Death - Individual Thought Patterns (1993)

Gene Hoglan drumt op deze plaat. Geestelijk of lichamelijk was er niks aan de hand met Schuldiner. verdere uitleg niet nodig

Wow! mijn eerste cd van death... en hij krijgt een ereplekje in m'n cd-rek! zelden heb ik iets zo melodieus gehoord maar ook zo ontzettend medogenloos en hard, alles aan dit album vind ik gewoon goed, voor nu 4,5**** omdat ik de rest van death nog niet ken(en ik heb vernomen dat "human" en "symbolic" nog beter zijn) maar dat heeft zeker de potentie in een 5***** te veranderen, lievelingsnr.'s overactive imagination en nothing is everything

Human is inderdaad nog beter IMO. Symbolic vind ik daarentegen weer niets, dat album is meer een herhalingsoefening van Human en in mindere mate dit album.

Edit: Scream Bloody Gore is ook wel een aanradertje, meer old-skool en rauwer, als je daarvan houdt.

Technisch gezien de beste Death plaat. is hier een remaster van, want het geluid dat is niet zo super, in de zin van, vooral het volume

nou dit lag dus aan mijn lousy copy. Heb nu maar het orgineel en die klinkt al een stuk beter. Verhoging dus ook en in mijn top 10.

als favoriete tracks kies ik nummer 1-5 en nummer 6-10

4.5*

Zo, gisteren aangeschaft voor 'n tientje. Hij zit tussen 'Human' (4.5*) en 'Symbolic' (5*) in, dus hij zal zeker wat moois bevatten.

Een Album met Andy La Rocque ? (Viel mij op toen ik zocht in welke bands die nog speelde/had gespeeld en zie er plots death staan).

Razend benieuwt naar dit album.

En hij bevat wat moois! Het technisch geweld van 'Human' is er weer, 'Individual Thought Patterns' kan gezien worden als het meest logische reactie op 'Human'. Op 'Symbolic' worden de nummers iets frisser, hier is het - net als de voorgaande 2 albums - met een heel erg fijne productie, lekker lompig, van de legendarische (death) metal producer; Scott Burns.

Met lompig bedoel ik zeker niet het technische niveau; het hele album klinkt gewoon wat zwaar.

Het absolute hoogtepunt van de hele cd vind ik Chuck Schuldiner's gitaarpartijen. Zoals het begin van 'Overactive Imagination' straalt de instrumentbeheersing er van af, en het tapping gedeelte aan het begin van 'The Phillosopher' ( Do you feel what I feel..!) met Hoglan's (wat een drummer!) fills erdoor heen, en Chuck's brute (zoals paulisdik al zei, wat een geluid uit zo'n klein manneke ) grunt, en die solo's...

De solo's van Death zijn telkens weer prachtig, melodisch van hier tot gunder, geweldig.

Ik heb hier weinig op aan te merken; ik vind hem alleen minder dan Human. Verschil moet er zijn; ik geef hem 4*. Neemt niet weg dat dit een Death metal pareltje is, en 1 van de vele bewijsstukken dat Death gewoon mijn favoriete Death metal band is .

Mooi gezegd Bobiej, Death is inderdaad veruit de beste (Death) metal die er is en levert hier wederom een top album af.
Mijn favoriete nummers zijn:

The Philosopher, Overactive Imagination Trapped in a Corner en niet te vergeten natuurlijk Mentally Blind.

Beste Death Metal band ooit, onovertroffen.

Geweldig hoe dit album begint. Net als bij Human wordt er gewoon een topnummer vooraan de cd gegooit, je zit er meteen helemaal in. Verder bevat dit briljantje het klassieke The Philosopher met wederom een geniaal fingertap intro. Trapped In A Corner is mijn favoriet van dit album, vind vooral het intro indrukwekkend. Het lijkt zo ingewikkeld en indrukwekkend, en toch zo simpel. Mooi om te horen. 4* Voor het geniale technische niveau van onze Chuck R.I.P.

Waar ik bij Human onder de indruk was van de composities, aggressie en mooie instrumentbeheersing is het hier wat minder. Het meest ligt het aan de composities, de nummers zijn niet zo pakkend op deze CD. Het openings- en slotnummer boeien mij het meest, maar de rest minder. Het overtreffen of evenaren van Human lukt Death niet, maar beide albums klinken wel als broer en zus.

Heeft Andy LaRocque meegeschreven in dit album? Of deed ie enkel maar wat Chuck em vertelde wat ie moest doen?

Chuck kennende zal hij waarschijnlijk het merendeel zelf geschreven hebben, maar ik neem aan dat hij vast met de rest van de muzikanten overlegd heeft etc. Maar ik weet het niet zeker.

Vergeet Trapped in a corner niet!

In een hoekje GETRAPT!!!

Samen met Human, mijn favoriete Dearh-plaat.
Deze is met dat fretloos baswerk, naar ik meen.

Bijna geen deathmeatl meer te noemen, deze muziek.
Heel geniale songs, staan hier op.

RIP Chuck.

Zéér goede en intelligente death metal-plaat, één van de beste in zijn soort. Technisch van hoogstaand niveau, met prachtige gitaar-waaghalzerijen van zowel Chuck (uiteraard) als Andy. Drumbeest Hoglan bewijst waarom hij één van de beste drummers is, maar laten we Steve DiGiorgio ook niet vergeten. Zijn baspartijen zijn werkelijk geniaal en supercomplex.
Dat ingewikkelde, complexe muziek tegelijkertijd zo pakkend en direct kan klinken, bewijst alleen al wat voor geweldige songwriter Chuck was.
Geen enkel vullertje te bekennen, stuk voor stuk prachtsongs. TOP!!!

Wat een line-up om van te watertanden: Chuck Schuldiner (zang en gitaar), Gene Hoglan (drumgod), Andy LaRoque (gitaar) en Steve DiGiorgio (bass). Death neemt alsmaar meer melodie in zijn muziek op en de stem van Chuck wordt steeds duidelijk. Op dit album hoor ik halsbrekende toeren op alle instrumenten: pure waanzin maar o zo schoon. Het is geen spek die voor ieders bek is weggelegd, maar eens dit album je bij de lurven pakt, wordt je niet meer losgelaten. Favoriete Nummers: Trapped in a Corner, Individual Thought Patterns en The Philosopher (ik heb tevens de video toegevoegd voor The Philosopher). Destiny bevalt mij minder. Na veertig minuten zit je zonder adem van verbazing.

En gaat nu ook door Relapse als 3cd pakket uitgegeven worden.

De tweede disc daarvan vind ik wel leuk. Er zijn nml. niet zo heel veel shows uit 1993 in bootlegland. Chuck heeft nog een volle, diepe grunt. De leadpartijen zijn soms wel een tikje slordig. Vind het intro van 'Lack of Comprehension' hier wel verschrikkelijk. De instrumentale cover van Possesseds 'The Exorcist' is niet erg goed en voegt niets toe.

Weet nog niet of het voldoende is om m'n exemplaar te vervangen.

Je kan hem er ook gewoon naast nemen. Voor iets meer dan een tientje heb je hem al.

Death is altijd wel geniaal. Human vind ik hun beste werk. Deze vind ik ook erg vet. Alle nummers zijn dik in orde. Zo geniale death metal als deze wordt niet veel meer gemaakt.

Mijn favo van Death !! In de jaren 90 al helemaal grijs gedraait. En sinds die heruitgaves weer helemaal herontdekt. Daar ik de remaster van Human(helderder en bruter) helemaal geweldig vind, vind ik deze remaster minder geslaagt. Het lijkt wel of het geluid uit zijn voegen barst. Ik luister dus gewoon naar de 1993 versie.
Waarom dit mijn favoriete album van Death is? Het veelvuldige gebruik van de dubbele leads en omdat hij het meest over de top is. Human en Symbolic klinken "beschaafder" in mijn oren.
Deze en het origineel van Symbolic zijn de enige albums die ik ken die dat typische Marshall Valvestate geluid hebben. Ik las ook in een interview dat Chuck ook verder geen effecten gebruikte.

Fantastische plaat van Death. Met Human, Individual Thought Patterns, Symbolic en The Sound of Perseverance sloeg Schuldiner achtereenvolgens niet alleen een homerun, maar sloeg hij de bal gewoon rechtstreeks een ander continent in. En de concurrentie is deze bal nog steeds aan het zoeken.

Rake constatering. Tot op heden is er in de metal eigenlijk geen band die net zo'n mix van innovativiteit, melodisch (en technisch) vermogen en brute riffs weet te combineren.

Gojira komt wel een heel eind, vind ik.

Nee, gewoon totaal niet.

Je kent de band niet?

Maar ik vind ze technisch en qua riffs zeker net zo goed, misschien wat minder sterke nummers en minder melodie, maar ze komen wat mij betreft aardig in de buurt.