Dead Raven Choir - My Firstborn Will Surely Be Blind (2007)

Wat is dit? Neofolk met Black Metal invloeden. Dit is iets totaal nieuws voor mij, maar of dit een positieve ontdekking is? Dat betwijfel ik.

Het eerste nummertje vind ik nog gaan, het vreemde sfeertje is wel te pruimen. De contrabaslijnen, de distortion en vreemde zang gaan daar hand in hand en zorgen voor een goed nummer. Ook Bluenose vind ik een goed nummertje, omdat de zang in dit nummer afwijkt van de andere nummers en best een leuk melodietje op poten zet tussen de distortion door.

Voor de rest vind ik deze muziek maar niets. De nummers lijken allemaal op elkaar, er is een irritante overvloed aan distortion en de zang zit veel te diep in de muziek en is vaak slecht hoorbaar. Dit bevordert het luisterplezier zeker niet, en zorgt ervoor dat ik dit album niet goed vind. Waarschijnlijk hoort deze muziek zo beperkt te klinken, maar dat is zeker mijn ding niet. Een betere productie had dit album zeker een stuk luisterbaarder kunnen maken voor mij.

Voor nu kom ik niet verder dan deze lage score. Normaal zou die nog lager zijn, maar aangezien er toch wel twee te pruimen nummers opstaan, ben ik nog een beetje mild.

Ik wou hier net als bij voorgaande albums een klein berichtje met mijn visie op het album plaatsen, maar ik kan werkelijk niks zinnigs over dit album zeggen. Het is niet mooi, het is niet knap, het is niet hard, maar op de een of andere manier toch best wel intens.

Ah, toch nog iets kunnen zeggen

Echt heel slecht is het niet alleen ik kan er niks mee, het doet me niks. Origineel dat is het wel!

Metal. Een blikje giitaren, drums, bas en het liefst veel herkenbare zag om mee te zingen. Voldoet het niet aan dit stramien, is het al gauw Prog-Metal. Zitten er geen gitaren bij, vind men het al snel geen Metal meer.

Dit klinkt een beetje flauw, maar dit is toch waarom ik een haat liefde verhouding met Metal heb. Het is teveel verbonden aan regels naar mijn idee.
Muziek zou helemaal niet verbonden moeten zijn aan regels. Wil je gaan beatboxen tijdens een Metal nummer, prima. Wil je een xylofoon laten klinken in combinatie met een grunt, ga je gang. Muziek en dus ook Metal, is vrijheid.

Dat is hier in ieder geval goed begrepen. Kom we laten de gitaren weg en ach, die drums zijn eigenlijk ook niet zo nodig. Er is echter wel een erg zwarte krijs, een slepende cello en een bakje ruis. Sfeer genoeg en als er een album is wat de titel BLACK verdient, is dit het wel.
Toch vind ik ook, dat een beetje afwisseling geen kwaad had gekund. Hoogst sfeervol album en origineel genoeg om me te boeien, maar variatie zit er nauwelijks in. Die cello blijft doorzagen, ruis blijft ruizen en die man maar doorkrijsen op diezelfde toon.

Een beetje jammer dat ik hier geen hogere score aan kan geven. Origineel en tenminste niet zo standaard als de meeste Metal albums. Het eentonige, tempert mijn cijfer toch lichtelijk.

Het moet hier natuurlijk geen genre-discussie worden, maar ik vind je vrijheidsbetoog naast de kwestie.

Natuurlijk is muziek vrijheid, maar altijd binnen bepaalde regels wil de definitie ervan niet zo vaag worden dat elk willekeurig geluid op eender welk moment muziek is.

Muziek is dus geluid in een bepaalde structuur die we als muzikaal ervaren, om het zo vaag en vrij mogelijk te houden. Zelfs het meest ongestructureerde muziekstuk van John Cage speelt zich af binnen een vooraf vastgestelde tijdspanne.

De naam 'Metal' wordt uiteindelijk ergens achteraf aan toegekend en het beperkt dus niet meer de vrijheid dan de artiest zichzelf met een label wil opleggen.

Ik vind dit album geen metal, omdat 1 van de kenmerken van metal de gitaarrifs zijn. Wil iemand die weglaten, prima. Maar het dan aan mij toch als metal willen verkopen is verloren moeite.

Als ik iets niet kan opeten is het zeker geen voedsel, als ik ergens niet op kan headbangen is het zeker geen metal.

"Ik vind dit album geen metal, omdat 1 van de kenmerken van metal de gitaarrifs zijn. "

Ik noem een Apocalyptica

"Natuurlijk is muziek vrijheid, maar altijd binnen bepaalde regels wil de definitie ervan niet zo vaag worden dat elk willekeurig geluid op eender welk moment muziek is. "

Dit is dus juist de stelling waar ik zo tegen ben. Laat die regels toch. Sommige mensen hebben die regels nodig om structuur voor zichzelf aan te brengen. Het is tenslotte veel makkelijker om ergens een etiket op te kunnen plakken.

Het gaat niet over regels nodig hebben, maar over wanneer geluid muziek wordt en wanneer het gewoon geluid blijft.

aaaaah daar verschillen we denk ik al, ik denk namelijk dat het niet uit maakt. Abstractie is voor mij net zozeer muziek, als een rond gecomponeerd stuk, misschien zelfs wel meer. Maar je hebt gelijk, dit hoort hier allang niet meer thuis.

Raw Black Metal uit Polen, volgens mij al hun 15de studio album, hoewel je dat laatste met een korreltje zout kan nemen.

Krijg er koppijn van, dit is mij te minimaal, te underground zeg maar.

Ik sluit abstractie nergens uit.

Maar zoals ik al duidde met het stuk 4'33'' van John Cage is er nog altijd een door de mens aangebrachte structuur aanwezig, al is het in dit geval enkel de vooraf bepaalde tijdspanne.

Als je jouw redenering consequent doortrekt dan is zelfs een baksteen muziek want, zo schrijf je, muziek mag aan geen enkele regel gebonden zijn en er mag geen enkel label aan vasthangen.

Dat kan natuurlijk niet, want het woord 'muziek' zelf is ook al een label op zich. En als hetgene wat met dit label benoemt wordt aan geen enkele vooraf bepaalde eigenschappen moet voldoen, dan is het een volstrekt betekenisloze term.

En volstrekt betekenisloze termen maken elk zinvol gesprek per definitie onmogelijk. Enkel betekenisloos brabbelen is dan een optie.

Als 2 bakstenen in een bepaald ritme tegen elkaar aanslaan en iemand gaat daar in tegengesteld ritme met een fluitketel staan spelen, ja wie ben ik om dan te zeggen dat het geen muziek is.

Dus ja, ergens heb je wel gelijk. De mens bepaald enigszins regelgeving wil het überhaupt wat worden. Zelfs met die bakstenen en die fluitketel moet je wat verzinnen, wil het uiteindelijk ergens toe leiden.

Een genre is dan ook meer een ongeschreven manier van denken. Ik zie niet in, waarom je niet buiten de lijntjes mag kleuren. Als je bepaalde genre elementen behoud, zoals hier de krijs, ben je naar mijn idee gewoon bezig een andere invulling aan het genre te geven.

Er zijn wat dat betreft genoeg ultra trage ( Funeral Doom/Atmospheric Black) Metal albums, die meer op sfeer dan op breakdowns/blasts rusten en daar kun je echt niet op los gaan. Ja, daar zit wel gitaar bij, maar die platen hebben een nog lager headbang gehalte als dit, dus die zijn minder Metal?

Mijn beginpunt ging echter wel heel erg over deze plaat. Naar mijn inziens straalt deze namelijk de sfeer en denkwijze uit van een Black Metal album. Dat hier een cello in plaats van gitaar voor in de plaats staat, maakt wat mij betreft dan niet uit.

Al dat gesteggel hier...
De opbouw in deze muziek en akkoorden schema's, zang en sfeer zijn allemaal directe afgeleiden van metal. Maar alleen omdat het geen piepende powerchords zijn mag het geen metal heten?
Beetje vreemde redenering hoor.

En nee ik ken dit album niet, maar ik ken wel andere dingen van Dead Raven Choir...en dat klinkt toch echt gewoon als metal alleen dan met een ander instrumentarium.

Ik vind jouw redenering een beetje raar. Je stelt eerst dat alle elementen in deze muziek afgeleiden van metal zijn en dan veronderstel je dat de muziek gewoon metal zou moeten heten. Terwijl je dus net hebt beargumenteerd dat het er een afgeleide van is.





Wie zegt dat er niet buiten de lijntjes gekleurd mag worden? Maar het is toch volstrekt logisch als er specifiek buiten de lijntjes gekleurd wordt dat er dan weer een aangepast label wordt bedacht, zodat de term beter de lading dekt. Zo is taal ontstaan en ik zie in onderstaande dan het probleem ook niet.


Dat zou ook alleen maar leiden tot het al te vaag worden van termen als iedereen al te vrij eigen invullingen gaat geven. Beter is het dus om de termen aan te passen zodat ze zo functioneel mogelijk het benoemde definiëren.

Dat word ook gedaan, helaas. Met gevolg dat je 10000000 afsplitsingen heb in de muziek, dat allemaal om die KLEINE verandering aan te duiden, omdat men niet wil dat het onder de grote groep valt. Dat is om het makelijk te maken.

Zo krijg je termen als Neo Classical Atmospheric Folkish Black Metal (overdrijven ter illustratie). Dat alles om elk nieuw toegevoegd stukje in de muziek te ontleden. Hou het gewoon bij Black Metal.

Black Metal is al een subgenre. Daar doen we dan ook maar niet aan. We houden het dus bij Metal. Maar dat is uiteraard een etiketje voor een muziekgenre. Het plakken van een labeltje door en voor mensen die vastzitten in hokjesdenken en niet zonder regeltjes kunnen.

Oké, het is dus allemaal muziek. (Dat muziek niet zoveel vrijheid is dat zelfs een baksteen muziek is daar waren we het al over eens.)

Misschien wordt er wel eens overdreven met het verzinnen van genres en subgenres, maar ik voel me daar niet door gehinderd. Uiteindelijk gaat het toch gewoon om de muziek zelf.

So, what's all the fuss about?

Om terug te komen op waar het allemaal begon, Metal is niet meer gebonden aan regels dan bijvoorbeeld Jazz, dat ook weer een overkoepelende term is voor allerlei subgenres. Ondoorzichtig voor de leek, maar verhelderend en vanzelfsprekend voor de geïnteresseerde liefhebber en kenner.

En nee, ik ken niet alle subgenres, in de Metal noch in de Jazz. Maar dat hoeft ook niet om naar de muziek te kunnen luisteren en te weten wat ik ervan vind. En hoe meer ik me er in verdiep hoe duidelijker wel zal worden waarom het ene zus en het andere zo wordt genoemd.

goed, ik laat het hier maar bij. Ik heb niet het idee dat we 1 van beiden tot nieuwe inzichten komen, dus dan kan ik nog wel alinea's vol gaan typen, maar dat heeft geen zin. Dit is uiteraard wederzijds .

Dit album bestaat trouwens louter uit covers.

YouTube - Townes Van Zandt - Our Mother The Mountain

Je kunt het natuurlijk lezen in je eigen voordeel, maar ik zal het uitleggen want volgens mij snap je het niet echt.
De muziek bevat allerlei elementen die rechtstreeks uit de metal komen, echter zijn ze op een lichtelijk andere manier uitgevoerd, nl. een vreemd instrumentarium voor metal en enkele invloeden uit de folk muziek.
Omdat al die metal elementen er in zitten mag je dit idd wel metal noemen ja. Qua opbouw is het nl. precies hetzelfde als veel blackmetal.

Iets gelijkaardigs geldt voor een fiets ten opzichte van een brommer.
Alleen, de motor ontbreekt en daarom is een fiets geen bromfiets.

Geef mij maar Townes Van Zandt. Schitterend artiest.

Maar beide zijn wel vervoermiddelen, zelfs zonder wielen.

Van metal naar een fiets zonder wielen.

Mijn dochter doorloopt momenteel de omgekeerde weg. Ze rijdt nu al zonder zijwielen en hopelijk volgt binnekort de metal.

LOL

Album nummer vijf in de topic "Het Metal Album van de Week" (iedereen welkom!).
Drie kwartier cello, geschreeuw of gefluister met overdosis distortion. Laat ik het zo zeggen: Leg ik Rain In Blood van Slayer op in gezelschap of gelijk welke andere ruige metalplaat, dan verklaren ze me zot. Leg ik deze Dead Raven Choir op in gezelschap, bellen ze de dokter op om me achter slot en grendel te zetten. Amai, wat een grafherrie. Zeer moeilijk verteerbaar en voor mij geen metal, tout court. Deze week één keer opgelegd en verschrikt de hele rit doorstaan. Vanavond heb ik het nog eens geprobeerd en na nummer vijf had ik er genoeg van.

Ik heb deze toch nog maar eens beluisterd. De hoes blijf ik prachtig vinden en als experiment kan de muziek er wel mee door. Eén zo'n nummer op een album waarbij dit past zou ik zeker kunnen waarderen.

Zo dit trek ik toch echt niet veel langer dan 3 nummers. Bepaalde black metal kan ik zo nu en dan wel waarderen, maar dit is toch echt te minimalistisch voor mij.
Ik ga het dan ook niet beoordelen.

Dit is trouwens een cover album met nummers van artiesten als Townes Van Zandt en Richard Thompson.

Heb je dat zelf door beluistering uit de muziek kunnen opmaken, of heb je't ook ergens gelezen?

Dat heb ik ergens gelezen

Wauw, net het eerste nummer gehoord via JijBuis, en ik moet op z'n minst concluderen dat dit indruk maakt. Ben benieuwd naar de rest van het album.

Sir, ik ga met je mee in dit geval. Wat een troep is dit zeg. En dan ook nog "covers". Leer een instrument bespelen ofzo.