Joe Cocker - Live (1990)
mijn stem
72 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Capitol
-
Feelin' Alright (5:11)
-
Shelter Me (4:30)
-
Hitchcock Railway (4:03)
-
Up Where We Belong (4:39)
-
Guilty (2:46)
-
You Can Leave Your Hat On (4:32)
-
When the Night Comes (4:56)
-
Unchain My Heart (5:57)
-
With a Little Help from My Friends (9:27)
-
You Are So Beautiful (2:47)
-
The Letter (4:41)
-
She Came in Through the Bathroom Window (2:36)
-
High Time We Went (8:01)
-
What Are You Doing with a Fool Like Me [Studio Recording] (4:50)
-
Living in the Promiseland [Studio Recording] (3:54)
0
geplaatst: 17 september 2006, 16:41 uur
Nog geen reacties? Wonderbaarlijk.
Ontzettend goed album, Cocker heeft een geweldige stem, en ookal heeft 'ie veel gecovered, hij geeft er zijn eigen draai aan, en die is superb.
Ontzettend goed album, Cocker heeft een geweldige stem, en ookal heeft 'ie veel gecovered, hij geeft er zijn eigen draai aan, en die is superb.
0
geplaatst: 17 september 2006, 17:01 uur
BenzW202 schreef:
Ontzettend goed album, Cocker heeft een geweldige stem, en ookal heeft 'ie veel gecovered, hij geeft er zijn eigen draai aan, en die is superb.
De live uitvoering van "With a little help..." is inderdaad van grote klasse. 4* Ontzettend goed album, Cocker heeft een geweldige stem, en ookal heeft 'ie veel gecovered, hij geeft er zijn eigen draai aan, en die is superb.
0
geplaatst: 20 juli 2007, 00:11 uur
Wat een fantastische plaat is dit.
Van begin tot het eind inclusief de studio versies zijn top
Hoogtepunt The Letter
Van begin tot het eind inclusief de studio versies zijn top
Hoogtepunt The Letter
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 20 juli 2007, 03:37 uur
Als er één artiest is die mag en kàn coveren, is het uiteraard Joe Cocker.
Zéér fris klinkende liveplaat is dit.
Unchain My Heart is origineel van Ray Charles, The Letter van The Box Tops, Guilty en You Can Leave Your Hat On (het ultieme stripteasenummer) beiden van Randy Newman, With a Little Help en She Came In Through The Bathroom Window zijn van de "Quatre Garçons dans le vent" zoals de Fab Four in Frankrijk wel eens genoemd werden...
Zéér leuke liveplaat en een verademing tussen al die best ofs die ieder jaar opnieuw van deze beste brave man verschijnen.
Iedere keer dat Cocker er een half hitje bij heeft komt er een nieuwe compilatieplaat uit, ik vraag me af of je die kunt blijven slijten ?
Mààr deze plaat is gewoon top!
****1/2
Zéér fris klinkende liveplaat is dit.
Unchain My Heart is origineel van Ray Charles, The Letter van The Box Tops, Guilty en You Can Leave Your Hat On (het ultieme stripteasenummer) beiden van Randy Newman, With a Little Help en She Came In Through The Bathroom Window zijn van de "Quatre Garçons dans le vent" zoals de Fab Four in Frankrijk wel eens genoemd werden...
Zéér leuke liveplaat en een verademing tussen al die best ofs die ieder jaar opnieuw van deze beste brave man verschijnen.
Iedere keer dat Cocker er een half hitje bij heeft komt er een nieuwe compilatieplaat uit, ik vraag me af of je die kunt blijven slijten ?
Mààr deze plaat is gewoon top!
****1/2
0
geplaatst: 6 juni 2008, 23:55 uur
Sterk live-album van Joe Cocker, beter dan zijn studio-albums. De meeste nummers hierop zijn wel covers, maar Joe Cocker brengt ze met klasse en in zijn geheel eigen stijl.
Vooral de lange versies van "With a Little Help from My Friends" en "High Time We Went" vind ik top.
Vooral de lange versies van "With a Little Help from My Friends" en "High Time We Went" vind ik top.
0
geplaatst: 5 augustus 2009, 22:52 uur
Tja ... Joe Cocker .... een zanger van formaat , maar vaak met de verkeerde nummers opgescheept .
Nu valt het hier nogal mee moet ik zeggen , maar is het ook wel weer verrekte veilig allemaal .
De produktie had wat levendiger en rauwer mogen zijn . Het klinkt net allemaal te klinisch en te netjes .
Cocker zingt voorbeeldig maar door de erg plichtmatige begeleiding gaat er toch wat soul verloren hier .
Cocker meent het allemaal erg goed , maar het venijn mis ik hierzo .
Nu valt het hier nogal mee moet ik zeggen , maar is het ook wel weer verrekte veilig allemaal .
De produktie had wat levendiger en rauwer mogen zijn . Het klinkt net allemaal te klinisch en te netjes .
Cocker zingt voorbeeldig maar door de erg plichtmatige begeleiding gaat er toch wat soul verloren hier .
Cocker meent het allemaal erg goed , maar het venijn mis ik hierzo .
0
geplaatst: 20 november 2010, 20:56 uur
Hier bewijst Joe Cocker dat hij een uitstekend live-artiest is. De covers behoren ook bij het beste wat hij gemaakt heeft, maar ook "High time we went", zij eigen werk dus, mag er wezen! Ik schreef al eerder: Om Joe Cocker te waarderen moet je hem live horen en zien. Zijn act, zijn stijl, zijn stem zijn uniek. Charismatische lead-zanger, achtergrond koortje met lekkere meiden, uitnemende instrumentalisten met een gorgelend orgeltje en een jankende gitaar. Wat wil je nog meer?
0
geplaatst: 13 februari 2016, 11:26 uur
Bikkel slaat de spijker op de kop.Slecht is het allemaal niet,maar iets meer ruwheid in de productie had dit zeker goed gedaan.Beetje hetzelfde euvel als bij de Tina Turner live dubbelplaat.Setlist is overigens niet verkeerd hier en de strot van Joe maakt een hoop goed.Toch blijf ik hangen op 3 pingels
0
geplaatst: 31 december 2019, 10:31 uur
Joe Cocker was de man, die voor en door anderen geschreven songs, zichzelf helemaal eigen kon maken. Maar ook live was het een ras artiest, wat dit live album maar weer bewijst. Ik vind het allemaal erg goede uitvoeringen. Opgenomen tijdens verschillende optredens, maar het luistert weg als 1 concert.
Een album om de volume knop op voluit te zetten.
Een album om de volume knop op voluit te zetten.
1
geplaatst: 30 december 2022, 12:22 uur
Mooi opgenomen dit live-album, op 5 oktober 1989 in Lowell, Massachusetts. De laatste twee songs zijn trouwens ingespeeld in de studio en voegen dus iets toe aan het albumrepertoire van de rauw klinkende, maar van binnen boterzachte zanger.
Cocker heeft voor de keuze van de nummers weer eens het veilige pad gekozen.
Feelin' Alright, With a Little Help from My Friends en She Came in Through the Bathroom Window mochten als klassiekers natuurlijk niet ontbreken en ik moet zeggen dat de vertolking van deze songs prima zijn. Favoriet uit deze periode: The Letter, dat hier met het nodige vuurwerk wordt vertolkt.
In Up Where We Belong moeten we Jennifer Warnes missen en deze uitvoering klinkt dan ook wel een stuk rommeliger dan de succesvolle originele single waarmee Cocker in 1982 terug kwam.
Mijn favoriet op dit aardige album is dan toch You Are So Beautiful waar Cocker een originele draai en frasering aan weet te geven.
Ik mis Cocker nog steeds wel in zekere mate. Hij was een beetje de violist met de ene snaar, in zijn beperkingen, maar die wist hij dan ook wel te bespelen!
PS. Het ultieme live-album van Joe Cocker is natuurlijk: Joe Cocker - Mad Dogs & Englishmen (1970)
Cocker heeft voor de keuze van de nummers weer eens het veilige pad gekozen.
Feelin' Alright, With a Little Help from My Friends en She Came in Through the Bathroom Window mochten als klassiekers natuurlijk niet ontbreken en ik moet zeggen dat de vertolking van deze songs prima zijn. Favoriet uit deze periode: The Letter, dat hier met het nodige vuurwerk wordt vertolkt.
In Up Where We Belong moeten we Jennifer Warnes missen en deze uitvoering klinkt dan ook wel een stuk rommeliger dan de succesvolle originele single waarmee Cocker in 1982 terug kwam.
Mijn favoriet op dit aardige album is dan toch You Are So Beautiful waar Cocker een originele draai en frasering aan weet te geven.
Ik mis Cocker nog steeds wel in zekere mate. Hij was een beetje de violist met de ene snaar, in zijn beperkingen, maar die wist hij dan ook wel te bespelen!
PS. Het ultieme live-album van Joe Cocker is natuurlijk: Joe Cocker - Mad Dogs & Englishmen (1970)
* denotes required fields.
* denotes required fields.