King Diamond - Conspiracy (1989)

Met Conspiracy had ik altijd een beetje een verstoorde verhouding. Ik hoorde At The Graves op Vara's Vuurwerk en was direct verkocht. Een maatje had die uitzending weer op cassette opgenomen en zodoende luisterden we dat nummer twintig, dertig keer per dag. Een beetje zoals 538 en q music dat nu met de nieuwe hits doen.

De consequentie was dat toen ik de cd kocht , ik At The Graves niet meer kon horen. Die sloeg ik dus altijd over. De rest van Conspiracy haalt het niveau niet van dat ene nummer. Dus was ik teleurgesteld en heb ik het album in de kast gezet en een hele tijd niet aangeraakt.

Anno 2011 kan ik At The Graves en de rest van de plaat weer prima luisteren. Ik blijf bij het standpunt dat het beste kruit met dat openingsnummer verschoten wordt, maar de andere nummers mogen er best zijn.
De typische, fragmentarisch aandoende King Diamond nummers boordevol solo's dient opnieuw als decor voor een hoorspel over 'Them' van de vorige plaat. En opnieuw wordt alles weer uitstekend aan elkaar gezongen, gegild, gegromd en gefluisterd door het beschilderde opperhoofd.

Slechts een jaar na Them had ik eigenlijk geen echte ontwikkelingen verwacht. Gewoon meer van hetzelfde, maar King Diamond gooit in Conspiracy naar mijn idee veel meer sfeer in. Die paar instrumentale stukken en de meer ingetogen klank, maakt dit album behoorlijk anders dan de voorganger. Het is niet slecht. De opener is zelfs geweldig, maar het pakt me minder dan de voorgangers. Conspirary is natuurlijk ook een leuk hoorspel, maar door de eerder genoemde redenen voelt het net wat minder spannend aan. Verder gewoon een goed album. King Diamond laat wederom horen tot de beste heavy metalbands te horen.


Tussenstand:
1. "Them"
2. Abigail
3. Conspiracy
4. Fatal Portrait

Het eerste echt 'volwassen' King Diamond album. De songs hebben veel afwisseling zoals op de vorige twee het geval was met puntige en opzwepende gitaarsolo's en prachtige atmosferen, maar nu gooit King ook voor het eerst subtiliteit en nuance in de strijd. A Visit From The Dead heeft een prachtig rustig intro, terwijl ook het compleet instrumentale Something Weird een fantastische afwisseling is tussen al het gegil. At The Graves is overigens ook de beste opener tot nu toe, terwijl ook het dromerige Sleepless Nights meteen de juiste snaar raakt. Voorlopig de beste voor mij.

Tussenstand:
1. Conspiracy
2. "Them"
3. Abigail
4. Fatal Portrait

Het derde album op rij van 'King Diamond' die ik eigenlijk best gaaf vind. Het album gaat voor mij zeker de strijd aan met het album '"Them"' waarbij ik het verhaal leuker vond om te volgen. Het album zorgt in ieder geval voor meer sfeer, en ik denk dat ik na de tweede luisterbeurt er wel over uit ben dat ook dit album voor mij het beste tot zoverre is (ik heb nog wat te gaan). 'Diamond' is qua zang erg vermakelijk maar het album knalt al binnen met 'At the Graves' en word gevolgd door het sterke (en inderdaad dromerige) nummer 'Sleepless Nights'. Daarna volgen er verder nog zeer sterke en leuke nummers die instrumentaal goed zijn en je mee zuigen door het avontuur, het album eindigt met het instrumentale nummer 'Cremation' en die vond ik persoonlijk ook heel leuk.

Voorlopige Tussenstand:
01. Conspiracy
02. "Them"
03. Abigail
04. Fatal Portrait