Soundgarden - Ultramega OK (1988)

Aardig debuut van Soundgarden, toch een plaat die veelal wat vergeten wordt denk ik zo. Zeker als je het vergelijkt met de aandacht die de opvolgers krijgen, wellicht niet onterecht. Je merkt her en der invloeden van de niet minste artiesten als Led Zeppelin of Black Sabbath - vind vooral de opening van Incessant Mace merkbaar beïnvloed door het gitaarwerk van Tony Iommi in de jaren 70. Flower waar het album mee opent is gelijk 1 van mijn favorieten, de toon wordt gezet. Helaas verzwakt het album wat halverwege om wel weer sterk te eindigen. Beyond The Weel vind ik nog een noemenswaardig nummer, je hoort de kracht die Chris Cornell is zijn stem heeft en het bereik waar hij bekend om zou worden. Ulltramega OK is ook precies dat, OK, meer niet, maar ook niet minder.