Saxon - Forever Free (1992)

Ik snap de lage cijfers wel. Je zou denken dat Saxon de boel weer op de rails heeft met het ijzersterke Solid Ball of Rock en dan is het erg jammer dat die lijn niet doorgezet wordt. Sterker nog, regelmatig probeert de band weer te klinken als op Rock The Nations en Destiny. Waarom in Wodansnaam Get Down And Dirty? Waarom Just Wanna Make Love To You coveren? Ik zie er zelfs de humor niet van in. En dat terwijl de titeltrack en de ballad Iron Wheels best goed zijn.Helaas zijn de goede nummers niet in de meerderheid. De rest is ok of erg matig. De doffe productie werkt natuurlijk ook niet mee. Dit is toch wel erg jammer..

Tussenstand:
1. Strong Arm Of The Law
2. Solid Ball Of Rock
3. Wheels Of Steel
4. Power & The Glory
5. Denim And Leather
6. Saxon
7. Crusader
8. Forever Free
9. Rock The Nations
10. Innocence Is No Excuse
11. Destiny

Toch weer een stap terug. Waar Solid Ball Of Rock klonk als een eigentijds en spetterend album, is Forever Free het restant van de jaren '80/'90 overgang oftewel: de periode waarin klassieke metal stierf. Er staan een aantal goeie tracks op zoals Iron Wheels (beste Saxon-ballad tot nu toe) en Nighthunter, maar het voelt toch voor het gros weer alsof de band achter de feiten aanloopt in plaats van dat ze zich iets compleet eigen maken. Kon alsnog erger, kon ook veel beter. Get Down And Dirty, Grind en die verschrikkelijke Just Wanna Make Love To You-cover hoef ik niet nog een keer te horen.

Tussenstand:
1. Solid Ball Of Rock
2. Power And The Glory
3. Strong Arm Of The Law
4. Wheels Of Steel
5. Denim And Leather
6. Saxon
7. Rock The Nations
8. Forever Free
9. Innocense Is No Excuse
10. Crusader
11. Destiny

Forever Free is mijn gateway-album van Saxon. Ik leende de CD ooit bij de bibliotheek in het dorp en de kopie op tape heeft mij op menig fiets- en busrit naar school vergezeld. Ik kon het niet laten om vandaag de heruitgave van Music On Vinyl mee naar huis te nemen.

In mijn herinnering was dit album beter dan ik nu ervaar bij beluistering van de LP. Toch staan er wel aardige nummers op deze plaat, zoals het titelnummer, Hole In The Sky, Iron Wheels en Nighthunter. De cover van Just Wanna Make Love To You en het zeurderige Get Down And Dirty halen het niveau echter wel erg naar beneden.

Over de tweede Saxon van de jaren '90 is hierboven het meeste wel gezegd. Kan ik kort klagen.

Matige eigen productie van zanger Biff en dito nummers inclusief de flauwe cover Just Wanna Make Love to You, al begon het met titelnummer Forever Free nog wel aardig. Bij dit album heb ik hetzelfde gevoel als bij Denim and Leather uit 1981, dat deze fan van NwoBhm wel erg mak vond in vergelijking met de twee voorgangers.

Iron Wheels is met z'n akoestische gitaar en persoonlijke verhaal bij eerste beluistering aardig, maar gaat bij vaker draaien spoedig vervelen. De tweede helft opent wederom aardig met One Step Away ; het snelle Nighthunter lijdt onder de demokwaliteit, net als afsluiter Cloud Nine.

Was het tijdnood, beperkt budget, zelfoverschatting en/of mismanagement dat zowel inspiratie als productie zo tegenvielen? Drie jaar later volgde Dogs of War.