The Opposites - Slapeloze Nachten (2013)
mijn stem
95 stemmen
Nederland
Hip-Hop
Label: Top Notch
-
Droom, Denk, Doe (3:32)
-
Slapeloze Nachten (3:32)
-
Rollende Steen (4:00)
met Spasmatic
-
Low Key (3:12)
-
Belle Hélène (3:05)
-
Sukkel voor de Liefde (3:27)
met Mr. Probz
-
Welkom op 't Feest (3:56)
-
Blam Blam (2:55)
met Adje
-
Hey DJ (3:18)
-
Je Kan het Niet (3:16)
-
Held (4:34)
met Sef
-
Fok Anything (4:46)
-
Laatste Keer (3:10)
-
Leef M'n Leven (3:44)
-
Op een Level (3:36)
-
Kickstart (4:20)
-
Ga Je Lekker (3:09)
-
Thunder (3:32)
met Yellow Claw
-
Grenzeloos & Vrij (3:55)
met Spasmatic
1
GCITY050
geplaatst: 30 maart 2013, 15:34 uur
Wist niet eens dat de tracklist al bekend was. Op topnotch site staat het nog niet eens. Verwacht dat dit de beste plaat van oppo gaat worden tot nu toe.
0
geplaatst: 16 april 2013, 18:01 uur
Hoop echt niet dat dit de officiële tracklist is. Op basis van de EP's die zijn uitgekomen afgelopen jaar ken ik al 12 van de 19 tracks. Zou echt zonde zijn want de Oppo's zijn goed bezig!
0
geplaatst: 17 april 2013, 17:22 uur
Dit vind ik dan wel weer erg mooi, ik heb nooit iets gehad met The Opposites maar met nummer weet Willem me wel te raken:
Willem - Je Kan Het Niet (Live)
Sukkel voor de Liefde en Slapeloze Nachten zijn ook goede nummers, ik ga dit album zeker beluisteren.
Willem - Je Kan Het Niet (Live)
Sukkel voor de Liefde en Slapeloze Nachten zijn ook goede nummers, ik ga dit album zeker beluisteren.
0
geplaatst: 25 april 2013, 22:16 uur
Gloeilamp schreef:
Dit vind ik dan wel weer erg mooi, ik heb nooit iets gehad met The Opposites maar met nummer weet Willem me wel te raken:
Willem - Je Kan Het Niet (Live)
Sukkel voor de Liefde en Slapeloze Nachten zijn ook goede nummers, ik ga dit album zeker beluisteren.
Dit vind ik dan wel weer erg mooi, ik heb nooit iets gehad met The Opposites maar met nummer weet Willem me wel te raken:
Willem - Je Kan Het Niet (Live)
Sukkel voor de Liefde en Slapeloze Nachten zijn ook goede nummers, ik ga dit album zeker beluisteren.
geweldige uitvoering idd, hoop dat het ook zo ongeveer klinkt op het album
0
geplaatst: 9 mei 2013, 10:49 uur
Niet helemaal mijn stijl (wist ik van te voren) maar deze plaat zit goed in elkaar!
Die uitvoering van "Ik kan het niet" is inderdaad mooi.
Die uitvoering van "Ik kan het niet" is inderdaad mooi.
0
geplaatst: 10 mei 2013, 12:33 uur
De tracks die ik nog niet kende zijn keihard.. Jammer dat ik de rest al heb doodgeluisterd..
0
geplaatst: 10 mei 2013, 13:56 uur
Slapeloze Nachten, Sukkel voor de Liefde, Thunder, Hey DJ en de Doe Maar cover Belle Hélène zijn van goed nivo.
Wel vreemd dat ze al zoveel singles hadden uitgebracht voordat het hele album uitkwam.
Wel vreemd dat ze al zoveel singles hadden uitgebracht voordat het hele album uitkwam.
0
geplaatst: 12 mei 2013, 00:45 uur
The Opposites hebben mij nooit zo geboeid, de bekendere singles kwamen vaak over als puberale ongein, en daarin vond ik ze een stuk minder geslaagd dan De Jeugd van Tegenwoordig.
Ze verrasten mij dan al met hun coverversie van Belle Hélène; bekend van Doe Maar.
Maar pas met de single Slapeloze Nachten begon ik ze steeds meer te waarderen; wat is dit een geweldige plaat, die inderdaad het gevoel van wakker blijven in de ochtend verwoord.
Omdat mijn werk uit nachtdiensten bestaat, kan ik mij goed inleven.
Vier uur in de ochtend, en de slaap wint het bijna van het bewust zijn; en juist dat punt heeft bijna een verslavende werking, wat ik dus zeker in Slapeloze Nachten terug hoor.
Hey DJ zet die lijn onverwacht perfect voort; Sukkel voor de Liefde heeft dat ook wel, maar vind ik net wat minder.
Maar wat ze dan weer met Thunder laten horen, is weer van een aparte klasse.
Thunder is het The Prodigy nummer van The Opposites, maar tevens een geslaagde ode aan de hardcore gabbers van de jaren 90, normaal totaal niet mijn muziek, maar juist doordat hier het tempo tussendoor wat omlaag gaat, maakt het uniek.
Deze invloeden hoor je trouwens in andere nummers ook terug, maar in mindere mate.
Knap om juist als Nederlandse Hip-Hop act juist te kiezen voor typische Hollandse House invloeden in de muziek te verwerken, en niet voor de gemakkelijker gekozen American Way te gaan.
Vreemd wel dat er al vijf geslaagde singles verschijnen voordat het album uitkomt.
Heb je dan al je kruit verschoten, of is dit hele album gewoon steengoed?
De verwachtingen zijn simpelweg hierdoor erg hoog, en niet alleen bij het Hip-Hop publiek; de rest van Nederland is net zo goed benieuwd.
Reden genoeg dus om dit album een kans te geven.
Je Kan Het Niet is een ballad met evenveel hit potentie, en zeker niet minder dan de singles, en zou goed het zesde succesnummer van Slapeloze Nachten kunnen zijn.
Rollende Steen heeft wat weg van Crossroads van Bone Thugs n Harmony, maar verder hoor ik op het album regelmatig beats die meer in de lijn van Depeche Mode en Pet Shop Boys liggen.
Precies, de betere synthpop van de jaren 80.
Old school, maar dan op een andere manier.
Wil ik daarvan nu net een groot liefhebber zijn.
Zijn The Opposites volwassener geworden?
Waarschijnlijk wel, ze gaan qua leeftijd richting de dertig, dus de interesses zijn anders dan tien jaar terug.
Zijn ze uitgefeest?
Nee, Slapeloze Nachten is de ideale afterparty.
Big2 laat hier als producer wel zijn visitekaartje achter.
Hopelijk krijgt hij nog veel mooie opdrachten.
Respect.
Ze verrasten mij dan al met hun coverversie van Belle Hélène; bekend van Doe Maar.
Maar pas met de single Slapeloze Nachten begon ik ze steeds meer te waarderen; wat is dit een geweldige plaat, die inderdaad het gevoel van wakker blijven in de ochtend verwoord.
Omdat mijn werk uit nachtdiensten bestaat, kan ik mij goed inleven.
Vier uur in de ochtend, en de slaap wint het bijna van het bewust zijn; en juist dat punt heeft bijna een verslavende werking, wat ik dus zeker in Slapeloze Nachten terug hoor.
Hey DJ zet die lijn onverwacht perfect voort; Sukkel voor de Liefde heeft dat ook wel, maar vind ik net wat minder.
Maar wat ze dan weer met Thunder laten horen, is weer van een aparte klasse.
Thunder is het The Prodigy nummer van The Opposites, maar tevens een geslaagde ode aan de hardcore gabbers van de jaren 90, normaal totaal niet mijn muziek, maar juist doordat hier het tempo tussendoor wat omlaag gaat, maakt het uniek.
Deze invloeden hoor je trouwens in andere nummers ook terug, maar in mindere mate.
Knap om juist als Nederlandse Hip-Hop act juist te kiezen voor typische Hollandse House invloeden in de muziek te verwerken, en niet voor de gemakkelijker gekozen American Way te gaan.
Vreemd wel dat er al vijf geslaagde singles verschijnen voordat het album uitkomt.
Heb je dan al je kruit verschoten, of is dit hele album gewoon steengoed?
De verwachtingen zijn simpelweg hierdoor erg hoog, en niet alleen bij het Hip-Hop publiek; de rest van Nederland is net zo goed benieuwd.
Reden genoeg dus om dit album een kans te geven.
Je Kan Het Niet is een ballad met evenveel hit potentie, en zeker niet minder dan de singles, en zou goed het zesde succesnummer van Slapeloze Nachten kunnen zijn.
Rollende Steen heeft wat weg van Crossroads van Bone Thugs n Harmony, maar verder hoor ik op het album regelmatig beats die meer in de lijn van Depeche Mode en Pet Shop Boys liggen.
Precies, de betere synthpop van de jaren 80.
Old school, maar dan op een andere manier.
Wil ik daarvan nu net een groot liefhebber zijn.
Zijn The Opposites volwassener geworden?
Waarschijnlijk wel, ze gaan qua leeftijd richting de dertig, dus de interesses zijn anders dan tien jaar terug.
Zijn ze uitgefeest?
Nee, Slapeloze Nachten is de ideale afterparty.
Big2 laat hier als producer wel zijn visitekaartje achter.
Hopelijk krijgt hij nog veel mooie opdrachten.
Respect.
0
geplaatst: 12 mei 2013, 13:17 uur
Partyplaat waarop ze zo goed als niets te melden hebben, op 'enkele' tracks na. Dit gaat waarschijnlijk enorm goed lopen binnen het laagdrempelige massapubliek, chapeau voor dat! Ook complimenten voor de producties, indien Big2 ze heeft gemaakt, geeft dat aan dat hij enorm divers is (in vergelijking met eerdere albums). Al is het als geheel wel enorm veel van hetzelfde.
Vocaal/inhoudelijk: 1.5
Productioneel/sound: 3.0
Oordeel 2.0
Doe mij maar The Opposites van 'Begin 20', die trachtten op c.a. de helft van hun plaat tenminste nog een inhoudelijke boodschap over te brengen over mooiere en rustigere producties.
Vocaal/inhoudelijk: 1.5
Productioneel/sound: 3.0
Oordeel 2.0
Doe mij maar The Opposites van 'Begin 20', die trachtten op c.a. de helft van hun plaat tenminste nog een inhoudelijke boodschap over te brengen over mooiere en rustigere producties.
0
geplaatst: 13 mei 2013, 07:07 uur
deric raven schreef:
Slapeloze Nachten, Sukkel voor de Liefde, Thunder, Hey DJ en de Doe Maar cover Belle Hélène zijn van goed nivo.
Wel vreemd dat ze al zoveel singles hadden uitgebracht voordat het hele album uitkwam.
Slapeloze Nachten, Sukkel voor de Liefde, Thunder, Hey DJ en de Doe Maar cover Belle Hélène zijn van goed nivo.
Wel vreemd dat ze al zoveel singles hadden uitgebracht voordat het hele album uitkwam.
Ze hebben zoveel singles/EP's uitgebracht, om de fans warm te houden. Het album was vorig jaar juni/juli al bekend gemaakt.
0
geplaatst: 13 mei 2013, 19:35 uur
Ook ik heb het album maar eens een dubbele luisterbeurt gegeven. Alhoewel The Opposites mij in het verleden meestal niet echt wisten te boeien, ben ik toch enigzins verrast door dit album. Vooral de beats (van blijkbaar Big2, wat hier valt te lezen) weten mij te interesseren. Na het complete album beluisterd te hebben, heb ik eigenlijk een breed scala aan verschillende sounds voorbij horen komen, zonder dat het ééntonig werd. De eerder uitgebrachte zijn wel de sterkste tracks. Ik ben vooral fan van de samenwerking met Yellow Claw, al kan ik mij voorstellen dat er ook mensen zijn die dit juist ontiegelijke herrie vinden. Enige minpunt vind ik eigenlijk bepaalde vloeken die op het album staan. Dit is volgens mij niet nodig. Al met al 3,5 sterren, al zijn die vooral voor de producties!
0
Lasers
geplaatst: 13 mei 2013, 21:18 uur
'State Of Mind' schreef:
Partyplaat waarop ze zo goed als niets te melden hebben, op 'enkele' tracks na. Dit gaat waarschijnlijk enorm goed lopen binnen het laagdrempelige massapubliek, chapeau voor dat! Ook complimenten voor de producties, indien Big2 ze heeft gemaakt, geeft dat aan dat hij enorm divers is (in vergelijking met eerdere albums). Al is het als geheel wel enorm veel van hetzelfde.
Vocaal/inhoudelijk: 1.5
Productioneel/sound: 3.0
Oordeel 2.0
Doe mij maar The Opposites van 'Begin 20', die trachtten op c.a. de helft van hun plaat tenminste nog een inhoudelijke boodschap over te brengen over mooiere en rustigere producties.
Partyplaat waarop ze zo goed als niets te melden hebben, op 'enkele' tracks na. Dit gaat waarschijnlijk enorm goed lopen binnen het laagdrempelige massapubliek, chapeau voor dat! Ook complimenten voor de producties, indien Big2 ze heeft gemaakt, geeft dat aan dat hij enorm divers is (in vergelijking met eerdere albums). Al is het als geheel wel enorm veel van hetzelfde.
Vocaal/inhoudelijk: 1.5
Productioneel/sound: 3.0
Oordeel 2.0
Doe mij maar The Opposites van 'Begin 20', die trachtten op c.a. de helft van hun plaat tenminste nog een inhoudelijke boodschap over te brengen over mooiere en rustigere producties.
Precies
Op een level, Welkom op het feest en Laatste keer blijven als enige echt hangen.
0
geplaatst: 14 mei 2013, 22:18 uur
Vette plaat. En hij zit echt wel in me top 10 favoriete rap cd's. Big 2 die dit keer master producties op zen rekening neemt en Willy die hier gewoon wel kan zingen. Ik tel hier 4 serieuzere nummers tussen maar toch hij blijft vet. Ietsje minder dan Begin 20 dus een 4.5.
0
geplaatst: 16 mei 2013, 15:26 uur
Met de soloalbums Succes en Ik Ben Twan slaan The Opposites in 2010 een andere weg in: de frivoliteit van voorgaande albums, en daarbij ook de momenten van wanorde, maakt plaats voor muziek met een meer volwassen karakter. De dikke beats, die zich er perfect voor lenen om hard uit de speakers te blazen, zijn minder aanwezig. De chemie tussen twee vrienden maakt plaats voor eigenzinnige creaties. Op Slapeloze Nachten combineert The Opposites haar stijlen. Het levert een artistiek samenspel én een elegant electrohopalbum op.
Lees mijn recensie hier verder op StateMagazine.
Lees mijn recensie hier verder op StateMagazine.
0
GCITY050
geplaatst: 16 mei 2013, 18:56 uur
Check die laatste quote nog ff, en luister nog eens goed terug.
0
geplaatst: 17 mei 2013, 10:07 uur
Na de eerste luisterbeurt valt me dit toch enigszins tegen, terwijl ik hele hoge verwachtingen had. De singles 'Sukkel Voor De Liefde' en 'Slapeloze Nachten' waren van ontzettend hoog niveau, maar helaas wordt dit niveau bijna nergens meer op het album behaald. Alleen 'Je Kan Het Niet' evenaart het niveau van deze eerstgenoemde singels. Er zijn nog een paar nummers die nog wel aardig zijn als 'Thunder' , 'Grenzeloos & Vrij', 'Belle Helene' & de verses van Yayo op 'Kickstart'
Maar als album in het geheel vind ik het veel minder dan zijn voorgangers. Er wordt gezegd dat ze een 'volwassener' sound hebben, maar ik vind de albums 'begin 20' en 'Succes/Ik Ben Twan' volwassener overkomen dit album. Juist omdat ze momenteel voornamelijk feestnummers maken, als ze hun gevoelige kant laten zien zoals in 'sukkel voor de liefde' en 'Je Kan Het Niet' stellen ze zich kwetsbaar op en dat had ik graag veel meer willen horen dit album.
Voor de rest erger ik me in bepaalde tracks ontzettend aan de gejatte phrases en soms ook aan de sound uit de Amerikaanse Hip/Hop. Ik weet dat dit sowieso veel gedaan wordt in Nederlandstalige Hip/Hop, maar ik prijs het als rappers origineel zijn en dat een beetje achterwege laten.
Maar als album in het geheel vind ik het veel minder dan zijn voorgangers. Er wordt gezegd dat ze een 'volwassener' sound hebben, maar ik vind de albums 'begin 20' en 'Succes/Ik Ben Twan' volwassener overkomen dit album. Juist omdat ze momenteel voornamelijk feestnummers maken, als ze hun gevoelige kant laten zien zoals in 'sukkel voor de liefde' en 'Je Kan Het Niet' stellen ze zich kwetsbaar op en dat had ik graag veel meer willen horen dit album.
Voor de rest erger ik me in bepaalde tracks ontzettend aan de gejatte phrases en soms ook aan de sound uit de Amerikaanse Hip/Hop. Ik weet dat dit sowieso veel gedaan wordt in Nederlandstalige Hip/Hop, maar ik prijs het als rappers origineel zijn en dat een beetje achterwege laten.
0
geplaatst: 22 mei 2013, 14:47 uur
Ook maar eens beluisterd na enkele reviews gelezen te hebben dat dit een volwassener sound zou hebben en op zich is dit deels wel waar. Voornamelijk al te horen op de singles en op een nummer als 'Je Kan Het Niet'. Maar verder wordt het nergens echt bijzonder.
Het album moet dan ook vooral hebben van de sterke beats, want dat zit echt dik in orde. Lekker pompende beats, op enkele nummers (Rollende Steen) hoorde ik zelfs ook lichte invloeden van dubstep en het nummer met Yellow Claw kan ik ook wel waarderen.
Het album zelf had wel iets ingekort kunnen worden, want er zitten toch wel wat onnodige fillers op.
3,0 Sterren.
Het album moet dan ook vooral hebben van de sterke beats, want dat zit echt dik in orde. Lekker pompende beats, op enkele nummers (Rollende Steen) hoorde ik zelfs ook lichte invloeden van dubstep en het nummer met Yellow Claw kan ik ook wel waarderen.
Het album zelf had wel iets ingekort kunnen worden, want er zitten toch wel wat onnodige fillers op.
3,0 Sterren.
0
geplaatst: 29 juni 2013, 20:56 uur
deric raven schreef:
The Opposites hebben mij nooit zo geboeid, de bekendere singles kwamen vaak over als puberale ongein, en daarin vond ik ze een stuk minder geslaagd dan De Jeugd van Tegenwoordig.
Ze verrasten mij dan al met hun coverversie van Belle Hélène; bekend van Doe Maar.
Maar pas met de single Slapeloze Nachten begon ik ze steeds meer te waarderen; wat is dit een geweldige plaat, die inderdaad het gevoel van wakker blijven in de ochtend verwoord.
Omdat mijn werk uit nachtdiensten bestaat, kan ik mij goed inleven.
Vier uur in de ochtend, en de slaap wint het bijna van het bewust zijn; en juist dat punt heeft bijna een verslavende werking, wat ik dus zeker in Slapeloze Nachten terug hoor.
Hey DJ zet die lijn onverwacht perfect voort; Sukkel voor de Liefde heeft dat ook wel, maar vind ik net wat minder.
Maar wat ze dan weer met Thunder laten horen, is weer van een aparte klasse.
Thunder is het The Prodigy nummer van The Opposites, maar tevens een geslaagde ode aan de hardcore gabbers van de jaren 90, normaal totaal niet mijn muziek, maar juist doordat hier het tempo tussendoor wat omlaag gaat, maakt het uniek.
Deze invloeden hoor je trouwens in andere nummers ook terug, maar in mindere mate.
Knap om juist als Nederlandse Hip-Hop act juist te kiezen voor typische Hollandse House invloeden in de muziek te verwerken, en niet voor de gemakkelijker gekozen American Way te gaan.
Vreemd wel dat er al vijf geslaagde singles verschijnen voordat het album uitkomt.
Heb je dan al je kruit verschoten, of is dit hele album gewoon steengoed?
De verwachtingen zijn simpelweg hierdoor erg hoog, en niet alleen bij het Hip-Hop publiek; de rest van Nederland is net zo goed benieuwd.
Reden genoeg dus om dit album een kans te geven.
Je Kan Het Niet is een ballad met evenveel hit potentie, en zeker niet minder dan de singles, en zou goed het zesde succesnummer van Slapeloze Nachten kunnen zijn.
Rollende Steen heeft wat weg van Crossroads van Bone Thugs n Harmony, maar verder hoor ik op het album regelmatig beats die meer in de lijn van Depeche Mode en Pet Shop Boys liggen.
Precies, de betere synthpop van de jaren 80.
Old school, maar dan op een andere manier.
Wil ik daarvan nu net een groot liefhebber zijn.
Zijn The Opposites volwassener geworden?
Waarschijnlijk wel, ze gaan qua leeftijd richting de dertig, dus de interesses zijn anders dan tien jaar terug.
Zijn ze uitgefeest?
Nee, Slapeloze Nachten is de ideale afterparty.
Big2 laat hier als producer wel zijn visitekaartje achter.
Hopelijk krijgt hij nog veel mooie opdrachten.
Respect.
The Opposites hebben mij nooit zo geboeid, de bekendere singles kwamen vaak over als puberale ongein, en daarin vond ik ze een stuk minder geslaagd dan De Jeugd van Tegenwoordig.
Ze verrasten mij dan al met hun coverversie van Belle Hélène; bekend van Doe Maar.
Maar pas met de single Slapeloze Nachten begon ik ze steeds meer te waarderen; wat is dit een geweldige plaat, die inderdaad het gevoel van wakker blijven in de ochtend verwoord.
Omdat mijn werk uit nachtdiensten bestaat, kan ik mij goed inleven.
Vier uur in de ochtend, en de slaap wint het bijna van het bewust zijn; en juist dat punt heeft bijna een verslavende werking, wat ik dus zeker in Slapeloze Nachten terug hoor.
Hey DJ zet die lijn onverwacht perfect voort; Sukkel voor de Liefde heeft dat ook wel, maar vind ik net wat minder.
Maar wat ze dan weer met Thunder laten horen, is weer van een aparte klasse.
Thunder is het The Prodigy nummer van The Opposites, maar tevens een geslaagde ode aan de hardcore gabbers van de jaren 90, normaal totaal niet mijn muziek, maar juist doordat hier het tempo tussendoor wat omlaag gaat, maakt het uniek.
Deze invloeden hoor je trouwens in andere nummers ook terug, maar in mindere mate.
Knap om juist als Nederlandse Hip-Hop act juist te kiezen voor typische Hollandse House invloeden in de muziek te verwerken, en niet voor de gemakkelijker gekozen American Way te gaan.
Vreemd wel dat er al vijf geslaagde singles verschijnen voordat het album uitkomt.
Heb je dan al je kruit verschoten, of is dit hele album gewoon steengoed?
De verwachtingen zijn simpelweg hierdoor erg hoog, en niet alleen bij het Hip-Hop publiek; de rest van Nederland is net zo goed benieuwd.
Reden genoeg dus om dit album een kans te geven.
Je Kan Het Niet is een ballad met evenveel hit potentie, en zeker niet minder dan de singles, en zou goed het zesde succesnummer van Slapeloze Nachten kunnen zijn.
Rollende Steen heeft wat weg van Crossroads van Bone Thugs n Harmony, maar verder hoor ik op het album regelmatig beats die meer in de lijn van Depeche Mode en Pet Shop Boys liggen.
Precies, de betere synthpop van de jaren 80.
Old school, maar dan op een andere manier.
Wil ik daarvan nu net een groot liefhebber zijn.
Zijn The Opposites volwassener geworden?
Waarschijnlijk wel, ze gaan qua leeftijd richting de dertig, dus de interesses zijn anders dan tien jaar terug.
Zijn ze uitgefeest?
Nee, Slapeloze Nachten is de ideale afterparty.
Big2 laat hier als producer wel zijn visitekaartje achter.
Hopelijk krijgt hij nog veel mooie opdrachten.
Respect.
Amen!!
Ben normaal niet echt een liefhebber van dit genre, maar dit is het enige album wat ik de afgelopen vakantie heb geluisterd. Vooral na het stappen!
De Opposites hebben er een fan bij.. Ben al aan het aftellen tot 29-11 in de 013
Meesterlijk album!
* denotes required fields.