Toto - Through the Looking Glass (2003)

Ik heb de cd zelf ook in huis, omdat ik alles van Toto heb, maar deze pak ik nooit wat een flut CD.
Al vind ik "While my guitar gently weeps" het beste nummer van de cd, maar goed dat is mijn mening.

Mischien wel het beste album wat TOTO ooit heeft uitgebracht. Allemaal covers maar so what? Ik vind dat TOTO de nummers die zijzelf zo goed vinden op een goede en respectvolle manier vertolken. Om het belachelijk lage stemgemiddelde van 2,79 voor Through the Looking Glass een klein een beetje op te krikken, 5*****

p.s. Naast Toto zijn er meer artiesten die een uitstekend album met covers hebben uitgebracht. Denk bijvoorbeeld aan Rush of Simple Minds. Stuk voor stuk albums die goed te beluisteren zijn.

Een coverplaat van Toto , die was er inderdaad nog niet . Ik wil het cliche van de band zal wel geen inspiratie hebben , vermijden , want deze actie kan ook best leuk of zelfs erg sterk uitpakken .
Het gaat om hoe de liedjes worden uitgevoerd en welke intepretatie er meegegeven wordt .

Toto kan mij in ieder geval hier niet echt overtuigen . While My Guitar is fraai door de geweldige gitaarpartij van Lukather .
Diezelfde Lukather bepaald ook duidelijk de sfeer op deze plaat . Veel gitaristische hoogstandjes , muzikaal helemaal in orde , maar ik krijg nergens echt het gevoel wat hier nu de toegevoegde waarde van moet zijn . Ze kunnen het uitstekend vertolken , maar nergens wordt het beter dan de originelen . Te weinig echt originele uitvoeringen van de songs . Jammer .

Misschien eerst even het album beluisteren, want 'het beste album'??? Heb je ook andere albums van hun gehoord?
Het is een smaak-ding natuurlijk en mag ook Toto zeker coveren. De covers die hierop worden gespeeld zijn simpelweg totaal beneden niveau in vergelijking met het origineel. En kom op: House of the Rising Sun en Sunshine of Your Love goed gecovered?

Voor jou de beste, maar voor mij zonder twijfel de slechste uit de Toto-reeks.

Maar om dan meteen 1* te geven?
Dat betekent dat je alle uitvoeringen waardeloos vindt?

Nee, want als ik alles waardeloos vind, zou ik 0 sterren moeten geven en dat kan (helaas) niet op MuMe. Er zijn een aantal nummers 'wel ok' en dus kom ik op 1 ster. Maar aan het gemiddelde kun je ook zien dat dit geen sterk album is, zoniet het minste wat ze in de winkel hebben kunnen krijgen.
Hoeveel sterren geef jij?

Redelijk album. Staan een paar leuke nummers op, maar het is niet heel veel speciaals. While My Guitar Gently Weeps is wel echt fantastisch.. vooral die versie van 'Live in Amsterdam' is echt geweldig.

Eerlijk gezegd heb ik, als zwaar TOTO fan, hem nog niet 1x helemaal uit kunnen luisteren
Ook ik ben niet gecharmeerd van cover albums en al helemaal niet als TOTO dat doet. Puur omdat ik vind dat een band met dergelijke (sessie)muzikanten dat niet nodig heeft, maar zelf dachten ze er voor deze keer blijkbaar anders over.
Waarschijnlijk zal dit album ook voor mij hun minste worp zijn. Uiteindelijk moet ik hem toch een keer integraal gaan beluisteren. Daarna kan ik pas echt een waardering geven, uiteraard.

Bodhisattva en While My Guitar Gently Weeps vind ik wel twee erg geslaagde uitvoeringen.

Leuk, eindelijk een Toto album zonder die aalgladde sound die mij behoorlijk tegenstaat bij hun oudere werk. Toegegeven, hier staan niet hun beste nummers op maar de productie klinkt naar mijn idee geweldig en nergens slaat de verveling toe.

Niet hun beste nummers? Je weet dat dit allemaal covers zijn he?

Zelf draai ik dit album ook niet zo vaak, toch nog 3 sterren omdat het heel goede muzikanten zijn die deze covers toch wel weer fris en fruitig ten gehore brengen.

Een cover album van Toto. Niet een van hun beste album, maar zeker ook geen slecht album.

While My Guitar Gently Weeps vind ik de beste cover van dit album. Erg mooi gedaan.
I Can't Get Next to You, Living for the City, House of the Rising Sun vind ik verder ook allemaal top uitgevoerd.
Maiden Voyage / Butterfly, Burn Down the Mission en Sunshine of Your Love zijn ook nog wel te doen.
It Takes a Lot to Laugh - It Takes a Train to Cry vind ik ook wel leuk gedaan.

Ik geef dit album 3,5 sterren!

Ik verlaag toch even mijn stem van 3,5 naar 3 sterren aangezien er eigenlijk maar een vier aantal op staan die ik ook daadwerkelijk luister (alleen de eerste vier genoemde hierboven).

Is toch een kwestie van smaak deze cd omdat je alles met het origineel vergelijkt. doe je dat niet dan klinken de nummers toch best redelijk. While my guitar gently weeps heeft een gitaarsolo waar ik toch wel even kippenvel van krijg.

De solo in dat nummer is an sich dik in orde. Maar wat ik dan weer niet begrijp, is dat de drumpartijen in dat nummer gespeeld worden op een elektronische drumkit. En dat klinkt juist op dit nummer nou juist voor geen meter. Het haalt deze uitvoering naar mijn smaak echt omlaag, jammer.

Voor het overige is dit een alleraardigste greep in de cover-bak, die de ene keer beter uitpakt dan de andere keer. Ik vind het wel vermakelijk om te horen hoe Bobby Kimball op Watching the detectives zowat dezelfde frasering als Elvis Costello aanhoudt, wat hier ook niet echt goed klinkt.

De bandleden laten in elk geval wel horen dat ze veel muziekstijlen in de vingers hebben, van soul en rock tot jazz en reggae, maar dat wisten we eigenlijk al. De aardigste uitvoeringen vind ik de nummers die het dichtst bij hun muzikale roots liggen, zoals het licht proggy Burn down the mission (Elton John), Cream's Sunshine of your love, Stevie Wonder's Living for the city en vooral Steely Dan's Bodhisattva.
Dat laatste is het enige nummer dat kwalitatief dicht bij het origineel komt, al vind ik hun rock-interpretatie van Herbie Hancock's Maiden Voyage ook nog wel interessant, omdat-ie prettig afwijkt van het origineel. Voor het overige krijg ik hier toch teveel het gevoel van 'Kijk ons eens erg goed covers naspelen'.

Covers of niet....het zal mij een zorg zijn.

Het gitaarspel van Steve Lukather zijn in ieder geval om te smullen....

Dit album is grotendeels een mislukt tussendoortje met weinig interessante covers. Evenwel maakt de werkelijk geweldige, spetterende versie van While my guitar gently weeps, waarvan dit met afstand de beste versie is die ik ooit heb gehoord, deze cd toch tot een verplichte aanschaf.