KISS - Psycho Circus (1998)

Helemaal geen verkeerde plaat al is het niet het beloofde reüniealbum geworden. Criss en Frehley spelen voor zover ik weet alleen op 'Into the void' mee, en op 'You wanted the best' zijn hun vocalen te horen. Voor de rest wordt er door Stanley en Simmons gewerkt met andere muzikanten. Dat maakt voor de muziek echter niets uit. Ik vind dit een veel rauwere en rockender plaat dan bijvoorbeeld 'Sonic boom'. Beste nummers: Psycho circus, Within, Into the void, en You wanted the best.

En van Maiden weer terug naar Kiss. Een Powerslave valt nauwelijks te vergelijken met Psycho Circus, maar het verschil in kwaliteit is enorm. Natuurlijk is Kiss een showband en moeten ze het hebben van optredens (heb ze zelf ook eens gezien), maar de platen blijven varieren van zwak tot redelijk. Psycho Circus is een van de betere platen van Kiss, maar tegelijkertijd vind ik het maar lastig voor te stellen dat er veel fans zijn die hier plezier uit halen. Ook hier vind ik het niveau niet meer dan redelijk en hoor je de gebruikelijke kwalen waar Kiss mee te maken heeft. Paul Stanley's stem was al achteruit aan het gaan op de vorige albums, maar hier begint het wel heel duidelijk te worden. De wenkbrauwen gaan ook omhoog bij I Finally Found My Way. Een ballad van Peter Criss is wel het laatste wat ik verwachtte. Niet slecht, maar wel heel generiek. Wat wel een goede keus is, is dat over het algemeen het gas teruggenomen wordt. In een lager tempo komt Kiss wel beter tot zijn recht. Verder doet dit album me denken aan de vier soloplaten van '78, alleen hier gebundeld op een album.


You Wanted The Best dat uitgaat als een nachtkaars. Vind het heel tekenend. Eerst jezelf presenteren als de beste (line up) en niet veel later staan Frehley en Criss weer bij het grofvuil. Dit stuk vind ik zo'n aanfluiting, maar dat het nooit wat gaat worden tussen Kiss en mij was al langer duidelijk.


Tussenstand:
1. Ace Frehley
2. Music From The Elder
3. Kiss
4. Paul Stanley
5. Love Gun
6. Destroyer
7. Dynasty
8. Carnival Of Souls
9. Creatures Of The Night
10. Psycho Circus
11. Animalize
12. Lick It Up
13. Revenge
14. Hotter Than Hell
15. Asylum
16. Crazy Nights
17. Peter Criss
18. Dressed To Kill
19. Unmasked
20. Rock And Roll Over
21. Gene Simmons
22. Hot In The Shade

Psycho Circus intrigeert. De openingstrack is een prima lied en op Within blijft de wat donkerdere sound van Carnival Of Souls nog goed overeind. Simmons' sinistere zang werkt prima wat mij betreft met dergelijke songs. En dan heb je ineens I Finally Found My Way, een al vrij belabberd nummer dat ook nog eens door de minst getalenteerde zanger van de band ingezongen moest worden. What the fuck.

Dat de band toen geen band was, moge duidelijk zijn. Goede songs worden afgewisseld met belabberde tracks, maar het is vooral die interne inconsistentie in sound die intrigeert. Ruud zei het al, het lijkt alsof alle soloalbums bij elkaar gegooid zijn en dat voelt een beetje ongemakkelijk. Niet gek dat de band alsnog terugkwam om dit niet het laatste album te laten zijn, zo'n song als You Wanted The Best voelt eigenlijk best ongemakkelijk aan. Het Alice Cooper plagiaat ook.

Tussenstand:
1. Creatures Of The Night
2. Music From The Elder
3. Ace Frehley
4. Paul Stanley
5. Carnival Of Souls
6. Hot In The Shade
7. Dynasty
8. Kiss
9. Psycho Circus
10. Animalize
11. Lick It Up
12. Love Gun
13. Revenge
14. Hotter Than Hell
15. Unmasked
16. Asylum
17. Destroyer
18. Crazy Nights
19. Rock And Roll Over
20. Dressed To Kill
21. Peter Criss
22. Gene Simmons