Death - Leprosy (1988)

Heerlijk lomp en sompig album van Death, niet hun beste maar wel erg bruut en van hakketak.

Smerige zang ook van Chuck, vind naast Pull The Plug ook Forgotten Past een klassieker.

Dan is hun debuut nog smeriger.

Heb deze cd in 1988 aangeschaft, op een gegeven moment minder om deze muziek gaan geven.. Heb ik hem GVD! verkocht.
Nu spijt van.., wat een super band..
Koop hem nog wel een keer..kleine 3,5 ster

Pull the Plug en Open Casket zijn mijn favoriete

Leprosy begint meteen al met één van de beste stukken uit het genre. Born dead heeft een wel heel erg cynische tekst.De eerste solo heeft wel wat van Venom/Witchin'hour. Forgotten past is qua tekst wat luchtiger en is een zeer geslaagd lied. Left to die klinkt net iets minder. Pull the plug is een nummer om kippevel van te krijgen. De productie van Dan Johnson komt goed tot zijn recht.In andere nrs. komt het geluid niet altijd even goed door. Open casket klinkt goed onderhoudend. Dat kan ik niet van het zwakke Primitive ways zeggen. Vrij matig liedje van Rick Rozz (In samenwerking met Chuck Schuldiner,erg lang zou die samenwerking ook niet meer duren. Choke on it behoort voor mij tot de beste stukken van de plaat. Schuldiner en begeleidende muzikanten krijgen vier sterren.

Waarschuwing: dit album is gevaarlijk voor de tere oortjes. Ik verhoog, natuurlijk dadde, pure vette lompheid uit de jaren tachtig, mijn "ding".

Death is denk ik mijn favoriete death metal band, vooral Human vind ik enorm goed. Leprosy is nog wat meer standaard death metal maar toch enorm bruut en je hoort al de geniale gitaar partijen van Chuck. Gewoon een lekkere beuker deze plaat.

Pull the plug is een van mijn favoriete songs een echte KLASSIEKER

Na de door mij zeer hoog aageslagen albums Scream Bloody Gore en Individual Thought Patterns, toch enigszins teleurstellend.

Pull The Plug blijft een klassieker en stond dacht ik destijds ook erg hoog bij Vara´s Vuurwerk.

Eerste plaat die ik hoorde van Death en daar is het zeker niet bij gebleven.
Ik ben normaal gesproken helemaal niet weg van Death metal, maar voor deze band maak ik graag een uitzondering. Deze plaat nam ook gelijk het vooroordeel weg dat Death een standaard Death metal band was.

Overigens ook een pluspunt voor het zeer herkenbare artwork van Ed Repka.

Geweldig album van deze band. Het is niet mijn favoriet, maar nog steeds staat de cd vol met muzikale hoogtepunten. Prachtig hoe Death bruutheid en techniek combineert en het laat klinken alsof er niets aan is.

Tering...is het al weer 25 jaar geleden.

Miljaar, wat een bruutheid. 'Pull the Plug' is een fantastische uppercut, maar ook de overige songs mogen er wezen. Geweldig gitaar- en drumwerk, en die nijdige vocalen van Chuck Schuldiner.. Duivels genieten!

Op Leprosy maakt Death grote stappen richting het geniale Spiritual Healing, wat mijn favoriete Death album allertijden is. Daarmee wil ik Leprosy zeker niet kwalificeren tot de middenmoot, want daar was dit album toentertijd veel te bruut en baanbrekend voor!

Waar het debuut Scream Bloody Gore nog wel eens wat saai kon worden (m.i. met name door het drumwerk van uber sicko Chris Reifert), krijg je op dit album nauwelijks tijd om op adem te komen, de meedogenloze riffs van Chuck en Rick Rozz splijten je schedel regelmatig met chirurgische precisie in tweeën op klassiekers als Pull the Plug en Open Casket.

Een van de grootste albums uit de jaren 80...
Evil chuck was echt geniaal , met een absoluut eigen geluid..R.I.P.
Album staat nog steeds als n huis..

Al weer een tijdje niet geluisterd, dan komt dit album extra hard binnen. Ik ben geen grote death metal liefhebber maar wel een grote Death liefhebber. Wat een heerlijke plaat! Hoogtepunt: Pull the Plug, maar ook de rest is echt top. En dan te bedenken dat dit nog maar een opmaat is naar de rest van het Death oeuvre!

Lompe, zompige metal. Het album is een tikkeltje eentonig. Als zo'n plaat echter briljante beuknummers zoals Pull The Plug en Open Casket bevat, hoor je mij verder niet klagen.

Dit blijft een heerlijke plaat om van te genieten. Onmiskenbaar Death.

Nog even weer 'Leprosy' voordat ik aan Deaths zwanenzang (de enige die ik nog niet ken) begin, en dan, ter afsluiting van deze ongeplande a-chronologische marathon nog het debuut een keertje.

Dit blijft een classic natuurlijk, met name 'Pull the Plug' (samen met het titelnummer het enige nummer dat Schuldiner hier alleen schreef) is onvergetelijk. De productie vind ik hier net even vetter dan op de opvolger (al is de snaredrum weer niet helemaal je-van-het), de stijl net iets meer recht-toe-recht-aan. Eén en al bruut geweld, maar van net genoeg melodie en subtiliteiten voorzien om te blijven boeien.

'Pull the Plug' en 'Left to Die' zijn voor mij de favorieten, maar er zit veel moois tussen.

Onveranderd 4,5*.

ZAP!, heb je dit bandje al eens uitgeprobeerd? Zij zetten de traditie van Leprosy en Spiritual Healing verder. Sommigen vinden het niks. Origineel is het natuurlijk niet maar ik vind het even goed, soms zelfs beter, dan Death zelf.

Kronos - nee, ken ze niet, bedankt voor de tip!

Het lijkt wel alsof dit album opbouwt voor die ontzettend gave tweede helft. Death laat hier in elk geval de meeste thrashinvloeden achter zich om vol op oldschool death metal verder te gaan. Juist door het gebrek aan die typerende thrash aggressie, voelt het album aanvankelijk een beetje saai aan. De muziek moet het dan vooral hebben van de virtuositeit van Chuck. Gaandeweg wordt de muziek wel feller, maar sluipen er ook steeds meer doom/horrorelementen in. Vanaf het felle Pull The Plug is het echt genieten. Open Casket smaakt ook goed, maar mijn favorieten zijn de onheilspellende afsluiters Primitive Ways en Choke On It. Het debuut is wat mij betreft net iets beter.


Tussenstand:
1. Scream Bloody Gore
2. Leprosy

Ja, Leprosy (met zijn iconische cover, voor mij wel een van de meest bekende death metal albumcovers) voelt een stuk meer gestructureerd en beduidend meer 'death' aan dan voorganger Scream Bloody Gore. Ik ga mee met mijn luisterpartner dat de tweede helft van het album toch beduidend sterker is dan het begin, al is het in ieder nummer wel genieten van het sublieme gitaarwerk. Toch is het Pull The Plug (een lied dat live ook echt uitstekend was om mee te schreeuwen) en alles wat erna komt dat me het meeste in vervoering brengt. De horrorsfeer is duidelijk aanwezig op een track als Open Casket, terwijl de tekst dan verdomd serieus en 'down to earth is'. Een band die aan het begin van de carrière al een stuk serieuzer en kwalitatief hoogstaander was dan het gros van de bands die het genre later zouden uitwerken.

Leprosy mist wel iets van de maniakale sound van het debuut, daarmee is het moeilijk om te bepalen welke van de twee ik nu beter vind. Ik houd het voorlopig even op de betere songstructuren en daarmee dus het iets minder spontane Leprosy, maar beide albums ontlopen elkaar niet veel in kwaliteit.

Tussenstand:
1. Leprosy
2. Scream Bloody Gore

Ik verkies de smeuïgheid van vroeger toch boven de technische hoogstandjes van later. Gisteravond op een concert Leprosy op CD gekocht en daarmee een hiaat in mijn collectie opgevuld (ik deed het als enige Death-album nog steeds met die LP van vroeger). Songmateriaal is niet altijd even sterk maar als geheel het meest prettige Death-album voor mij. Die mag na een eerste rondje spelen meteen op repeat!

Lastig kiezen tussen deze en het debuut. Allebei lekker schmutzig, maar Leprosy lijkt iets meer gestroomlijnd.
Met Pull the Plug staat er sowieso een absolute kraker op.
Verder zijn de titeltrack en Open Casket erg goed.

1. Leprosy
2. Scream Bloody Gore

Tering...is het alweer 36 jaar geleden

Born dead en pull the plug zijn me favs, vind dit album ook sterker als spiritual healing, wat jij Kondoro0614

Ja man, klopt. Al vind ik het niet echt heel veel schelen hoor.