto drummer Simon Phillips

Klopt ja, Phillips speelt op Sin After Sin mee. Ik heb 'm laatst nog eens afgespeeld en het is een goed, maar wat onevenwichtig album. Persoonlijke favorieten van mij zijn de songs Sinner en Starbreaker.

Beresterke plaat met meteen ook mijn favoriete Priest nummer : Sinner. Verder eigenlijk geen minpunten. Een plaat die ik van het begin tot het einde kan beluisteren zonder hem af te moeten zetten.

Sin after sin is wel wat minder dan Sad wings fo destiny omdat het niet zo echt enorm opvalt. Maar toch rockt het goed.
Het is zoals al vernoemt veel ‘frisser’ geworden dan het droge Sad wings of destiny maar heeft toch nog altijd iets droogs. Niet de charme van de ballad’s van sad wings of destiny, maar gewoon de stijl, neem nu Sinner. Dat nummer heeft zo gewoon iets, de stem van halford in combinatie met de oud klinkende gitaren en de samenzangmomentjes… prachtig gewoon!
Ook op de andere nummers kent Halford zo z’n hoge uithalen, die mooi gecombineert worden met de muziek en de background vocals.
Het nadeel aan dat soort albums is dat ze, wanneer je ze niet voldoende varieert saai beginnen te worden. En dat heb je hier ook bijna. Het nummer “last rose of summer” is zo’n skipnummer.

Dit gevoel dat je al direct krijgt bij het eerste nummer heb je gedurende heel de plaat. Maar zoals ik al zei ontbreekt de charme. Het enige nummer die die lyricale charme kan invullen is “Diamonds and rust”, maar dat nota bene een cover. Maar dan nog kan het lang niet tippen aan een nummer als “victim of changes” of “the ripper”.


Muziekaal een stuk beter, maar de charme en de zang van sad wings of destiny ontbreekt.
4,0*+ Voor dit goed album.

Beste nummers zijn “Dissident agressor” en “Sinner” (En soms ook “Here comes the tears” en “let us spray”).
Dissident Agrssor zou tevens ook het lievelingsnummer van Tom Araya (Slayer) zijn. (en werd ook gecoverd op south of heaven)

Goeie plaat met wel wat vulsel: de nrs 4,5,6 en 7 vind ik maar aan de matige kant. Staat wel de beste Priest track ooit op nl. \m/ Dissident Agressor \m/ !! Echt schandalig dit nummer stelselmatig over het hoofd wordt gezien bij het beste van priest! Slayer cover ervan is trouwens ook niet slecht.

Ik vind de cover van Slayer eigenlijk een irritant nummer.
Tom kan totaal niet tippen aan Rob (Vocaal gezien).
En ook de riff's zijn veel beter en fijner bij Priest, ipv het lompe geweld van Slayer.

Bwa, het blijft slayer natuurlijk . Wat ik wel raar vind is dat ze de hoge screams van Halford op gitaar naspelen, terwijl Tom zn stem in die periode zo'n hoogte duidelijk nog aankon (zie Angel of Death).

Dat vindt ik ook net zo raar.
Het moet dan toch zijn dat Tom het niet aan kon aangezien er na elke strofe gewoon een gitaar komt ipv een gil.
(Kan me ook moeilijk inbeelden dat als ie het wel kon dat men het gewoon voor de lol zou naspelen)

Trouwens ook nog een goeie cover is de Arch Enemy versie van Starbreaker!

dissident agressor, dat geeft wel de kracht van judas priest weer, erg goed

ik heb priest de afgelopen dagen hier zoveel voorbij zien komen dat ik weer eens wat verder ben gaan luisteren dan sad wings

ik realiseer me dat er na sad wings nog een hoop pareltjes tussenzitten

opmerkelijke cover, diamonds and rust, maar erg lekker

ik hou iig erg van dit geluid wat toch in het verlengde ligt van sad wings

En de volgende is nog veel beter. Gewoon van begin tot einde goed: hoge stem en energierijke riff's zoals je ze met sad wings en sin after sin intussen wel kent.

Geen skipnummers zoals op deze.
Let op: het is wel een groeiplaat. Het duurt mogelijks meer dan een week voor je ze leert respecteren.

Ken je screaming for vengeance en defenders of the faith en Painkiller al ?

die laatste 3 staan hier al een tijdje in de kast, ik ga eerst deze eens uitpluizen op mijn gemakkie

Een bijzonder goed album van Judas Priest dit,en een beetje onderschat ook eigenlijk,en bijna net zo goed als zijn voorganger Sad Wings Of Destiny, met eigenlijk alleen maar goede nummers.Ik vind vooral het nummer Dissident Aggressor een erg lekker nummer,maar Diamonds And Rust en Sinner mogen er natuurlijk ook zijn als de echte hoogtepunten op deze plaat,maar eigenlijk is deze hele plaat wel 1 hoogtepunt.

de middenbeuk is wel zwaar kut hoor!

Is misschien wat rustiger ja ,maar ik kan er nog wel van genieten hoor.Ik vind dit album op Sad Wings Of Destiny na het beste album van Priest op dit moment.

Hmmm, had hier nog geen bericht bij geplaatst... Nou, bij deze:

Aardig album, helaas minder goed dan Sad Wings Of Destiny omdat er hier minder knallers opstaan. Knallers hierop zijn voor mij Sinner (geweldige riff) en Dissident Agressor (dat refrein is gewoon geniaal: "Stab, BAAAAAAAAAAWL, Punch, CRAAAAAAAAAAWL").

Diamonds And Rust is een goeie cover met zo'n typische 'galloperende' riff, maar de acoustische (live-)versie vind ik net wat beter omdat de zang van Halford daar goed tot zijn recht komt (dan valt vooral op dat hij ook laag heel goed kan zingen).

Starbreaker en Last Rose Of Summer zijn ook prima nummers. Niet echt geniaal of zo, maar wel goed genoeg om ze nog een paar te horen. De resterende twee/drie nummers (Let Us Prey, Call For The Priest/Raw Deal) zijn helaas nogal matig en voegen niet echt wat toe.

Dit is typisch zo'n album waarop het eerste en laatste nummer geniaal zijn, maar alles daar tussenin nogal matig, niet echt bijzonder of minder geniaal is. Ik kan toch nog een voldoende geven.

Het zijn hier de bekendere nummers die de CD maken: Sinner, Diamonds & Rust en Dissident Agressor. De rest gaat ook nog best mee. In het kort dus een leuk album met enkele klassiekers uit het oude Priest verleden.

Berichten verplaatst naar Judas Priest

Dat bericht van mij hoorde hier wel thuis, het ging over 2 nummers op dit album!

Wat ik me al een tijdje afvraag: wat wordt er gefluisterd na de tweede "Sinner!" in het refrein? Overal waar ik de lyrics zie staat er alleen vier keer Sinner onder elkaar, maar er wordt toch echt wat gefluisterd na de tweede keer "Sinner"...

In het eerste refrein:

Sacrifice to vice or die by the hand of the
Sinner!
Sinner!
(Is this obligation?)
Sinner!
Sinner!

In het tweede refrein:

Curse and damn you all you'll fall by the hand of the
Sinner!
Sinner!
(Dessecranation)
Sinner!
Sinner!

Hoe ik dit weet? Via de Judas Priest Info Page

Das idd een zeer goede site

Redelijk goed Priest album. Sinner, Starbreaker en Dissident Aggressor zijn de beste nummer en Diamonds & Rust is een goede cover. 3.5*

Once I dreamed that love would come and sweep me up away
Now it seems life's passed me by, I'm still alone today
Here come the tears

Looks like it'll always be the same
No one here to comfort me
Here come the tears

All alone, no one cares.
So much to give to you all out there.

Take me now, in your arms.
Let me rest, safe from harm.

Ohhh.... I want to be loved...
I need to be loved...
Won't somebody love me....

Hartverscheurdend hoe Halford zich blootgeeft in Here Come The Tears. Een van de mooiste nummers die de band ooit opnam.

Bijna zo goed als Sad Wings of Destiny. Opener Sinner is het beste lied van deze plaat. Diamonds and Rust is ook leuk. Deze cd klinkt al meer Priest zoals ze op de volgende albums zouden gaan maken.

Lekker donker oude jaren 70 Priest, altijd gaaf.