King Diamond - Conspiracy (1989)

Wederom een degelijk album maar de sleet begint er wel langzaam maar zeker op te komen. De songs zijn op zich nog best redelijk en het spel van de muzikanten feilloos, toch mist het iets wat wel aanwezig was op de laatste 2 cd's. Ook het hoesje is niet direct één van mijn favorieten en had best wel wat creatiever gemogen dan een shot van Diamond's gezicht op te plakken.

Het verhaal is een direct vervolg op Them, maar kon mij al helemaal niet boeien. Maar toch best een redelijke cd.

Dit is niet het echte hoesje zoals het hoorde te zijn. Link

Ik heb ijzige herinneringen aan dit album. In 1989 (was toen 11 jaar)werd ik abonnee van de Aardschok (toen nog Metal Hammer/Aardschok geheten). Ter introductie kreeg je de plaat (vinyl dus) van de maand en in dit geval was dat dit werk van de heer Diamond. De hoes gaf me al de rillingen en toen moest de muziek nog komen. Ik moest even slikken toen At The Graves uit mijn speakers knalde, dat was voor mij effe te veel horror (wat een mietje was ik). Ik heb de plaat toen cadeau gedaan aan de eerste de beste metalhead. Later heb ik Cremation nog een keer gedownload, machtig instrumentaaltje, maar van die stem van King zal ik nooit een fan worden, ook al is het zeker geen slechte muziek, integendeel.

At The Graves is, na Judas Priests One Shot At Glory, mijn op één na favoriete metalsong aller tijden.

Berichten verplaatst naar King Diamond

Het verhaal van "Them" wordt hier vervolgd, maar de sfeer valt wat weg. Wel staan er met Sleepless Nights en Cremation twee echt geweldige nummers op, toch waardeer ik deze minder dan zijn voorganger. Deze CD klinkt teveel als een standaard metalproductie, waardoor dat ijzige en soms belemmende sfeertje gemist wordt. De muziek ondersteunt zodoende het verhaal onvoldoende. Cremation is daarop een uitzondering, maar daar komt dan ook nauwelijks tekst in voor.

Je blijft op één of andere manier onverzadigd achter. Het verhaal wordt slap afgemaakt. Jammer! Muzikaal gezien is er niets mis mee.

Muzikaal verdient het meer sterren en het verhaal is aardig maar voor mij geen reden om minder dan 4 sterren te geven. Het instrumentale nummer voegt een lekkere sinistere sfeer toe.

Kom op Gatver gooie er een sterretje bij.

Nou, vooruit dan, omdat jij het bent! Ik kan me wel vinden in jouw redenering, wat het muzikale betreft, maar 4 sterren vind ik persoonlijk weer te hoog.

>:D
We staan weer gelijk en laat de King de beslissende muzikale strafschop maar nemen. Zijn laatste album vind ik wel hoopgevend, Give me your soul please.

Je kan ook nog je top tien invullen wat veel MuMeters doen.

Dat ga ik zeker nog doen!

Waarom is die eerste het dan toch niet geworden? Vind ik persoonlijk een veel mooiere cover.

Lekker album, vind hem ook wat beter dan ''Them'' eigenlijk. Maar voor nu na 1 luisterbeurt vind ik het nog te vroeg om echt te oordelen.

vind ik ook

Waarom hebben ze de hoes veranderd? Het orgineel vindt ik veel mooier.

At the graves is echt zo'n nummer.
Eerst die intro (geen aparte track zoals op de 2 voorgangers) en dan gewoon 8 minuten het beste van King Diamond en Andy La Rocque.

Wil er toch eens wat uitgebreider op terugkomen.

Een geweldig album, muzikaal gezien ook erg 'compleet'. Perfecte solo's, geweldige riffs, de bas is precies goed (dat wil zeggen niet te licht en niet te zwaar) drums zijn goed uitgedacht en King Diamond is wat mij betreft 1 van de beste en origineelste (metal)zangers ter wereld. Het verhaal begint al op 'Them' en is daar ook veel sterker, hier begint het ook sterk maar wordt het naar het einde toe afgeraffeld. Al doet dat niks aan de muziek af. Verhaal doet me overigens een beetje aan 'Rosemary's Baby' denken, al is het zeker geen ordinair aftrekseltje. De instrumentale stukken werken perfect en geven ook een beetje dat 'horror-sfeertje' dat absoluut nodig is bij dit verhaal. Deze muziek moet ik alleen niet te vaak horen, niet omdat het niet goed genoeg is, integendeel!, nee omdat het dan niet speciaal meer is en het hele verhaal voorspelbaar wordt.

Toch ook 'Them' nog maar aanschaffen zodat ik het verhaal bij elkaar heb, misschien 'Abigail' en 'Fatal Portrait' dan ook nog maar

zeker de eerste 2 albums aanschaffen. Die hebben meer Mercyful Fate invloeden. Terwijl Them iets ertussen is.

Afgeraffeld? De karakters worden verder uitgediept en ik vind dat er juist een paar hele leuke wendingen aan het einde zitten. Vooral de rol van dr. Landau is erg interessant. Op "THEM" is ie nog slechts de psychiater. Op "CONSPIRACY" blijkt ie de devil himself. Eerst gaat ie een affaire met King's moeder aan. Hij weet haar zo te manipuleren dat ze er voor kiezen om samen King uit de weg te ruimen zodat het huis in hun bezit komt. Helemaal aan het einde krijgt het verhaal nog een leuk staartje als je King "Whenever the dark is near I will return from the grave to haunt you...Godforsaken WHORE" hoort grommen. Blijkbaar is ie toch nog niet helemaal dood

Voor mij is dit de beste King Daimond plaat, erg sterke songs met prachtig gitaargeweld van Andy LaRocque. Probleempje vind ik wel het matige geluid. Ik weet dat er een Remaster van is, weet iemand of deze beter klinkt ?

Ik heb de digitaal geremasterde gold disc. Die vind ik prima klinken, maar ik weet niet hoe deze klinkt in verhouding met de normale CD, die ken ik namelijk niet.

Ik heb de remaster besteld, ik gok het erop

Geweldige prestaties en muzikale glorie,geweldige riffs,voltallige gitaar solo's van la roque/blakk hoor je het hele horror sfeertje pathetisch over je heen komen.
De verkoop cijfers rond het album zijn ronduit magertjes ook in de laatste plaats om king's gezicht the master of evil, een goedkope aversie is van gene simmons en in de volks mond wordt dit klassieke album aangeduid als het vervolg,them-2,maar nogmaals ondanks alle criteria en geruchten en de geestdrift van monster-bassist hal patino is dit een wonder schoon album,sleepless nights,cremation,at the graves het klinkt als een klok ondanks de horror taferelen, uiteindelijk zijn de heerlijke actueel/ of niet horror verhalen altyd heerlijk interessant en een ode draad in de geschiedenis van king diamond af en toe denk je terug aan floyd konstatin en michael moon maar niets is minder waar ,dat pete blakk ook een erg grote vinger in de krentebry heeft.Ondanks de minpunten aan hoge,zelfs gillerige kreten van king' en vaak ingewikkelde teksten blijft dit een master mind- in de heavy metal.

aver·sie de; v afkeer: een ~ van, tegen iets of iem hebben

(http://www.vandale.nl)

Vertaal je viking taal want ik snap hier geen hout van,wickie.

Je gebruikt in jouw stuk het woord aversie, terwijl je versie bedoelt.

Daarom citeert Sandokan-veld uit de Van Dale.

Die digitaal geremasterde gold disc klinkt uitstekend. Van z'n eerste 5 albums m'n favoriete album. Sterk songmateriaal; voorganger Them vond ik een beetje tegenvallen, zowel concept als muziek.
Dat vehaal over z'n oma was wat vergezocht en het ontbrak aan grote uitschieters.
Op dit album is At the Graves toch wel het beste sinds Black horsemen. Nou is het ook niet zo dat dit vervolgverhaal me zoveel zegt; het gaat toch meer om de muziek. Maar toch, voor de meeste zombiefilms is minder verhaal nodig en King valt over het algemeen goed te verstaan hier.
Altijd wel mooi die excentrieke stem van hem. Drummer Mickey Dee is uit eigen beweging opgestapt. Bij Motörhead stond hij uiteindelijk meer in de belangstelling. Inderdaad: als je de heer Diamond live ziet ga je niet de hele tijd op de drummer letten. Eerst maar een 4,0 voor King.

Ja, ik denk dat ik dit toch wel de beste vind van onze King...

Ik vind ook de remaster behoorlijk "bright" klinken, maar slecht is het niet ofzo, meer een kwestie van smaak. Die Alternate mix van At The Graves vind ik beter klinken, hier is dat schelle er een beetje af.

Hij is wel rustig trouwens, ik hoor er niet veel meer van de laatste tijd ?

King heeft een zware hernia volgens mij, vandaar dat het stil is rondom hem.

Oh oke...