Soundgarden - Ultramega OK (1988)

Telkens als ik deze plaat opzet is het alsof ik naar 'Led Zeppelin, het vervolg' luister. Soundgarden heeft hier duidelijk nog niet echt een eigen sound... Dit is pas aanwezig op Badmotorfinger.
Toch blijft dit een oerdegelijk album, en so what dat ze naar Led Zeppelin klinken. Het blijft eigenlijk gewoon geweldig

beyond the wheel is een van de beste soundgarden nummers, verder zijn ook flower en head injury (die ook al op de single van flower stond samen met toy box die moeiteloos op het album had gepast) sterkte nummers

Beste albumtitel ooit?

Zeer fijn debuutalbum van Soundgarden en doet zeker niet veel onder voor Badmotorfinger. De 19 stemmen die hier slechts gegeven zijn, zegt mij dat dit album toch wel een beetje wordt vergeten. Maar mensen wees gerust, het album is met gemak gelijkwaardig aan Louder Than Love en heeft zeker een aantal zeer goede tot zeer goede nummers te bieden als Flower en Head Injury. Het album is zeker beter dan Down on the Upside, dus gewoon luisteren naar dit album.

Bij vlagen heel fijn, maar ik vind dit toch allemaal te onevenwichtig.

3.

Onevenwichtig is dit zeker te noemen. Het klinkt allemaal veelbelovend en die verwachting zou later ook zeker ingelost worden. Maar de songwriting komt hier nog niet helemaal uit de verf. Wel zijn de echte Soundgarden-elementen van logge gitaarriffs, tempowisselingen en de gouden strot van Chris Cornell natuurlijk al wel, zij het in de kinderschoenen, aanwezig. Op opvolger Louder than Love zou men dit debuut op alle fronten overklassen. Toch zijn er in de vorm van Flower en Beyond the Wheel al twee Soundgardenklassiekers te noteren.

En volgens mij hadden ze heel goed naar Sonic Youth geluisted. Luister maar naar het eind van Smokestack Lightning!

Aardig debuut van Soundgarden, toch een plaat die veelal wat vergeten wordt denk ik zo. Zeker als je het vergelijkt met de aandacht die de opvolgers krijgen, wellicht niet onterecht. Je merkt her en der invloeden van de niet minste artiesten als Led Zeppelin of Black Sabbath - vind vooral de opening van Incessant Mace merkbaar beïnvloed door het gitaarwerk van Tony Iommi in de jaren 70. Flower waar het album mee opent is gelijk 1 van mijn favorieten, de toon wordt gezet. Helaas verzwakt het album wat halverwege om wel weer sterk te eindigen. Beyond The Weel vind ik nog een noemenswaardig nummer, je hoort de kracht die Chris Cornell is zijn stem heeft en het bereik waar hij bekend om zou worden. Ulltramega OK is ook precies dat, OK, meer niet, maar ook niet minder.

Geen topper maar je hoort al wel degelijk het talent van de heren. Denk nummer 3, 5 en de afsluiter weg - ze voegen immers maar weinig toe - en je houdt 10 tracks over waar je beter over kunt oordelen.
Flower, het loodzware Beyond the Wheel, de psychedelische klanken in Smokestack Lightning en het slepende Incessant Mace vormen de prijspakkers van dit schijfje.
Alles wat er tussen zit is nogal wisselvallig en soms zelfs melig van aard.
Een jaar later zou men al een stap vooruit zetten met Louder Than Love, waarbij de heren meer focus aan de dag legden voor volwassen composities.
Ultramega Ok is inderdaad oke, maar ook niet meer dan dat.