Bob Marley & The Wailers - Natty Dread (1974)

Voorlopig behoort "Natty Dread" samen met "Catch a Fire" en "Exodus" tot mijn favoriete Bob Marley albums. Ook op "Natty Dread" heeft de muziek een serieuze ondertoon, ondanks het op het eerste gehoor zomerse geluid. Net als op "Catch a Fire" hoor je Marley zingen over de donkere kanten van het bestaan op Jamaica. Dat zorgt voor een interessante paradox. En als je naar de teksten luistert, dan verandert de muziek als snel van zomers naar bezwerend. Ook de hoes doet wat dat betreft een duit in het zakje. Het geheel doet allemaal wat donker en duister aan. Op "Natty Dread" zet Bob Marley wat mij betreft de kwaliteit voort en is het een prima album geworden dat zich mijn inziens kan meten met zijn beste werk.

Erg sterk album van Bob Marley, de eerste zonder Peter Tosh en Bunny Wailer, dit zal wel de oorzaak zijn van de gehanteerde naamswijziging (voorgaande 2 albums Catch a fire en Burnin' hadden als bandnaam The Wailers) van The Wailers naar Bob Marley & the Wailers.
Peter en Bunny waren natuurlijk fantastische vocalisten, maar Bob komt hier met een nieuw dames backing vocalen ensemble onder de naam I three(s) (ook The Ithrees werd gebruikt) met o.a. Bob's echtgenote Rita.
Op dit album zijn toch gewoon een stel van Marley's best leidjes terug te vinden.
Klassiekers als No Woman, No Cry, Them Belly Full (But We Hungry) en het geweldige titelnummer.
Hoogtepunten zijn voor mij toch wel het Rebel Music (3 O'Clock Roadblock) en het werkelijk prachtige Talking Blues.
Revelution sluit dit album fraai af, heel mooi is hier het samenspel tussen Bob en zijn dameskoortje.
Natty Dread is zo mooi.

Op vinyl gevonden voor een aardige prijs. Perfecte muziek voor dagen als deze: zonnig, lekkere temperatuur, en PSV is kampioen

Ben geen grote reggae liefhebber, maar af en toe een lekker Bob plaatje hoor ik graag!

Dat ben ik ook niet. Maar ik raad je aan om eens een live plaat van Marley te kopen. Live is hij namenlijk sterker dan studio, althans dat is mijn bescheiden mening.

Heb ook Babylon by bus en Live meegepakt, dus daar ga ik zo aan beginnen

Dan heb je een meer dan een uitstekende keuze gemaakt !!

Dit album begint echt ijzersterk. De eerste 4 songs zijn fantastisch (alhoewel de live versie van No Womoan No Cry beter is)! Daarna wordt het minder om alleen nog op te leven bij Talkin'Blues en Revolution.
De live albums van Bob zijn beter, maar dit is zeker een heerlijk plaatje.

Persoonlijk pak ik deze plaat niet snel uit de kast. Ik vond het in mijn beleving juist een mindere plaat ,maar wacht nog even met de stem . Eerst even herluisteren

uitstekende lp . deed me kennis maken met de reggae muziek met een sociale ondertoon.
ook aanbevolen : rastaman vibration en exodus