Golden Earring - Love Sweat (1995)

Turn The Page is geweldig
Ook "When I Was Young" en "Motorbikin'" zijn goed

Hele lekkere CD met covers van grote artiesten, veelal uit de jaren zestig.

De covers van 'Slow down' en 'Eight miles high' vond ik wel goed gedaan, maar dit vind ik wat tegenvallen. De Earring kan zelf geniale songs schrijven, dus waarom covers van hun helden opnemen?
Bij Bowie's album 'Pin ups' idem dito.

Alleen This wheel's on fire vind ik niet prettig om naar te luisteren en juist die brengen ze uit op single. Typisch Earring. Weet je hoeveel pareltjes er op b-kantjes van hun prijken? En ik ben echt niet de enige die dit vind. Dit album is met veel plezier opgenomen en dat spat uit je speakers! Heerlijk in zichzelf varierende nummers. Goede keus, heren.

Ik vind voornamelijk This Wheel's On Fire en zéker Ballad of A Thin Man (Dylan) erg geslaagd!
Aardig coversalbum, toch?

***1/2

Wat heet aardig. Ik vind alle covers beter dan de oorspronkelijke uitvoeringen, behalve This Wheel's On Fire door de onvolprezen Julie Driscoll en Brian Auger. Hun psychedelische uitvoering is niet te overtreffen.

Meestal heb ik er niet veel mee, bands die ineens een album inelkaar breien vol covers.
Het heeft dan vaak te maken met een writersblock, luiheid, of op een dood spoor zittend artistiek.
Contractueel moet er dan toch een plaat komen , en dan is dit een optie natuurlijk.
The Earing komt er aardig mee weg.Vooral ook omdat men niet de weg van de minste weerstang gekozen heeft.
Zo superbekend zijn de nummers ook niet, en blijkt er in de meeste gevallen toch een aangenaam Earingsausje toegevoegd te zijn.
Lovesweat is een aangename plaat waar met name Bob Seger's
Turn The Page op een knappe manier bij de kraag is gepakt.
verdere highlights zijn Motorbikin'(van Chris Spedding) Sail On Sailor(Beach Boys) en het rauwe Gotta See Jane (geen idee wie het origineel uitvoerden.)

Ik vind de versie van I'll Be Back (Beatles) erg goed. Het lijkt nu ook een beetje op Every Breath You Take van the Police.

Ik heb deze cd zelf nagemaakt met de orginelen. Fantastisch om beide cd's af te wisselen.

Leuk idee!

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de meeste originals niet kende toen ik dit album kocht. Voor mij klonken het dus als nieuwe Earring nummers. En geen slechte ook! Met name de hardere nummers vind ik heerlijk gedaan op dit album (Motorbikin, Gotta see Jane, When I was young). Ik weet nog goed dat ik deze cd tegelijk kocht met de cd Don't stop van Status Quo. Toevallig ook een cover cd en gelijk had ik twee uitersten te pakken. Die van Quo is dus absoluut hoe het NIET moet en deze van de Earring hoe het WEL moet!

Een geslaagd ocver album ook al ken niet overal het origineel van, laats staan dat ik weet wie de originele artiest is!

Heb dit album afgelopen week weer eens gedraaid. Het is toch echt wel een te gek album!! Eerst vond ik de rustige nummers wat minder maar ik zat ernaast. Sail on sailor, Collage, Darkness darkness en Ballad of a thin man zijn prachtig! Zeer afwisselend album ook.

Het coveralbum Love Sweat van de Earring vind ik zomaar hun beste plaat van de jaren 90.
Niet zo voor de hand liggende covers en de prima bij stem zijnde Barry Hay en George Kooymans.
Ook weer lekker veel stiekeme piele piele kras gitaarsoloos van George.
De eerste 3 nummers (The Animals, Jesse Colin Young, R. Dean Taylor) zijn al helemaal top net als de afsluiter Turn The Page (Bob Seger).
Ook met de rustigere nummers Sail On Sailor (Beach Boys) en I'll Be Back (Beatles) en Ballad Of A Thin Man (Bob Dylan) komen ze erg goed weg.
This Wheels On Fire kan al helemaal niet kapot en ook dit doen ze goed vind ik.
Speciale vermelding verdient nog het lekker jakkerende Motorbikin' van Chris Spedding.
Ik vind enkel My Little Red Book, Move Over en Who Do You Love iets minder, al blijft er geweldig gemusiceerd worden.
Plaat klinkt bovendien als een klok en weer eens straigt in the face.
Chapeau.

De nummers die jij noemt als 'minder' zijn precies dezelfde die ik onder die noemer schaar. Inderdaad nog altijd prima gespeeld maar toch pakken ze net iets minder dan de rest. De produktie is inderdaad heerlijk! Er zijn op enkele singles ook nog wat non-album tracks uitgebracht meen ik. Nooit gehoord maar stiekem best benieuwd.

Tja, in de jaren 90 kocht ik geen singeltjes meer.
Ik weet wel dat op het CD-singeltje van This Wheel's On Fire ook Try A Little Tenderness staat. Die vind je terug op de 4e CD van The Devil Made Us Do It.

Aha, ja die titel heb ik inderdaad weleens ergens voorbij zien komen. Maar ik herinner me er nog één....iets met Rock & Roll in de titel geloof ik.

So you wanna be a rock & roll star ( ik dacht van The Byrds)...hierin is ook een stukje LA Woman van The Doors verwerkt.

Vielip, ben door wat drukte je mail vergeten te replyen, deze komt zsm!

Jep, dat was het nummer! Een soort medley inderdaad. Ooit weleens gehoord en wat me er van bij is gebleven is dat het zo op het album had gepast.

Ik zie je mail wel verschijnen

Dit is geen Coveralbum. Dit is gewoon een EARRINGalbum. Je hoort de covers er niet aan af. Natuurlijk kent iedereen het origineel van When i was young en I'll be back again. Maar de Earring weet er weer een Earringgeluid aan toe te voegen.

Mijn absolute toppers: Collage en darkness, darkness
Turn the page gaat hier nog eens overheen. Echt geweldig goed gedaan. 1,5 later kwam Metallica met hun uitvoering van Turn the page en brachten dat zelfs op single uit. Het is bijna een kopie geworden van hoe de earring dit nummer heeft aangepakt. Het lijkt wel of metallica deze earringuitvoering grondig heeft bestudeerd en het heeft gekopieerd

Sorry, maar vind de Metallica uitvoering toch iets anders dan die van de Earring. Tempo is welliswaar vrijwel identiek, maar ik hoor bij de Earring toch nog een andere aanpak en opbouw, of bij Metallica zogezegd. Kan natuurlijk ook zijn dat Metallica het nummer al eerder heeft gespeeld dan tijdens de opnames of release of dat het nummer vroeger al wel eens door hen gespeeld werd ( al dan niet tijdens optredens soundchecks of jamsessies) dus vraag me af of ze ooit de GE versie hebben beluisterd en die uitvoering als voorbeeld hebben genomen

Persoonlijk favorietje van dit album voor mij is : Gotta see Jane. Wat zingt Barry het eerste couplet heerlijk ingetogen maar ook dreigend en pakt hij later geweldig uit in het tweede couplet als de band vol erin knalt en gas gaat geven.
Overigens klinkt en speelt de band hier echt top, qua sound komt dit album misschien wel het dichtst bij hun livesound destijds. Ik geloof dat George ook sinds tijden vooral zijn op zij BC rich heeft ingespeeld in de studio op deze plaat, of het zijn vaste Bitch was of de Mockingbird ( die hij tijdens concerten destijds ook af en toe uit de kelder pakte) dat weet ik niet.
Collage is trouwens ook prachtig gezongen door George, mooier dan eigen ballads als Hold me now of Whisper in a Crowd. Doet mij zelfs een beetje denken aan zijn zwanezang just a little bit of peace in my heart.

The Earring blijft lekker bij zichzelf en dat is echt een pluspunt.
Daar hoor je ook een goede band in.
Nummers van anderen, maar toch je eigen ik behouden.
Voorbeeldig wat dat aangaat.

Zoals ik dus al zei:"bijnä een kopie" Bijna betekent niet helemaal
Neemt niet weg dat ik de Metallica-uitvoering ook prima vindt hoor, maar dat kan ook bijna niet anders met zo'n goede song

Zelfs "bijna' hoor ik er niet aan af, los van het tempo maar dat kan ook aan mijn disco/concertdoofheid liggen
Je zin "lijkt wel of metallica deze earringuitvoering grondig heeft bestudeerd en het heeft gekopieerd" vond ik eigenlijk misschien wel te zwaar aangezet, zowel richting Earring als Metallica, hoewel deze uitvoering mij beter bevalt.

He Haythijs. Ik heb ze nog eens na elkaar gehoord. Er zijn zeker wat verschillen. Alleen het einde van de song al. Maar over de gehele lijn vindt ik dat er ook veel samenkomsten zijn. Luister maar naar het rustige stuk en ook hoe de coupletten worden gezongen. Bij de versie van Metallica mis ik het echte hoogtepunt. Waarbij de versie van de earring het einde alles los gaat.... Dus daar zit zeker een verschil

Enfin: mooi toch hoe iedereen muziek kan interpreteren

Turn the page duurt trouwens wel langer dan hier aangeduid wordt 5.35 i.p.v. 3.10
Volgens mij zijn de tijden van de 2 laatste nummers verwisseld

Ik heb erder het idee dat Metallica deze song iets meer bij een bekendere versie heeft gehouden env ervolgens hun eigen sound erover heeft gegooid. Dat tempo en wijze van zingen overeenkomen heeft ook enigszins met het origineel te maken en in welke stemming men zingt, daarin verschillen Barry en James niet veel. Daarmee bedoel ik hun stembereik dus in het algemeen, niet eens dit nummer an sich.
Wat betreft de tijden van de laatste numemrs heb je idd gelijk.

In principe kan ik me daarin wel vinden maar vind toch dat ze hier meer werk aan hadden kunnen besteden om de songs wat meer te ver-Earringen.

Voor mijn smaak blijven ze te dicht bij de arrangementen van de orginelen hangen, voor zover ik die ken ( en in het geval van Little Red Book bij de bekenste "andere uitvoering" natuurlijk ) . Je zult er fan voor moeten wezen om deze plaat echt van waarde te vinden denk ik .........

Natuurlijk had er wat meer uitgehaald kunnen worden, maar ten tijde van dit album was The Earring natuurlijk al lang niet meer van het experiment.
Die periode ligt al heel ver achter hun, maar ik hoor wel een gedreven band die niet voor de makkelijke weg gaat en hier en daar opmerkelijke keuzes maakt.
Misschien niet zozeer afwijkt van de originelen, maar wel met de typische Earringsound ingekleurt.

Ik moet wel bekennen dat ik dit album amper meer draai.Er gaat uiteindelijk niets boven hun eigen werk.
Ze hebben hunzelf gewoon een pleziertje gedaan, lekker even freewheelen.
Ik kan echt wel beroerdere coveralbums.

Het album was ook deels opgenomen ivm een (aflopend) platencontract. Er moest iets uitkomen voor het einde van dit contract en er was gewoonweg te weinig nieuw songmateriaal. Ook de Earring had de druk van de platenmaatschappij in hun nek hangen

merkwaardigerwijze: één van mijn Earring favorieten! Zeer goed gekozen en gespeelde covers, ze oden zondermeer recht aan de kwaliteiten van de band. En, in tegenstelling tot bikkel2: deze draai ik nog regelmatig.