Caro Emerald - The Shocking Miss Emerald (2013)

Ik ben heel erg benieuwd naar dit album. Hij begint natuurlijk met een gigantische achterstand en mensen gaan meteen na 1 luisterbeurt stemmen en hun oordeel geven en vergelijken met haar debuut. Het debuut die men misschien van haven tot gort kent, waardoor deze cd misschien tegenvalt wanneer het in het begin anders klinkt en daardoor niet leuk.

Toen ik het debuut voor het eerst hoorde, kende ik de eerste 2 singles al een tijdje en vond ik het album wel aardig, niet super. Maar omdat het album hier geregeld opstond, ga je langzaamaan het hele album goed kennen en waarderen. Hopelijk gaat het met deze tweede cd ook die kant op... want de verwachtingen zijn natuurlijk torenhoog.

'Natuurlijk' mocht je Deleted Scenes from the Cutting Room Floor niet leuk vinden: alles wat immers 'groot' is in Nederland wordt neergesabeld en echte muziekliefhebbers 'hebben niks met muziek voor de massa'.
Toch is dat niet helemaal eerlijk denk ik omdat het album goed in elkaar zat en we best trots mogen zijn op een artieste die het overal zo goed doet (en nee dan hoeft het niet je ding te zijn).

De opvolger van zo'n klapper is dan erg spannend want ga je de formule ongewijzigd houden of voeg je nieuwe elementen toe?! In beide keuzes schuilt het gevaar dat het altijd minder zal uitpakken.

Ik geef toe dat de muziek van Emerald niet helemaal mijn ding is maar ik er zeker ook geen hekel aan heb. De voorganger scoort bij mij niet voor niets een 3,5*. Nog zo'n album wordt mij iets te veel en het lijkt ook fletser wat uiteraard kan komen doordat het verrassingseffect weg is of dat je het nu wel weer genoeg gehoord hebt.
Het kan ook komen doordat ik minder hier mee heb en anders luister. Ik ben benieuwd wat de echte liefhebbers er van vinden (niet de enorme fans want die vinden dit toch wel weer goed).

Met The Shocking Miss Emerald zal Caro Emerald haar positie zeker verstevigen maar verder uitbreiden? Dat betwijfel ik.

Jazz & Swing is niet mijn ding maar voor Caro Emerald hou ik wel een klein plekje vrij. Ze heeft een mooie stem, ziet er appetijtelijk uit en ze brengt een lekkere mix van niet gangbare muziekstijlen met een heerlijk up vibe. Hierdoor kan ik naar Deleted Scenes from the Cutting Room luisteren ondanks dat het muziekstijlen zijn die me nauwelijks kunnen boeien. Na het een half dozijn keer gehoord te hebben is Caro bij mij van de radar verdwenen en dus kan ik onbevangen naar het nieuwe album luisteren.

Na de eerste keer het gehoord te hebben denk ik inderdaad dat dit een album is dat gaat groeien naarmate je het vaker hoort. Een echte knaller van een hit hoor ik niet maar alles zit goed in elkaar en lekker relaxed om naar te luisteren vooral haar stem is haar grootste kracht. Zelf vind ik de nummers die iets meer een latin gevoel hebben lekkerder en voorlopig is Black Valentine mijn favoriet. Waarschijnlijk om dat deze meer afsteekt ten opzichte van de rest van het album (elektrische gitaar) en een beetje een James Bond thema gevoel heeft. Ik geef het 3,5 sterren net als het vorige album maar mogelijk ga ik het vaker dan een half dozijn keer luisteren.

Niets nieuws onder de zon.
Caro gaat gewoon verder met waar ze in 2010 met het album Deleted Scenes from the Cutting Room Floor is op gehouden.
Nieuw album, maar dus geen nieuw geluid had ik ook niet verwacht Caro doet gewoon wat ze leuk vind om te doen en dat doet ze wel erg goed.
Wederom een lekker zomers album met een heerlijke jaren 20/30 sfeertje maar dan wel in een moderne productie (klinkt lekker vol).

Om kort te gaan goed album van Caro waar niets nieuws te bespeuren is, maar wel erg degelijk en goed gedaan.

4* (net als de vorige)

Voor de geinteresseerden te beluisteren op de Radio 6 Luisterpaal

Haar debuutalbum was zo'n album met een gouden randje. Je weet wel...zo'n album waarvan elk nummer eigenlijk wel goed is. Nummers die je in het begin niet veel vindt 'ontdek' je later en zo blijft het album je een lange tijd boeien.

Ik keek uit naar het vervolg al had ik niet de hoop (ok, misschien toch ergens wel) dat de opvolger net zo sterk zou zijn.

Inmiddels heeft het album de eerste paar luisterbeurten achter de rug. Zoals al wel meerdere aangaven, het album is in dezelfde stijl als het debuut. Bij veel nummers mis ik alleen net 'iets' waardoor ze bij het eerste album vrijwel direct bij mij 'klikten'. De nummers op dit album zijn zeker niet verkeerd, maar net iets minder catchy dan op het eerste album en daar komt bij dat het bij het eerste album als origineel overkwam en nu meer als herhaling van zetten.

Slecht is het album zeker niet. Het luistert lekker weg. Liquid lunch is tot nu toe mijn favoriet en heeft in mijn ogen de grootste hitpotentie (al doet het nummer me wel wat denken aan 'That man' op het debuutalbum).

3,5

Het album luistert weer heerlijk weg! Vooral I belong to you en Liquid Lunch hoor ik erg graag!

Jammer dat ze niet wat meer geëxperimenteerd heeft met dit album. 'Deleted Scenes..' draai ik bijna nooit meer, daar is het leuke nu onderhand ook wel van af. Helaas komt ze terug met precies dezelfde sound waar de nummers ook onder lijden. 'Liquid Lunch' vind ik wel erg leuk, maar dat komt grotendeels ook door de tekst.

Werd echt helemaal gek haar 1ste plaat "Delete Scenes...." omdat alle nummers daarvan kapot gedraaid werden, Het werd ook echt tijd voor een nieuwe plaat.

het is rechtstreekse voortzetting waar helemaal niets mis mee is, vind de songs zelf beter & rijker geproduceerd, aanstekelijke zomerse beats met zelfs hier en daar nummers die zo in een nieuwe bond film kunnen... Ik ben blij met deze plaat 3.5 voor nu

Sterke single dat Tangled Up, kan niet anders zeggen. Maar tot nu toe nog niet voldoende getriggerd om het hele album te luisteren. Denk dat het niet zo bij me past eigenlijk.

Een paar dagen in mijn bezit, nog niet genoeg beluisterd om er punten voor te geven, dat doe ik later. The shocking miss Emerald gaat door wat het geëindigd is van Deleted scenes of the cuttingroomfloor. Helemaal niks mis mee! Ik vind de songs zelfs beter, het klinkt wat voller en warmer. Waar haar debuut erg verfrissend klonk ondanks de oude klanken zeg ik: Never change a winning team! Caro doet op dit album waar zij goed in is, oude deuntjes en klanken op een moderne manier neerzetten met enkele scratches hier en daar! Niet voor niets staat dit album op nr 1 in Engeland momenteel! Caro heeft het waargemaakt, haar tweede album is net zo goed (misschien zelfs beter) dan haar debuut en ik ken maar weinig artiesten waarvan ik dat kan zeggen. Nelly Furtado haar debuut (Whoaaa Nelly) was helemaal top, haar tweede album vond ik tegenvallen. Sinead o Connor had met The Lion and the Cobra een sensationeel debuutalbum maar I do not want what I haven't got was niet zo goed als haar debuut. Ik kan nog tal van voorbeelden opnoemen van waanzinnige debuten waar het tweede album niet beter was. Caro en haar band hebben een leuke tweede cd uitgebracht en alhoewel het nieuwe er een beetje af is klinkt het toch allemaal weer erg leuk! Ik weet zeker dat ik dit album heel veel ga luisteren!

Album deze week #1 in het VK. Super!

Mocht het zo zijn dat je nog nooit van Caro Emerald gehoor hebt, dan heb je de laatste tijd toch wel een steen geleefd. Er is bijna geen dame die meer hits heeft gehad als deze dame. Het begon allemaal met de release van het album Deleted Scenes from the Cutting Room Floor. Zo ongeveer elk nummer op die plaat is uitgebracht op single en zo ongeveer elk van die singles werd een hit. Voeg daaraan toe dat het album een record zette in de albumcharts en je weet dat je een bijna een onmogelijke taak hebt om het debuut te overklassen. Dat probeert ze dus wel met haar nieuwe plaat.

Of overklassen echt de bedoeling is weet je natuurlijk nooit. Het zal vooral de vraag zijn geweest de succesformule voort te zetten of juist totaal wat anders te brengen. De eerste single, Tangled Up, laat eigenlijk al horen dat vooral het eerste geval wordt. Maar die single was vrij matig, dus eens wat kijken wat de rest van het album brengt.
Het opent met het vrolijke en erg leuke One Day. Prima opener om daarna door te gaan naar een intro gevolgd door een nummer in de lijn van Caro’s muziek. En zo horen we dat eigenlijk wel het hele album door. De succesformule wordt herhaald. En dat is natuurlijk helemaal niet erg, want die succesformule beviel prima, dus echt tegenvallen kan dit ook niet.
Zo af en toe horen we wat andere invloeden. Caro lijkt me bijvoorbeeld een liefhebber van James Bond soundtrack als je luistert naar Black Valentine en I Belong to You. Ook zijn er een aantal nummers waarin het aanwezig koperwerk het hele nummer afmaakt (Completely en My Two Cents). Of juist een gitaartje dat de hoofdrol pakt (Liquid Lunch). Verder sterke soulsongs in de stijl die je van Caro Emerald verwacht. Gewoon een prima plaat weer.

Heb je even... Teveel dames om op te noemen

Je kunt van haar muziek vinden wat je wilt, maar er zijn niet zo veel nederlandse muzikanten die het lukt een album op 1 in UK te krijgen. En dat voor de tweede keer.

En ze heeft een Michael Jackson record verbroken met de voorganger?

Het debuut piekte toch op de 4e plek van de Britse charts?

Geen idee, niet als je het stuk van de BBC site leest ( klik).
'K houd me helemaal niet bezig met charts en verkoopaantallen, maar ik las het en vond het wel bijzonder.

Ja, in Nederland voor het langst aantal weken op #1, met haar eerste album. Helaas heeft Adele dat record nu alweer verbroken

Zo lees ik het inderdaad ook:



Maar dat gaat dus over de Nederlandse album top 100, wat ze er niet bij hebben gemeld. Beetje slordig van BBC.

Ik vind het trouwens ook wel bijzonder omdat ze in het Engeland helemaal geen hitsingles (hoogstens ergens onderaan de top 100) heeft gehad. En dan toch wel zo'n goed verkopend album.

BBC schrijft nu: Emerald is no stranger to chart success. In September 2010 the Dutch performer notched up 30 weeks at the number one spot in her home country's album chart - smashing a record set 28 years ago by Michael Jackson's Thriller.

Toch hoor ik een paar verschillen met haar debuutalbum: de productie is een stuk warmer en voller en een aantal songs liggen een niveautje hoger dan op dat al zo succesvolle debuut. Daar vond ik er eerder een paar songs uitspringen, hier is de meerderheid (echt) goed te noemen. Haar debuut vond ik heel aardig, dit vind ik nog wat beter en prettiger klinken. Het klinkt ook meer als een mooi geheel, ipv een verzameling catchy nummers. Knap hoor, na zo veel succes, met zo'n vervolgplaat komen.

Nu ik het album helemaal geluisterd heb kan ik er ook een eerlijk oordeel over geven. Zelfs nog beter dan het eerste album, die heb ik nog geen stem gegeven maar deze schuift echt heel dicht tegen een 4 aan en dat geef ik dan ook! Caro, you did it again girl! Top album afgeleverd!

Laatst mogen meegenieten van dit album. Mijn zus had hem keihard opgezet in de woonkamer. Had de cd hoes daarvoor nog even gebruikt als bierviltje, had het voor mij toch nog een functie, wat een vreselijke muziek.

Zo, dat is duidelijk.

Was het hoesje van Sufjan Stevens - Illinoise versleten?

De rest van zijn top 10 is wel ijzersterk, moet ik soad nageven.

Ja inderdaad - Op dit forum wordt iets wat te populair wordt veelal neergesabeld.
En dat is jammer en ook niet terecht.
Want dit is gewoon lekkere muziek.
Afwisselend en zorgvuldig geproduceerd.
De tweede CD is vaak de moeilijkste/ nou daar trekt Caro zich dus mooi niets van aan.
Vakwerk uit Nederland, laten we het koesteren !!

Nou, zo erg is het nou ook weer niet hier op 'dit forum'. Voorlopig scoort Caro Emerald toch een 7- met deze plaat hier. Natuurlijk heb je bij populaire artiesten wel sneller 'bashers', maar de meeste users luisteren toch echt naar de muziek en geven dan hun oordeel.

Wauw de meningen lopen heel erg uiteeen.
Ik Moet toe geven dat ze heel slim hebben ingespeeld op,het success van het Eerste album. Het gaat gewoon verder waar deleted scenes is geleven. Niet meer en niet minder.
Dus als je deleted scenes goed vond zal je dit album ook wel waarderen.
Ik vond deleted scenes from the cuttingroom, een redelijk goed album,
Ik heb dit album gekregen, Ja vraag niet waarom..
Maar zou hem zelf nooit aanschaffen. Na 2 keer draaien heb je net wel gehoord.
Ben wel heel trots op het feit dat een nederlands product het zo goed doet in het buitenland.

dit album breit mij iets teveel door op dezelfde manier als Deleted Scenes. Zie weinig vernieuwing. Deleted Scenes deed mij hier en daar nog verrassen en dat heb ik met dit album toch minder.